Melanoom

math schreef:
do 23 aug, 2018 21:01
gios schreef:
do 23 aug, 2018 10:17
Tjonge....mij lijkt, met m'n boerenverstand, het heel verstandig om zo'n operatie vooral niet 6 weken uit te stellen. Ik zou mijn verzekering bellen en er flink druk bij het ziekenhuis achter zetten, of een second opinion aan te vragen bij een ander (in het buitenland? bv in België gaan dit soort dingen heel anders!) ziekenhuis.
Sterkte Martin!
Nog niet zo lang geleden had Martin het op dit forum over "zakkenvullende zorgverzekeraars". Ik heb daar toen voorzichtig tegen geprotesteerd hoewel ik geen enkel belang heb in de zorgsector, anders dan als gewone premiebetaler. Ik vind dat de zorgkosten de pan uit rijzen, vooral door ongeremde aanspraken, die weer het gevolg zijn van dat alles boven een zekere drempel gratis is. Het is nooit genoeg. Ik hoop dat verzekeraars zich daartegen blijven verzetten.

Dit advies is daar een mooi voorbeeld van: hogere urgentie claimen; second opinion; naar het buitenland gaan waar het heel anders gaat, met name naar Belgie. Vaak hoor je ook : de allerbeste specialist opzoeken. Ongeremde en onredelijke eisen, aangenomen dat Gios verder niets af weet van wat de Nederlandse specialisten ter zake vinden. Gelukkig is er in dit geval voldoende 'remgeld' : een al geboekt ticket, een al bestelde schuur, reiskosten naar Belgie.

In Belgie bestaat een zorgsysteem met een bescheiden remgeld voor elke behandeling. Dat houdt daar de zorgkosten in de hand. In Nederland hebben we een bescheiden wachtlijstsysteem waarmee de ongebreidelde vraag in toom gehouden wordt en de premie betaalbaar. Ik vind dit soort adviezen om heen en weer te winkelen tussen verschillende systemen heel kwalijk.
Verzekeraars in Nederland worden slapend rijk, daar hoef je echt geen medelijden mee te hebben. Daarbij heeft iedere patiënt recht op een 2nd opinion. Verder geef ik verre van een advies. Ik geef slechts aan dat IK bij een potentieel levensbedreigende kwaal niet 6 weken op m'n reet ga zitten wachten of een schuurtje bouwen in Zweden...
Sterke Martin! Probeer tussendoor ondanks de onzekerheid te genieten van de Harskamperdennen en de vakantie in Zweden, en ga straks met vernieuwde energie het trajeect in. Ook voor je familie sterkte, de onzekerheid zal hen ook raken.
Martin E. van Doornik schreef:
do 23 aug, 2018 10:03
Maandag 20 aug. ben ik naar het ziekenhuis geweest en er is mij uitgelegd dat er een operatie aan mijn linker lymfeklier begin oktober plaats zal vinden om te kijken of er geen uitzaaiingen zijn. Ik ben emotioneel kapot van de onzekerheid. Maar men zei dat de kans uiterst gering is. Ik probeer m'n rug recht te houden en verder gaan.
Een oud-collega van mij is een deel van zijn lymfeklier weggehaald i.v.m. mogelijke uitzaaiing. Nu alweer ruim 25 jaar geleden. Hij leeft nu nog!

Ik wens je veel sterkte Martin.
Over kosten die zorg kost zou ik mij maar geen zorgen maken als je weet hoeveel miljarden er op de planken ligt, en door Europese regelgeving/bureaucratie erbij komt. Allemaal dik betaalde topambtenaren die profiteren van de zogenaamde marktwerking in de zorg. Het is vooral aan de onderkant van de samenleving waar dat het mest gevoeld wordt!
Ik weet niet waar Martin behandeld wordt, maar de stad Groningen heeft twee uitmuntende ziekenhuizen.
Heel veel sterkte Martin!
Wim schreef:
vr 24 aug, 2018 09:48
Ik weet niet waar Martin behandeld wordt, maar de stad Groningen heeft twee uitmuntende ziekenhuizen.
Het is het UMCG.
Kan moeilijk beter. Sterkte.
Wim
Hallo fietscollega's,
Gisteren ben ik geopereerd aan de melanoom. Er is 1½ cm rondom het litteken van afgelopen augustus op mijn linker arm weggesneden en ook is de lymfeklier via een snede in mijn linker oksel verwijderd. Beide weefsels worden voor onderzoek naar een laboratorium gestuurd. Uitslag over 2 weken om te kijken of ik wel echt 'schoon' ben.
Kort voor de operatie boog de chirurg zich over mij met de mededeling: kleine kans dat de hartmonitor straks een horizontale lijn zou vertonen. Wou hij me geel en groen voor m'n ogen laten draaien?
Ik zei nog tegen mijn vrouw: als ik misschien de pijp uit zou gaan, wil ik beslist een mooie Keltisch kruis boven m'n graf hebben, zoels men vaak op begraafplaatsen in Ierland ziet, en beslist niets anders. Een offerte uit Ierland heb ik al gedaan. Ik zal wel gek wezen, maar goed voorbereid is het halve werk.
Wel prima geslapen. M’n urine is helemaal groen, dat kwam door de gebruikte medicatie. Maar ik werd daar heel hoffelijk behandeld! Eten gaat nog moeilijk, want alles wordt weer uitgekotst, gelukkig geen honger-gevoel. Ik mag met m'n linkerarm nietsdoen en het is al lastig met één hand te typen en om de muismat rechts van mijn computer te hebben in plaats van gewoonlijk links.
Nu ben ik thuis aan het genezen en uitzieken. Veel slapen, wat lezen of TV kijken. Jammer dat ik de herfstbladeren in de tuin niet kan opruimen....
Martin, sterkte met het aansterken, en je hebt daar vast hele fijne buren die je die last uit handen willen nemen. Je kan ook wachten tot alles in 1 hoek van de tuin is gewaaid, dat scheelt aanzienlijk in de tijd.
Sterkte met de volgende stap Martin. Wees zuinig op je zelf. Volg trouw het advies van de heren en dames die er voor hebben geleerd. Oh dat kan ik wel even doen moet je gewoon een tijdje vergeten en dat zal best moeilijk voor je zijn.
Martin, van mij ook sterkte gewenst.
Als de bladeren toch in de hoek waaien kun je ze net zo goed laten liggen, dan heb je in de lente meteen compost. :D
Leon schreef:
za 27 okt, 2018 12:36
Martin, van mij ook sterkte gewenst.
Als de bladeren toch in de hoek waaien kun je ze net zo goed laten liggen, dan heb je in de lente meteen compost. :D
Onze tuin heeft veel bomen en struiken (goede biotoop voor tuinvogeltjes) met hekken. Daartussen blijft het blad liggen. Aan de straatkant is er een strook 1½ meter breed met gras vóór het tuinhek langs. Die wil ik graag netjes groen hebben. Kan ik beter zien of honden daar niet gepoept te hebben, dan mieter ik de drol in de sloot aan de overkant.
Inderdaad fijne buren, maar ik heb ook een lieve vrouw die me goed verwent! 33 jaar getrouwd en ik kan m'n ogen nog niet van haar afhouden.
Het is nu drie weken verder. Ik heb uitslag van het ziekenhuis gekregen: ik ben officieel kanker-vrij, brandschoon! :D Een hele last ging van m'n schouders af.
De operatie-littekens zijn dicht gegroeid en heb het verband niet meer nodig. Alleen is de huid rond mijn linker onderarm nog wat strak en dat voelt niet prettig aan.
Ik voel me nog niet helemaal aangesterkt. Anderhalve week geleden effe naar de zeedijk gefietst, het was zonnig weer maar ik werd al gauw moe. Afgelopen 18 november heb ik op mijn molen gedraaid, maar wel met hulp van twee collega molenaars. In de wieken klimmen om zeilen uit te spannen op 25 meter hoogte is niet zomaar wat. 't Deed me wel goed.
Vandaag heb ik kriskras door stad Groningen gefietst om wat boodschappen te doen. Per trein erheen, fiets mee. Grauwe lucht, maar droog. Koude oostenwind. Helemaal geen zin om met de auto van parkeergarage tot parkeergarage te rijden. Beuh.... Zeker niet onder dat lelijke gedrocht op het Damsterdiep. Fietsen geeft meer vrijheid. Bij Belga Fietsen een nieuwe AGU regenjas gekocht, omdat de oude lek en sleets was. Gelukkig amper moe thuis gekomen.
Alleen thuis zijn vind ik niks aan, m’n vrouw is voor twee weken op familiebezoek naar Californië....
Op de terugweg (28 november) maakt zij een tussenlanding in Dublin en in plaats van Schiphol ga ik haar daar verrassen en dan samen naar Amsterdam vliegen!
Ik hou de boel hier wel ordelijk, kook zelf eigen maaltijden en heb ook gezelschap van drie lieve katten.
Dat betekent dat ik de komende maanden, indien het weer goed meewerkt, zal moeten trainen om mezelf weer fietswaardig te maken!
Dat moet een grote opluchting voor je zijn, Martin. Met het fietsen komt het in de lente vast wel weer goed. Nu is het tijd om de schaatsen uit het vet te halen ;-)
Wat een geweldig nieuws Martin!

Ik wens je toe dat je deze hele affaire snel een rustig plaatsje ergens ver weg kunt geven.

Hartelijke groet,

André
Wat een fijn bericht voor jullie!
Mooi dat je weer "de oude" bent ...

Even belangrijk is de waarschuwing: Let goed op vlekken en vlekjes, vooral als ze groeien, niet genezen, vreemde kleuren en vormen hebben .... en dus gewoon in ieder geval van twijfel: vraag een deskundig oordeel.
Fietsers zijn gemakkelijk slachtoffer van teveel zon, ik fietste ooit in slechts een zwembroek ...

Ik hoorde net, dit weekend, van een vriend waarvan ik eerder hoorde dat het allemaal niet goed was, uitzaaiingen van een agressieve aard .... (en dus bij iedereen de zorg: hoe moet dat met vrouw en kinderen, vooral omdat zijn vrouw van buitenlandse komaf is). Ik hoorde dus dat ie weer als nieuw was, springlevend, en dat dankzij een nog maar pas ontdekte methode die toevallig precies op zijn wildgroei paste, de sluiproute die zijn uitzaaiingen gebruikte om het immuun-systeem te foppen wordt door een nieuw geneesmiddel afgesneden, echt hogere geneeskunde dus: precies bepalen wat iemand heeft en waardoor de wildgroei ongeremd blijft, en dus werkelijk vernieuwend onderzoek, geen zoveelste variant op een bekend middel maar een heel specifiek middel dat een sluiproute blokkeert en het lichaam het werk laat doen.

BSM
keesswart schreef:
wo 21 nov, 2018 23:18
Dat moet een grote opluchting voor je zijn, Martin. Met het fietsen komt het in de lente vast wel weer goed. Nu is het tijd om de schaatsen uit het vet te halen ;-)
Helaas kan ik niet schaatsen.... ik krijg m'n enkels nooit recht overeind met de ijzers onder m'n zolen. Ik heb in gezelschap van m'n schoolklas in de strenge winter van 1963 geprobeerd op de Amsterdamse Bosbaan, wat een kwelling. Maar op twee wielen ben ik veel beter ten pedalen uit! Gewoon ieder z'n vak.
Martin E. van Doornik schreef:
do 22 nov, 2018 10:06
keesswart schreef:
wo 21 nov, 2018 23:18
Dat moet een grote opluchting voor je zijn, Martin. Met het fietsen komt het in de lente vast wel weer goed. Nu is het tijd om de schaatsen uit het vet te halen ;-)
Helaas kan ik niet schaatsen.... ik krijg m'n enkels nooit recht overeind met de ijzers onder m'n zolen. Ik heb in gezelschap van m'n schoolklas in de strenge winter van 1963 geprobeerd op de Amsterdamse Bosbaan, wat een kwelling. Maar op twee wielen ben ik veel beter ten pedalen uit! Gewoon ieder z'n vak.
Ik heb het schaatsen wel (maar slechts een beetje, vreemd genoeg schaats ik op z'n Zweeds) in 1963 onder de knie gekregen.

Op een eenmaal gevorderde leeftijd zou ik er niet meer aan beginnen. Maar .... de truuk van het enkels overeind houden zit in belangrijke mate in het de ijzers goed onder de voet krijgen.
Indertijd vertelden ze me dat er niet bij, maar later ontdekte ik dat je om te beginnen eigenlijk helemaal niet slecht af bent met die "domme" houtjes (aangenomen dat er wel serieus ijzer onder dat hout zit, en dus geen peperkoek zoals onder goedkope houtjes), en dan liefst een beetje slappe schoenen met een stroeve zool.
En daarbij dan nog wat geduld (en liefst een stoel). Een paar keer stoppen gaan zitten en de schaats goed "midden" onder je voorvoet maar ook "midden" onder je hiel - niet per se het meetkundig midden maar evenwichts-matig het midden, en dan dus zo dat de schaats naar je gevoel zowel je voet evenwichtig ondersteunt alsook "rechtuit" gaat, in de richting die "evenwichtig" aanvoelt.
Daarna kan je als fietser heel ver komen ... dwz nog wel even wat evenwichts-oefeningen en leren dat je moet glijden, zelfs als je valt.

Ik leerde het aldus op antieke "Korthalzen" -- schaatsen die door de goegemeente wel doorlopers genoemd worden maar dus juist geen doorlopers zijn omdat het ijzer al onder de hiel ophoudt. Dankzij deze eerste oefeningen is mijn bochtentechniek hopeloos en is er al helemaal geen sprake van pootje-over, zelfs al heb ik inmiddels prachtige Zweedse schaatsen.

Maar goed, als je het schaatsen niet jong onder de knie hebt gekregen, laat het dan maar over aan anderen (ik heb zelf al altijd het gevoel dat iedereen beter schaatst als ik). Je kan op het ijs allerlei kwalijke blessures oplopen, zeker als je niet al te bedreven bent in deze volkssport (overigens gaat 't ook erg goed als je erg goed schaatsen kan, want dan gaat het weer erg hard).

BSM
Bridgestone SM schreef:
do 22 nov, 2018 13:09
Ik heb het schaatsen wel (maar slechts een beetje, vreemd genoeg schaats ik op z'n Zweeds) in 1963 onder de knie gekregen.
In '63 schaatsten ze in Zweden toch nog links of zoiets? :?