Contact journalistieke fietstocht van Brussel naar Lissabon

123 berichten
inmiddels, voor wie dit graag volgt, heb ik wat verder onderzoek gedaan naar ontvolking in Frankrijk. Omdat er vrij weinig kaarten zijn waarop je ontvolking tot op dorpsniveau kunt zien deed ik hetvolgende: ik voegde een michelinkaart samen met een demografische kaart als twee lagen over elkaar, waarbij de tweede laag transparant is. (soort amateuristische GIS zeg maar)
Hierdoor zie je mooi (nu ja) in welke cantons de ontvolking meeste toeslaat. (cijfers tot 2009, helaas)
Afbeelding
De legende legt de kleuren uit, wat rood is ontvolkt.
legendaDiagonale.png
legendaDiagonale.png (68.84 KiB) 1910 keer bekeken
[/url]
Een grotere, beter leesbare, versie staat op https://www.pericyclism.net/wp-content/ ... gonale.png
ysn schreef:
vr 14 feb, 2020 13:59
inmiddels, voor wie dit graag volgt, heb ik wat verder onderzoek gedaan naar ontvolking in Frankrijk.
Heel fraai, doordat de Franse gemeenten meest klein zijn heb je een enorm oplossend vermogen.  
Je ziet interessante "muggenbulten": Rode steden met daaromheen een zone met een lichte groei, dus de trek naar de randgemeenten. Verder vallen de economisch "interessante" regio's op, met name een paar grotere valleien zo hier en daar.
Je ziet ook waar je graag met (fiets)vakantie heen wilt gaan, de gebieden waar het roze-rood is, daar heb je rust en ruimte, en ben je welkom.
Hij is mooi! Uit ervaring weet ik dat zulke kaarten vaak niet op elkaar passen, dan wordt het een getrek en geschuif met de muis om het een beetje passend te krijgen.
Je ziet dus dat mensen in toenemende mate op autorit-afstand van de steden willen wonen, maar niet verder en ook minder graag in het centrum van grote steden dan voorheen.
Een handige kaart voor rustzoekers.
Bert van Sprang schreef:
vr 10 jan, 2020 10:49
Hoezo faalt hier de overheid. Het zijn de bewoners zelf die die kleine bakker om zeep helpen omdat ze hun brood liever bij de supermarkt in de stad kopen als bij de bakker in het dorp. Waar de overheid wel in had kunnen bijsturen is het toelaten van grote supermarkten op bedrijventerreinen buiten de stad. Dit gebeurt echter overal in de wereld behalve in het goed? gereguleerde Nederland.
Laatst legde iemand mij uit dat we in Nederland ook bijna weidewinkels hadden gehad, vanwege de veel lagere grondprijzen. Dit is alleen voorkomen door een wet die de verkoop van levensmiddelen buiten de bebouwde kom verbood. Die wet (ik kan niet meer vinden welke het was) had echter een hele andere bedoeling, maar achteraf bleek de Nederlandse overheid hiermee de opkomst van weidewinkels te hebben voorkomen.
Je kan volgens mij dus niet zeggen dat de Nederlandse overheid het gereguleerd heeft of dat ze gefaald heeft.
Dat van de levensmiddelen is toch maar een klein deel van de Nederlandse planologie. Je mag ook niet zomaar een bedrijf beginnen of een huis bouwen in de wei. Dat is maar goed, want anders waren er al lang geen weides meer of akkers of wat dan ook behalve erg ruim opgezette woonwijken. Ga maar na: voor 5 à 10 euro per m2 die landbouwgrond in Nederland kost zou ik voor hetzelfde geld een 40x zo grote tuin gehad hebben dan nu.
Leon schreef:
vr 14 feb, 2020 21:29
Dat van de levensmiddelen is toch maar een klein deel van de Nederlandse planologie. Je mag ook niet zomaar een bedrijf beginnen of een huis bouwen in de wei. Dat is maar goed, want anders waren er al lang geen weides meer of akkers of wat dan ook behalve erg ruim opgezette woonwijken. Ga maar na: voor 5 à 10 euro met m2 die landbouwgrond in Nederland kost zou ik voor hetzelfde geld een 40x zo grote tuin gehad hebben dan nu.
Wat betreft de planologie in Nederland is het bepaald niet daverend geregeld ... weliswaar kan het nog veel erger, maar het is in Nederland meest ook handjeklap. Dat je 40x de landbouwprijs betaalt heeft allerlei kanten en oorzaken ... en vrijwel zeker is het de projectontwikkelaar (of een andere speculant) die het grote geld opstrijkt.
De vraagprijs van een stuk grond wordt niet bepaald door de projectontwikkelaar, maar door vraag en aanbod. En je mag alleen bouwen op grond waar de overheid het toestaat. En het is al heel lang zo geregeld dat de overheid het eerste recht van koop heeft. De ruimtelijke ordening is in Nederland weliswaar niet perfect, maar "beter" ben ik het nog nergens tegengekomen. Als je in België met de fiets onderweg bent (met uitzondering van de Ardennen) lijkt het alsof België veel dichter bevolkt is als Nederland, terwijl dat in werkelijkheid niet zo is.
Bert van Sprang schreef:
za 15 feb, 2020 01:45
De vraagprijs van een stuk grond wordt niet bepaald door de projectontwikkelaar, maar door vraag en aanbod. En je mag alleen bouwen op grond waar de overheid het toestaat. En het is al heel lang zo geregeld dat de overheid het eerste recht van koop heeft. De ruimtelijke ordening is in Nederland weliswaar niet perfect, maar "beter" ben ik het nog nergens tegengekomen. Als je in België met de fiets onderweg bent (met uitzondering van de Ardennen) lijkt het alsof België veel dichter bevolkt is als Nederland, terwijl dat in werkelijkheid niet zo is.
Klopt wellicht allemaal. En dat de Vlaamse ruimtelijke wanorde legendarisch is ervaar ik elke dag. Maar mijn vraag in dit topic is eigenlijk hoe fietsers Frankrijk ervaren en of er mensen zijn die interessante contacten hebben die graag hun verhaal uit de periferie willen doen voor mijn journalistiek project.
Bert van Sprang schreef:
za 15 feb, 2020 01:45
De vraagprijs van een stuk grond wordt niet bepaald door de projectontwikkelaar, maar door vraag en aanbod. En je mag alleen bouwen op grond waar de overheid het toestaat. En het is al heel lang zo geregeld dat de overheid het eerste recht van koop heeft. De ruimtelijke ordening is in Nederland weliswaar niet perfect, maar "beter" ben ik het nog nergens tegengekomen. Als je in België met de fiets onderweg bent (met uitzondering van de Ardennen) lijkt het alsof België veel dichter bevolkt is als Nederland, terwijl dat in werkelijkheid niet zo is.
Tja, dit is waar en tegelijk ook niet. Project-ontwikkelaars en speculanten zijn al lang bezig met grondposities voordat de bestemming gewijzigd is, en een grond-eigenaar die de plannen zoals gewenst uitvoert wordt niet onteigend. De project-ontwikkelaars en speculanten hebben dus een veel grotere vinger in de pap als wel gedacht wordt.

Zie overigens ook Kabinetscrisis 1977.

Daarnaast is ook Nederland soms een bananen-republiek, op kleinschaliger niveau (en soms ook grootschaliger) is er niet zelden sprake van handjekap.
Verder zijn er ook nog allerlei andere zaken als alleen vraag en aanbod die de prijzen bepalen (beginnend bij allerlei belasting-regelingen, en monetaire strategieën).

En qua Nederlandse ruimtelijke ordening: We hadden geen beroerd systeem, maar met het ontmantelen van VROM en dus de RijksPlanologische Dienst, en met het daarmee samenhangende marginaliseren van de provinciale plantoetsing zijn we bezig met steeds meer Belgische toestanden ... dit zijn ontwikkelingen die traag gaan, bestemmingsplannen hebben een lange doorlooptijd, maar als ik zie hoe bijv. Amersfoort aan de ene zijde aan Leusden is vastgegroeid en aan de andere kant aan Hoevelaken en Nijkerk (waarmee je ook nog de provinciegrens over gaat) dan zie ik het failliet van de echte planologie.
Ik ken meer voorbeelden, meer inside, kleiner en minder aansprekend ... maar vele kleintjes maken een grote, dat zie je in Vlaanderen (in brede zin).
Bert van Sprang schreef:
za 15 feb, 2020 01:45
. De ruimtelijke ordening is in Nederland weliswaar niet perfect, maar "beter" ben ik het nog nergens tegengekomen. Als je in België met de fiets onderweg bent (met uitzondering van de Ardennen
In de Ardennen valt het niet zo op door de vele bomen, maar er staan nu, veel meer dan 25 jaar geleden, huizen tot tegen de grenzen van de zwaar beschermde natuurzones tot strak tegen de Franse grens, en het zijn allemaal joekels van huizen, met veel parkeergrind er omheen, waar maar een paar mensen wonen en op plekken waat je zonder auto niet even naar een winkel kunt.
Ik denk echt niet dat de Maas vroeger al na twee dagen hozen in een vochtige winter zo hoog was gekomen.
Intussen in Spanje, daar is de toestand van ontvolking zo mogelijk nog erger.
spanjeontvolking.png
Erger in de zin van meer of in de zin van slechter? Concentratie van mensen heeft ook zijn voordelen.
Groot artikel over de ontvolking van het platteland in Spanje in de Volkskrant van vrijdag 14 februari jl. Vooral het gebied rond Teruel.
harriewbd schreef:
za 15 feb, 2020 14:04
Groot artikel over de ontvolking van het platteland in Spanje in de Volkskrant van vrijdag 14 februari jl. Vooral het gebied rond Teruel.
Dank voor de tip. Helaas vind ik het niet op hun site terug...
Bert van Sprang schreef:
za 15 feb, 2020 12:37
Erger in de zin van meer of in de zin van slechter? Concentratie van mensen heeft ook zijn voordelen.
Wel: de ontvolking is een sociaal probleem. Vooral voor de achterblijvers. Daarover is in Spanje veel te doen de laatste maanden. En terecht. Het wordt stilaan moeilijk om die dorpen leefbaar te houden. Daarover wil ik een soort reportage maken tijdens mijn reis van Brussel naar Lissabon.
Interessant in Spanje is dat het vaak om ontstellend weinig mensen gaat. Zo is de provincie Soria even groot als de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland samen, terwijl er maar 90.000 mensen wonen, waarvan bijna de helft in de hoofdstad. Teruel is net iets bevolkter. Het probleem is dus groot in oppervlak, maar klein in aantallen mensen, zonder het te bagatelliseren. Wat ik wil zeggen: de aantallen hebben hun weerslag op het budget dat er aan besteed kan worden. Op een gegeven moment kan het redden van een dorp ook te duur worden.

Veel gemeenten hebben minder dan 2 inw/km2:
https://es.m.wikipedia.org/wiki/Archivo ... d-2018.png
Jammer dat het in grote delen van Spanje zo heet en droog is. Anders zouden de Brabantse varkensboeren daar naartoe kunnen emigreren. En ze mogen van mij dan gelijk het aanstaande provinciale bestuur ('meer wegen, minder natuur') meenemen. Is dat ook weer opgelost.
Die varkensboeren zijn er allang. Biggetjes worden hier geboren, in Spanje grootgebracht, in Polen vetgemest en in Italië (Parma) geslacht.
Met het handelsverdrag met Canada bijna gesloten moeten er natuurlijk nog veel meer varkens komen. Nederland is een land van en voor bedrijven, het probleem zijn de mensen. Het was net nog in het journaal dat er te weinig opgeleide mensen zijn, dus daar moeten er ook meer van komen, want groei is essentieel want anders gaart alles helemaal fout.
Yeah right...
ysn schreef:
za 15 feb, 2020 12:19
Intussen in Spanje, daar is de toestand van ontvolking zo mogelijk nog erger.
Of het echt waar is/was, en of het veel helpt weet ik ook niet, maar er was het verhaal dat met de Spaanse economische recessie nogal wat relatief jonge mensen terug keerden naar hun geboortegrond (of zelfs die van een of twee generaties eerder) om een daar min of meer autarkisch bestaan op te bouwen.
Wellicht zijn deze mensen niet in alle statistieken verwerkt ... het gaat niet zelden om mensen die in de stad alleen maar schulden achterlieten (omdat ze eerst door de banken aan huizenhoge leningen geholpen werden).

Verder klopt het wel, maar is het een ontwikkeling die al lang onderweg is. 30 jaar geleden waren er al lege, onbewoonde dorpen, waar wel een officiële weg (incl wegnummer) heen ging maar waar je dan een belangrijk deel van het jaar minstens een ezel of een Santana LandRover of Ebro Jeep nodig had. Toentertijd kampeerden wij met een zekere regelmaat bij een zomerboerderij net ten zuiden van de Pyreneeën ... die boerderij was nog compleet ingericht, en soms kwam de familie er nog een weekend, de oude boer bleef er soms wat langer maar de actieve boer en zijn hele familie woonde in de stad.
In de eerste jaren liep de oude boer gewoon via de schapendrift van of naar de stad - dat had ie z'n hele leven gedaan, later werd hij gebracht en gehaald. Voor de schaapherder - iemand met een wat ander brein als de meesten van ons - gold hetzelfde.
En ... in de nog wat minder ontsloten gebieden - bijv. in de Picos de Europa - had je dorpjes die tot ± 30 jaar geleden eigenlijk alleen goed bereikbaar waren met een ezel. Nadat Spanje bij de EU kwam kwam er een omwenteling, naar ieder bewoond dorp werd een weg aangelegd (of het echt naar ieder dorp was weet ik niet, maar als je naar de kaart kijkt dan zie je het soms uit het kaartbeeld: een weg met een omweg en riante haarspelden, soms een weg waaraan meer dorpen zijn aangetakt ... en dan kijk je beter naar de onderliggende kleinere infrastructuur en dan blijkt ieder dorp in een eigen spin van paden te liggen, met allerlei onderlinge verbindingspaden en vaak ook een echt snelle route naar de drukke wereld. Je ziet dan in het terrein de verwaarloosde (of voor het toerisme opgeknapte) oude paden ... die allerlei logische verbindingen mogelijk maakten in een tijd dat lopen (eventueel met een ezel) de enige manier was. En ... via de asfaltweg is het soms 10-tallen kilometers omrijden.