Helm stuk hoofd heel. What if ?

JE HELM JE BESTE VRIEND
Het overkwam mij donderdag ochtend j.l. bij een val met de racefiets.
Wel tijdelijk geheugenverlies.
Het heeft een naam: Transient global amnesia

Ik was nog maar 8 min van huis toen het ongeval plaats vond en 1,5 uur later werd ik wakker in het ziekenhuis.
Wat ik weet is wat ik te weten ben gekomen van de verkeersregelaar en de verpleging.
Verder is en blijft het een groot zwart gat.
Uit de MRI scan kwamen geen afwijkingen aan het licht.

Nu nog herstellen van de gekneusde ribben en schouder en hup weer op de fiets.
janenliseth schreef:
za 13 okt, 2018 16:43
Wat ik weet is wat ik te weten ben gekomen van de verkeersregelaar en de verpleging.
Wat vertellen die wat er met je gebeurd is? Gevallen, maar hoe/waarom/waardoor/waarop?
Beterschap verder!
Leon schreef:
za 13 okt, 2018 17:28
janenliseth schreef:
za 13 okt, 2018 16:43
Wat ik weet is wat ik te weten ben gekomen van de verkeersregelaar en de verpleging.
Wat vertellen die wat er met je gebeurd is? Gevallen, maar hoe/waarom/waardoor/waarop?
Beterschap verder!
Het is een eenzijdig ongeval.
De verkeersregelaar vertelde mij (en daar weet ik me niks van te herinneren) dat hij me een stopteken had gegeven waarop ik adequaat reageerde, afremde en vaart minderde. Ik kon het thuis op de gps track waarnemen.
Op enig moment slingerde ik wat en viel om. Waarom ik slingerde is volstrekt onduidelijk en dat ben ik helemaal kwijt. Daar had de verkeersregelaar ook geen verklaring voor. Hij schoot me te hulp terwijl ik trachtte uit de SPD los te komen nadat ik met m'n hoofd tegen een hek was aan geknald. Ook dat ben ik helemaal kwijt. Ik sprak wartaal waarop hij de ambulance heeft gebeld die met 5 minuten ter plaatse was. Ik ben lopend met ondersteuning van de ambulance broeders in de ambulance gestapt. Ook dat ben ik helemaal kwijt. Ook weet ik niet of ik op de brancard heb gelegen of in de ambulance heb gezeten. De rit naar het ziekenhuis met of zonder sirene weet ik niks van.
Aangekomen in het ziekenhuis ben ik lopend met ondersteuning naar de Polikliniek gelopen. Ook daar weet ik niks van. Ook weet ik niks van het onderzoek en de MRI scan. Antwoorden op vragen bleven uit alhoewel ik kennelijk wel mijn mobiel code heb gegeven, want ze hadden mijn dochter in Utrecht gebeld omdat ze mijn vrouw niet konden bereiken. Ik heb mijn dochter aan de lijn gehad en daar weet ik ook niks van. Daarna vertelde de verpleging dat mijn vrouw op Texel zit. Toen kwam er kennelijk iets bij me binnen. Ik gaf weliswaar geen antwoord maar dacht wel wat moet mijn vrouw op Texel. Mijn dochter in Utrecht heeft mijn dochter in Hoorn gebeld en die is direct gekomen. Vanaf dat moment kwam er herkenning. Mijn dochter liet foto's zien van mijn vrouw op Texel. Ja, toe ging het lampje branden want die foto's had ik die morgen ook gezien. Ze is al 4 dagen met een groep fotovrienden voor een midweek op Texel.
Mijn dochter is bij me gebleven tot de volgende dag om me in de gaten te houden voor het geval ik een uitval mocht krijgen.
De uitslag van de MRI scan was een goed bericht.
De verkeersregelaar had mijn fiets meegenomen naar de Gemeentewerf. In de namiddag heeft hij de fiets bij me thuis gebracht. De volgende dag kwam hij met een bloemstuk van de Gemeente. Dat was ff emotioneel.
Hij vertelde nog dat hij mijn gegevens van mijn militaire ID plaatje (met bloedgroep) had die ik altijd bij me heb in de zadeltas.
Voor hem herkenning want hij had ook z'n plaatje bewaard.
Ook vertelde hij nog dat na overleg tussen de ambulance-broeder en de politie er geen politie bij aanwezig hoefde te zijn.

De beschadiging aan de helm is zodanig dat daar uit kan worden opgemaakt dat ik een flinke dreun heb gehad en de helm me de bescherming heeft geboden die er van mag worden verwacht.
Wat een verhaal zeg. Zal nog wel even door denderen! Meer flarden kunnen de komende dagen terug komen. Ik hoop dat het je lukt 't een plekje te geven. Shit sometimes just happens! Enne... Wat mij betreft wel de vaststelling dat je helm wel eens heel belangrijk kan zijn geweest.
Dat geheugen dat tijdelijk niet werkt met een gat dat daarna overblijft komt me bekend voor van een reisgonote die eens was gevallen. Van de herschenschudding waar het toen om ging heeft ze nog een aantal maanden last gehad. Naar wat ik er van begreep is rustig aan doen heel belangrijk dan. Ik weet natuurlijk niet wat er nu aan de hand is, medisch, maar rustig aan dien lijkt me geen vreemd plan.
Jan, sterkte. Als ik het zo lees lijkt het wel dat je voor je val een blackout heb gehad om wat voor reden dan ook. Een beetje op de manier dat ouderen hun bekken breken en dan vallen waarbij het lijkt of ze door te vallen hun bekken breken.
Da's schrikken. Sterkte met herstel. En inderdaad, doe maar even een tijd rustig aan, dan kom je komt er vast weer bovenop!
Heftig zeg wat je is overkomen, veel sterkte met hopelijk snel herstel!

ik kan me nog herinneren dat ik een keer heel hard fietste op mijn racefiets in de vroege ochtend,
er was een vrouw die kranten bezorgde en het fietspad opreed die heel breed was, het was een ventweg, er was plek en tijd genoeg om haar plaats in te nemen op het fietspad om verder te gaan op haar route, maar wat deed ze, ze ging twijfelen en nam niet duidelijk haar positie in, toen ging ik ook twijfelen en heen en weer op het fietspad en echt NB. in de vroege ochtend, niemand verder op de weg, zij onnodig onduidelijk rijgedrag, of het fietspad op, of wachten.. moest ik uitwijken: de berm in, dan maar, reed ik daar toch bijna knoeperd hard tegen het muurtje van dat huis,
waar zij de krant net bezorgd had en had ik dus indien botsing, met mijn hoofd en helm gelukkig dat wel, knoeperd hard tegen die muur geknald,
ik zei nog zo,

godsakkes zeg.. om haar te beduiden, hoe moeilijk kon het zijn, om gewoon rechts het fietspad te vervolgen.
Ze was zich er volgens mij niet van bewust dat ik door mijn harde remmen een vreselijke knal had voorkomen en dat bij mij de schrik er goed inzat, van.. tja, een ongeluk zit in een klein hoekje.. :shock:


(zij was natuurlijk niet gewend om mensen weer tegen te komen op de vroege ochtend of reageerde uit automatisme wellicht.. )
N.a.v Fudo:
Wat een jij-bak. Het ligt inderdaad altijd aan anderen.
willem.m schreef:
zo 14 okt, 2018 07:27
Wat een jij-bak. Het ligt inderdaad altijd aan anderen.
Niet het topic om die kant op te gaan Willem.
Sterkte met het herstel en het een plekje geven, hopelijk komt er nog eea aan herinnering terug, en is er goed herstel. Neem er de tijd voor!
_Peter_ schreef:
za 13 okt, 2018 22:24
Als ik het zo lees lijkt het wel dat je voor je val een blackout heb gehad om wat voor reden dan ook.
Er zijn inmiddels heel wat scenario's de revue gepasseerd, maar ik kom er niet achter.
Ik ben kerngezond, in goede condities en gebruik geen medicijnen.
Bovendien heb ik adequaat gereageerd op het stopteken.
De puzzel zal wel nooit compleet worden.
Dus laat ik het verder graag rusten.
Wat ik nu weet is voldoende om me geen zorgen te maken en weer op de fiets te stappen.

Bedankt voor het medeleven en laat vooral de boodschap zijn : DRAAG EEN HELM !!!!!!!!!!!!!
Sterkte! En dank voor het delen. Dat doet mij realiseren dat ik naar mijzelf toe minder nonchalant moet zijn.
janenliseth schreef:
za 13 okt, 2018 16:43
Uit de MRI scan kwamen geen afwijkingen aan het licht.
Nu nog herstellen van de gekneusde ribben en schouder en hup weer op de fiets.
Dit klinkt een beetje alsof je niet is verteld dat een retrograde amnesie een typisch kenmerk is van een hersenschudding, en dat dat misschien wel het euvel is waarvan je het meest moet herstellen, waarbij die kneuzingen van ribben en schouder maar bijzaak zijn. Ik dacht altijd dat iedereen dat wel wist, tot Martin van Doornik hier op het forum na een van zijn ongevallen last bleef houden van cognitieve stoornissen waarna hij er achteraf achter kwam dat hij een hersenschudding had opgelopen; hij beschreef dat niemand in het ziekenhuis dat woord had genoemd, noch over herstel daarvan had gesproken, terwijl hij wel een klassieke retrograde amnesie beschreef, net als jij. Kennelijk gaat het dus weleens mis met benoemen van wat er aan de hand is en de gevolgen daarvan, jouw verhaal deed mij hieraan denken. Ben je wel voldoende ingelicht, dan heb ik niks gezegd.

Fijn dat de verkeersregelaar zich zo betrokken heeft betoond. Het lijkt me voor jou ook belangrijk om de ontbrekende delen toch enigszins ingevuld te krijgen. Waarom je bent gaan slingeren en ten val gekomen bent, zal wel onduidelijk blijven. Misschien wilde je iets op het wegdek ontwijken (gat, glas, spijker) en had je al niet meer voldoende vaart om overeind te blijven. 'Retrograde' houdt trouwens in dat de amnesie optreedt vanaf kort vóór het ontstaan van het letsel. Dat je je ook de momenten kort voor de botsing met het hek niet kunt herinneren, is dus beslist geen teken dat je iets is overkomen waardoor je bent gaan slingeren.

Beterschap gewenst! Ik hoop dat je er, zowel lichamelijk als emotioneel, snel weer bovenop bent.

Carl
Jan, beterschap toegewenst.
willem.m schreef:
zo 14 okt, 2018 07:27
N.a.v Fudo:
Wat een jij-bak. Het ligt inderdaad altijd aan anderen.
Je was er niet bij, het was op een heel grote afstand, er was echt tijd genoeg om een normale beslissing te maken, ik vond het logisch dat ik zo dacht,(godsakkes) maar dacht ook heus in hoe zij dan gedacht moest hebben kennelijk dat ze zich zo gedroeg, (de routine van haar dat er waarschijnlijk normaliter maar zelden iemand op deze manier op haar route komt in de ochtend, of ze was gewoon even van slag door wat voor reden dan ook, of schrok dat ik met zo'n grote snelheid aankwam ook al was ik nog heel ver van haar vandaan,)nogmaals, je was er niet bij,ik wilde 'gewoon' ook vertellen wat in me opkwam nav. het verhaal van Jan. Het is niet gericht om mij, ik wilde gewoon het vertellen.. ik weet niet hoe het kwam tot dit ongeluk, maar Jan weet er kennelijk niet meer veel van. Dat lijkt me heel naar. Ik wilde ook maar ermee zeggen, dat een ongeluk (werkelijk) in een klein hoekje soms kan zitten, hoe erg je ook oppast, oplet ed.
Heftig verhaal Jan, sterkte gewenst met het herstel.
Carl schreef:
zo 14 okt, 2018 11:11
Waarom je bent gaan slingeren en ten val gekomen bent, zal wel onduidelijk blijven. Misschien wilde je iets op het wegdek ontwijken (gat, glas, spijker) en had je al niet meer voldoende vaart om overeind te blijven.
Er zijn opties genoeg. Een heel eenvoudige is dat je een lekke band had die je nog niet in de gaten had (kan een kwestie van een halve seconde zijn) en dat daardoor bij het nemen van een bochtje de wegligging dusdanig verslechterd was dat een val volgde.
Ik denk er nu aan omdat ik gisteren een lekke band had en gelukkig op tijd het bekende gevoel kraag van ofwel dronken zijn ofwel een gebroken frame ofwel een lekke achterband. Om welke van de drie het ging was ik snel genoeg achter. Het bleek de minst schadelijke optie.
Beterschap Jan!

In een (heel) ver verleden heb ik ooit een blackout gehad terwijl ik aan het fietsen was (gevallen met een hoofd op de stoeprand). Tussen het fietsen en het bijkomen in het ziekenhuis één zwart gat. Maar verder gelukkig niets aan over gehouden.
Hebben de spd-pedalen iets van doen met het omvallen?