Afrika voor beginnende fietsers

Goele schreef:
za 16 mar, 2019 22:36
Hallo allemaal

Wij zouden graag een eerste fietsvakantie in Afrika plannen. We zijn een sportief duo dat van de natuur houdt. Maar we hebben geen ervaring met fietsen in bergen of fietsen in Afrika.

We zijn dus op zoek naar tips voor mooie fietsroutes in de natuur, die tegelijk niet extreem moeilijk zijn.

Ik kijk uit naar jullie advies.

Groetjes
goele
Fietsen in de bergen kun je oefenen. Begin eens in de Ardennen.
Al eens buiten Europa gefietst? Ik zou beginnen in Thailand.
Leon schreef:
zo 31 mar, 2019 13:46
ralf82 schreef:
zo 31 mar, 2019 13:24
Leer me 1 nederlander kennen die niet kan fietsen....
Die zijn er echt zat. Je ziet ze alleen niet fietsen natuurlijk. Er zijn echt wel meer Nederlanders dan die in mijn en jouw community
Touché ;) kan ik niet tegen op. In dat geval hoop ik maar dat ze het anders aanpakken dan mijn tips te volgen....
Heb m’n wenkbrauwen ook even gefronsd bij het lezen van de OP. Maar het wordt nu wel erg flauw allemaal.
Twijfel zelfs aan de ware bedoeling van wat de laatste tijd toegevoegd wordt aan dit topic....
En waarom in vredesnaam beginnen met fietsen in Thailand (als eerste buiten Europa reis :!: ) als je Afrika wil gaan fietsen, ontgaat me al helemaal..... :?:

Groet,
Tom.
Tom vds schreef:
zo 31 mar, 2019 22:04
Heb m’n wenkbrauwen ook even gefronsd bij het lezen van de OP. Maar het wordt nu wel erg flauw allemaal.
Twijfel zelfs aan de ware bedoeling van wat de laatste tijd toegevoegd wordt aan dit topic....
En waarom in vredesnaam beginnen met fietsen in Thailand (als eerste buiten Europa reis :!: ) als je Afrika wil gaan fietsen, ontgaat me al helemaal..... :?:

Groet,
Tom.
Tom, Thailand is een gemakkelijk land. Als je je fietsgrenzen wil verleggen naar buiten Europa is Thailand een Ideale eerste stap. Direct in het diepe van Afrika met alle chaos is zonder enige buiten-Europa-evaringen wel erg heftig.
bert sitters schreef:
ma 01 apr, 2019 08:07
Tom, Thailand is een gemakkelijk land. Als je je fietsgrenzen wil verleggen naar buiten Europa is Thailand een Ideale eerste stap. Direct in het diepe van Afrika met alle chaos is zonder enige buiten-Europa-evaringen wel erg heftig.

Direct het diepe van Afrika... :roll: is wel heel overdreven/extreem om te vergelijken, vindt je ook niet?
Dus, als je in Afrika wilt fietsen, pak het vliegtuig naar Thailand! (Als we toch overdrijven :D )

Ik blijf het een vreemde aanbeveling vinden. En al helemaal als je drijfveer slechts het eenvoudig kunnen reizen in een makkelijk land is. (“Goh, gaan jullie ook fietsen in Thailand”? “Ja, want het is zo’n makkelijk land”!).ik overdrijf het maar een beetje...
Indien Afrika je doel is, is Marokko een prima land (ook als Afrika niet je doel is trouwens). Tunesië ook (leuk om de veerboot te nemen vanuit Trapani op Sicilië naar La Goulette bij Tunis).
Gambia en Senegal zijn ook “makkelijke landen”. Zuid Afrika ook.
En, hoewel niet in Afrika: Turkije.

Overigens schuilt er ook gevaar in het benoemen van Thailand (of de landen die ik hierboven noem) als “makkelijk”. Er komen steeds meer toeristen en reizigers in serieuze problemen omdat ze moeilijkheden en gevaren van het reizen in/naar het buitenland, zeker buiten Europa, ernstig hebben onderschat (of zelfs niet eens overwogen).

Groet,
Tom.
Tom vds schreef:
ma 01 apr, 2019 11:05
bert sitters schreef:
ma 01 apr, 2019 08:07
Tom, Thailand is een gemakkelijk land. Als je je fietsgrenzen wil verleggen naar buiten Europa is Thailand een Ideale eerste stap. Direct in het diepe van Afrika met alle chaos is zonder enige buiten-Europa-evaringen wel erg heftig.

Direct het diepe van Afrika... :roll: is wel heel overdreven/extreem om te vergelijken, vindt je ook niet?
Dus, als je in Afrika wilt fietsen, pak het vliegtuig naar Thailand! (Als we toch overdrijven :D )

Ik blijf het een vreemde aanbeveling vinden. En al helemaal als je drijfveer slechts het eenvoudig kunnen reizen in een makkelijk land is. (“Goh, gaan jullie ook fietsen in Thailand”? “Ja, want het is zo’n makkelijk land”!).ik overdrijf het maar een beetje...
Indien Afrika je doel is, is Marokko een prima land (ook als Afrika niet je doel is trouwens). Tunesië ook (leuk om de veerboot te nemen vanuit Trapani op Sicilië naar La Goulette bij Tunis).
Gambia en Senegal zijn ook “makkelijke landen”. Zuid Afrika ook.
En, hoewel niet in Afrika: Turkije.

Overigens schuilt er ook gevaar in het benoemen van Thailand (of de landen die ik hierboven noem) als “makkelijk”. Er komen steeds meer toeristen en reizigers in serieuze problemen omdat ze moeilijkheden en gevaren van het reizen in/naar het buitenland, zeker buiten Europa, ernstig hebben onderschat (of zelfs niet eens overwogen).

Groet,
Tom.
Beste Tom,
Ik spreek uit ervaring met fietsen in 11 Afrikaanse landen en vele lange tochten in Thailand. Daarbij waren mijn ervaringen in Afrika toch van een heel andere categorie dan in Thailand.
Mijn ervaringen in Marokko, met de boot overgestoken vanuit Spanje, waren bepaald niet positief.
bert sitters schreef:
ma 01 apr, 2019 12:10
Beste Tom,
Ik spreek uit ervaring met fietsen in 11 Afrikaanse landen en vele lange tochten in Thailand. Daarbij waren mijn ervaringen in Afrika toch van een heel andere categorie dan in Thailand.
Mijn ervaringen in Marokko, met de boot overgestoken vanuit Spanje, waren bepaald niet positief.
Mijn enige negatieve ervaring met Marokko (meerdere keren Algeciras-Ceuta overgevaren) was de wachttijd voor de douane. (overigens zou ik nu niet meer op Ceuta varen maar op Tanger)
Zelfde ervaring in Tunesië.

Leuk toch dat ervaringen kunnen verschillen. Goed om die te delen.
Maar nogmaals ik zou iemand die in Afrika wil fietsen niet naar Azië sturen.

Groet,
Tom
Dit draadje volg ik met enige belangstelling, omdat ik ook ooit een keer in Afrika zal willen fietsen en wellicht ook als eerste bestemming buiten Europa (we gaan in april weliswaar 2 weken naar Indonesië en zullen daar ook best de fiets pakken, maar dat schaar ik niet onder de fietsvakanties).

Marokko speelt hierbij zeker door mijn gedachten. Het lijkt mij een prachtig en enigszins overzichtelijk land om te gaan fietsen. Er zijn wel wat interessante ervaringen hierover te lezen op dit forum.
Dus aan de TS kan ik geen tip geven vanuit ervaring, maar mij lijkt het in ieder geval een mooi land om eens te beginnen en nogmaals, er is veel info (op o.a. dit forum) over te vinden.
Tom vds schreef:
ma 01 apr, 2019 12:34
bert sitters schreef:
ma 01 apr, 2019 12:10
Beste Tom,
Ik spreek uit ervaring met fietsen in 11 Afrikaanse landen en vele lange tochten in Thailand. Daarbij waren mijn ervaringen in Afrika toch van een heel andere categorie dan in Thailand.
Mijn ervaringen in Marokko, met de boot overgestoken vanuit Spanje, waren bepaald niet positief.
Mijn enige negatieve ervaring met Marokko (meerdere keren Algeciras-Ceuta overgevaren) was de wachttijd voor de douane. (overigens zou ik nu niet meer op Ceuta varen maar op Tanger)
Zelfde ervaring in Tunesië.

Leuk toch dat ervaringen kunnen verschillen. Goed om die te delen.
Maar nogmaals ik zou iemand die in Afrika wil fietsen niet naar Azië sturen.

Groet,
Tom
Ik "stuur" niemand, maar geef het advies om eerst goed te oriënteren en voor te bereiden alvorens zomaar op de fiets in het diepe van Afirka te springen. Is echt een totaal andere wereld. Verder is Afrika géén eenheidsworst. Landen zijn verschillend. Gambia is inderdaad voor Afrikaanse begrippen een gemakkelijk land, maar bij aankomst op de luchthaven word je al verrast door een chaos. Je mag je bagage niet zelf van de band pakken, maar dat doen de sjouwers. Ze verwachten wel een tip. Hoeveel? Dan moet ook nog de fiets geregeld worden. Alles heeft zijn prijskaartje. Eenmaal weg van de toeristenstrip langs de kust houdt de elektriciteit snel op. De accommodaties worden primitiever.
Ik had betaald voor mijn fiets mee op de terugvlucht vanuit Senegal , maar op de luchthaven aldaar moest ik onderhandeIen over een extra bedrag, anders ging mijn fiets niet mee. Een chief nam mij mee naar een afgezonderd kamertje en daar werd de deal gesloten. Zomaar een paar voorbeeldjes uit Afrika.
Overigens ook veel plezier beleefd in Afrika , anders doe ik daar geen 11 landen, maar je moet wel goed ingesteld zijn op écht andere omstandigheden dan bij een fietsreis naar Rome of Barcelona.
Eric Schuijt schreef:
zo 17 mar, 2019 11:40
Hier kun je onze filmpjes zien: https://www.vakantiefietser.nl/reisimpr ... -filmpjes/
Hee, die heb ik eerder gezien’, dacht ik toen ik het laatste van deze drie filmpjes zag, met op het eind de krokodillenbrug en het uitdelen van negerzoenen.

Wat zien we hier? Een eigenwijze muzungu, die zich fietsend een weg baant door de rimboe, in het voetspoor van Stanley en Livingstone - of nog beter: Kuifje in Afrika. Hij doet dit samen met Carla, die meestal vergeefs probeert om hem wat in te tomen. Onderweg ontdekt hij dat zijn favoriete snoepgoed, formerly known as negerzoenen, hier te koop is.

Lang geleden trakteerde mijn moeder wel eens op zulke negerzoenen bij de koffie. Het woord 'neger' had toen nog een exotische klank, want donkere mensen zag je rond 1970 niet veel in IJmuiden. Vijftien jaar later kwamen mijn ouders een keer bij mij op de koffie. Ik zat toen in een dipje van mijn persoonlijke woongeschiedenis en deelde een flat in de Bijlmer met twee asielzoekers uit Ghana en Togo. Zodra mijn moeder die flat binnenkwam, keek ze wat schichtig om zich heen. Waar is die neger?'', was het eerste dat ze vroeg.

Zo wereldvreemd als mijn moeder was, is Eric niet. Hij is een 'streetwise man', graag een beetje stout en dol op Amsterdamse humor, die hij vast en zeker met de paplepel ingegoten kreeg (zie hier): beetje geinen, beetje stangen, beetje jennen. Moet kunnen, toch? Wel allemaal hard lachen hoor!

Eric gaat niet gebukt onder de zware last van onze koloniale geschiedenis en heeft schijt aan politieke correctheid. Hij vindt het best wel leuk dat de naam van zijn geliefde taartjes stamt uit de goeie ouwe tijd, toen 'Uncle Tom's Cabin' nog vertaald werd met 'De negerhut van Oom Tom'.
Inmiddels heeft de firma Buys deze zoenen toch maar ontnegerd. Dankzij Erics puike staaltje van onderzoeksjournalistiek weten we nu dat de dozen waar de oude naam nog opstaat, in Afrika zijn gedumpt. Eric laat er een filmpje van schieten, waar velen – al dan niet besmuikt – om zullen lachen, en sommigen zich wat ongemakkelijk bij zullen voelen; een beetje zoals bij de Chinezengrappen van Gordon, die nog wel konden toen hij marktkoopman in Amsterdam Noord was, maar genant werden toen hij jurylid was bij 'Holland’s got Talent' (zie hier).

Anders dan de Chinese zanger bij ‘Holland’s got Talent’, die het niet leuk vond dat hij in de zeik werd genomen (zie hier) zullen de kinderen uit dit filmpje wel een leuke dag hebben gehad toen Muzungu Eric zijn favoriete snoepgoed uit kwam delen om zich met hem te laten filmen.
Wel zal het verhaal van die fietsende sinterklaas zich als een lopend vuurtje verspreid hebben. Lastig voor de volgende fietstoerist die hier langskomt: die zal een snel groeiende zwerm kinderen op zich af zien komen, die niet zullen wijken voordat er getrakteerd wordt.

Als dertiger fietste ik enkele keren door het zuiden van Afrika (zie hier en hier) om mijn horizon te verleggen, mijn status als globetrotter te verhogen (vliegen was toen nog erg duur, Zuidelijk Afrika was een turbulente regio en vliegschaamte bestond nog niet) en even te kunnen ontsnappen uit het o zo burgerlijke Nederland. In Lesotho had ik enkele weken vrijwilligerswerk gedaan en geleerd om fatsoenlijk te groeten in het Sesotho (wat iets meer inhoudt dan alleen maar ‘Dumela’ roepen), wat door ouderen beslist gewaardeerd werd. Jonge kinderen kenden echter maar één manier van groeten, als ze mij in de gaten kregen: 'Give me some sweets! Give me some money!'
Eric heeft hier ook een keer gefietst en wie hem een beetje kent, weet dat hij er niet tegen opziet om met 30 kilo bagage bergopwaarts te fietsen. Misschien had hij wel een paar dozen vol negerzoenen over de Sanipas gesjouwd om uit te komen delen. Ik had op mijn tocht vaak alleen maar brood, pindakaas en bananen bij me. Die bananen waren iets te goed zichtbaar en raakte ik al snel kwijt aan een paar leuke vrouwen, die me lachend toe hadden geroepen: 'We like your bananas!', zodat ik alleen nog boterhammen met pindakaas overhield.
'Hadio!' ('Heb ik niet') riep ik verontschuldigend terug naar de kids, maar daar namen ze geen genoegen mee. Ik moest flink doorsprinten om buiten bereik van de stenen te komen, die sommigen me nawierpen.

Zelf heb ik daar nooit negerzoenen in de winkels zien liggen. (Wel ben ik er tot mijn grote verrassing hartstochtelijk gezoend door een leuke black beauty, maar dat is weer een heel ander verhaal.) Toentertijd waren er wel kaffir lime cakes te koop (zie hier), die in Zuid Afrika inmiddels een andere naam hebben gekregen.

Na het zien van de negerzoenenscène en het horen van Erics Engels met onmiskenbaar Amsterdams accent schoot ik in de lach omdat ik gelijk moest denken aan de reclamespotjes van Sunweb, waarin de gespeelde ras-Amsterdammers Herman en Marina zich vermaken op hun vakantiebestemming. Zoals in dit filmpje.
Herman zou het luiere, niet fietsende broertje van Eric kunnen zijn. Inmiddels hebben ze bij die touroperator ook begrepen hoe ze hun spotjes authentieker kunnen maken en tegelijk een gat in de markt aan kunnen boren. Vanavond, op NPO1 in het reclameblok na Jinek, is Eric in actie te zien: Sunweb, nu ook voor fietssafari's! :wink:
bert sitters schreef:
ma 01 apr, 2019 15:07
Ik "stuur" niemand, maar geef het advies om eerst goed te oriënteren en voor te bereiden alvorens zomaar op de fiets in het diepe van Afirka te springen. Is echt een totaal andere wereld. Verder is Afrika géén eenheidsworst. Landen zijn verschillend. Gambia is inderdaad voor Afrikaanse begrippen een gemakkelijk land, maar bij aankomst op de luchthaven word je al verrast door een chaos. Je mag je bagage niet zelf van de band pakken, maar dat doen de sjouwers. Ze verwachten wel een tip. Hoeveel? Dan moet ook nog de fiets geregeld worden. Alles heeft zijn prijskaartje. Eenmaal weg van de toeristenstrip langs de kust houdt de elektriciteit snel op. De accommodaties worden primitiever.
Ik had betaald voor mijn fiets mee op de terugvlucht vanuit Senegal , maar op de luchthaven aldaar moest ik onderhandeIen over een extra bedrag, anders ging mijn fiets niet mee. Een chief nam mij mee naar een afgezonderd kamertje en daar werd de deal gesloten. Zomaar een paar voorbeeldjes uit Afrika.
Overigens ook veel plezier beleefd in Afrika , anders doe ik daar geen 11 landen, maar je moet wel goed ingesteld zijn op écht andere omstandigheden dan bij een fietsreis naar Rome of Barcelona.
Hallo Bert,
Begrijp me niet verkeerd, het bovenstaande citaat onderschrijf ik, we verschillen echt niet zo veel van mening op deze punten.
Natuurlijk is Afrika geen eenheidsworst. ("Eenheidsworst" heeft trouwens een negatieve betekenis, maar ik weet dat je het niet als zodanig bedoeld).
Een continent dat hemelsbreed van noord naar zuid 8000, en van oost naar west 7000 kilometer meet, kan natuurlijk alleen maar zeer divers zijn: in klimaat, cultuur, economie, geografie etc.
Net als Azië geen uniformiteit kent in klimaat, cultuur, economie, geografie etc.

Helemáál eens zijn we het op het punt van oriëntatie en voorbereiding van zo'n tocht.
Reizen in Afrika vergt gedegen voorbereiding. Geen degelijke voorbereiding is bijkans een garantie op ellende.
Maar telkens komen reizigers/toeristen overal op de wereld in de problemen omdat ze niet hebben ingezien dat het er elders op de wereld wel eens anders aan toe kan gaan dan in Nederland. Helaas geldt dat net zo goed ook altijd weer voor een aantal reizigers naar bijvoorbeeld Thailand.
Het belangrijkste advies dat ik ooit heb gekregen toen ik met reizen begon, geef ik dan ook graag door: 'sLands wijs, 'slands eer!
Pas je aan. Veel landen zuchten onder corruptie. Het zij zo. Je er tegen verzetten gaat je alleen maar ellende brengen, beter thuis blijven. Maar geloof me (niet persoonlijk, maar in algemene zin bedoeld), dat is niet iets specifieks Afrikaans. Kom je over de hele wereld tegen.

Dat juist in een tijd waarin informatie vergaring eenvoudiger is dan ooit, gaat het op dat punt nog wel eens dramatisch fout. Voor mijn eerste reizen naar Afrika gebruikte ik de Reiseführer "Durch Afrika", waarin reizigers hun ervaringen rond vele duizenden kilometers aan verschillende routes deelden. Maar ook tips over de lokale gewoontes, gebruiken en regels, ook al kunnen die nog wel eens "van rubber" blijken te zijn. Kwestie van mee leren omgaan....

Waar we hier slechts van mening verschillen is het "oefengebied".
Begin in een land als Marokko of Gambia. Da's niet zo makkelijk Spanje, maar toch niet te moeilijk. En het geeft je wel een goede indruk over hoe het er in Afrika aan toe gaat. Ga je het in die landen niet trekken, dan weet je zeker dat de rest van Afrika niets voor jou is.
Geniet je van alles en (bijna) iedereen tijdens je reis, dan kun je van daaruit verder.

Kom je uit Zuidoost Azië, dan zul je zo goed als zeker een vergelijking gaan maken. Dat kon dan wel eens ten onrechte negatief uitpakken. Dat zou toch jammer zijn omdat je in Afrika, zoals je al schrijft, met veel plezier kunt reizen.

Overigens wil ik nog wel melden dat mijn laatste ervaringen met reizen in Afrika (m.u.v. Marokko) al weer van een 12-tal jaren terug zijn. Voor mijn werk kom ik nog wel regelmatig in de Afrikaanse kustgebieden.

Groet,
Tom.
op advies van Laura (activiteiten commissie) hebben we een tocht gemaakt met een groep WF-ers in Oegnda, de tracks zijn beschikbaar. Prima te doen als 1e keer in afrika, mist je wel wat kan improviseren. succes
Pfff dit zijn nogal wat verschillende reacties op een open vraag van een medefietser die geintresseerd is in fietsen door Afrika. Ik heb door half Afrika gefietst, gelopen en gelift in totaal bijna 3,5 jaar en kan alleen maar toejuichen dat anderen de ervaring van fietsen door Afrika ook willen meemaken.
Het is alleen wel handig om wat concreter te zijn bij het stellen van een vraag. Want "Afrika" is een continent en net zoals in Europa verschillen de landen, culturen etc.
Los van alles: "Afrika"is niet eng, is niet ver weg. Het vraagt alleen een beetje meer voorbereiding dan een EU land misschien.
willem.m schreef:
zo 31 mar, 2019 14:25
Het zal me verbazen als het sportieve duo Goele nog meeleest...