Cuba

Hallo,

Ik denk erover om in januari een fietstocht te maken in West-Cuba
Heeft er iemand ervaring hiermee?

vriendelijke groeten
Martine
Ik heb er tien jaar geleden met veel plezier gefietst, ook in januari. Echt actueel is het reisverslag niet meer dus, maar ik denk niet dat er al te veel veranderd is.
Dankuwel….is dit als vrouw, 60 plusser, alleen te doen?
Hoi Martine,
Vorig jaar fietsten wij Cuba van west naar oost als afsluiting van een wereldreis. Solo reizen is prima te doen.
Kamperen is verboden maar de Casa Particolar is erg goed en je steunt zo de bevolking. Hotels zijn er matig en duur. Wel op tijd beginnen te zoeken want veel staan niet aangegeven en niet ieder dorpje heeft er een.Restaurants zijn goed maar zelf eten zoeken is een opgave. Matig aanbod en soms alleen brood op de bon.
Hoe verder van het toerisme hoe mooier wij het vonden.
Groeten van Pier.
bikeiteasy.wordpress.com
In 2016 nog een heel rondje over dit mooie eiland gefietst. Hier kun je foto's zien en allerlei info lezen https://www.cyclingaroundtheworld.nl/de ... rica/cuba/
Leuk Paul, thanks for sharing!
We zijn twee jaar geleden van Havana naar Vinales gefietst. Landschappelijk geen toproute maar interessant door de mensen en de aparte cultuur. Het was in mei/juni. Niet de beste tijd want het was erg warm. Er zitten wat korte steile klimmen in de route maar voor ons (begin zestigers) goed te doen. De hitte was wel onprettig. Voordeel van fietsen is dat je het echte Cuba ziet wat de massatouristen in de resorts en touringcars nooit zien. De armoede, de varkenskoppen in stalletjes langs de weg, de winkeltjes waar bijna niets te koop is. Zelfs geen water. De mensen zijn over het algemeen aardig. Ook wel om iets aan je te verdienen. Of het gevaarlijk kan zijn voor een vrouw alleen kan ik niet goed inschatten. Waarschijnlijk is het het minst gevaarlijke land van Zuid Amerika. Er is door het communisme veel politie en mensen houden elkaar erg in de gaten. Anderzijds zagen we winkeltjes die volledig door hoge traliehekken omringd waren en waar je door een luikje iets moest kopen. We hebben genoeg casa particulars gevonden op de route. Maar het is wel goed zoeken. Handig is om de eigenaar te vragen waar de volgende is op een dagafstand. Die belt dan op en regelt een plaats. Op Cuba is geen internet en geen bereik dus het gaat weer als vroeger (heerlijk). De casa's zijn meestal goed, hoewel we ook wel een paar smerige gezien hebben. Je kunt makkelijk over de snelweg fietsen. Ze zijn breed en er is vrijwel geen verkeer! Best veilig. Bij Vinales is het toeristisch door de aparte Mogotes en zijn er meer casa's. Hoewel het was even zoeken want de meeste waren vol. Pas op wat je eet want ik ben een dag erg ziek geweest.
In 2013 op Cuba gefietst. Van Havanna naar Vinales is zeker de moeite waard. Wij zijn daarna ook naar het oosten geweest met Sancti Spiritus als het meest oostelijke punt. Gezien de hitte (ook in januari) veelal alleen 's ochtends gefietst en

Zeker prima alleen te doen, het helpt wel als je de spaanse taal machtig bent, Engels wordt zeker niet overal gesproken. Het natuurschoon moet je echt opzoeken maar vooral in de kleinere plaatsen kun je ontzettend leuk contact hebben met de locals.

De keuken op dit eiland is erg wisselend. Vaak kun je in je Casa Particular ook eten met soms geweldig eten en soms is het niets. Onderweg vaak de 'pizza' gegeten, een heel basic stuk deeg met kaas en soms tomaat.
Restaurants zijn buiten de toeristische gebieden soms lastig te vinden en ook erg wisselend van kwaliteit.

Zoals hierboven al vermeld de officiële hotels zijn matig van kwaliteit en relatief duur, alleen kun je er op bepaalde plekken niet omheen.

Bij elkaar zeker een bezoek waard.
Hartelijk dank voor de reacties....
Ik heb vorig jaar Cuba gedaan. In 1 maand was het makkelijk fietsen van uiterste Oosten naar westpunt (laatste stukje is verboden gebied). Gemengede gevoelens over het land. Ik spreek vloeiend Spaans en reis al 40 jaar in Z-Amerika. Ik heb in Cuba veel aan wild kamperen gedaan ondanks dat het streng verboden is. Zijn er toch wel plekjes te vinden, eenmaal zelfs op een militaire kampement! Neem wel een goed grondzeil mee want het is wel kamperen op stenen ondergrond. Groen gras is er nauwelijks te vinden. Ook wel bij mensen thuis geslapen, ik werd zelfs uitgenodigd. Gratis. Als vrouw alleen is het prima tedoen (zoals in heel Z+Amerika). Cuba is wel het enige land waar ik ooit bestolen ben op mijn fiets (van mijn helm). Eten kan een probleem zijn maar er is altijd wel iets eetbaars te vinden mits je houdt van brood en pizza. Geld kan ook een probleem zijn, je kunt soms met 5 soorten munteenheden betalen: euro’s, dollars, cucs, peso’s en bejaardengeld (plastic muntjes) in kleine dorpjes werd me soms brood geweigerd. Van de 100 euro hield ik aan het eind van de reis nog geld over. Eten is meestal bespottelijk goedkoop (maar ook wel eens heel duur). Pizza’s voor een paar dubbeltjes, kroketten een keer voor 4(!) cent per stuk. Ik Kreeg onderweg ook regelmatig vrouwen aangeboden om mee te trouwen (ik ben een man) tientallen malen, soms zelfs door een moeder kreeg ik wel eens een dochter aangeboden. Ik heb ook een keer in een bordeel geslapen (alleen). Het was wel de meest bijzondere fietsreis die ik ooit gemaakt heb maar zou het geen tweede maal doen.
Van de uitstekende verhalen in dit topic krijg ik ontzettend zin om ook voor Cuba de agenda te pakken!
Het is al weer een aantal jaren geleden dat we op Cuba hebben gefietst, het was prachtig en willen altijd nog een keer terug. Voor ons verslag zie: http://www.fietsvakantielinks.nl/harryo ... 202008.htm

Groet Henriëtte en Harry
Hartelijk dank voor de vele reactie....Het zal geen Cuba worden dit jaar wegens een lange reis via de Zijderoute in het najaar ...maar het zal er zeker nog van komen.