Zes weken veldwerk langs de Frontlijnroute

Aanbiedingen, nieuwe fietsboekjes, nieuwe materialen, enzovoorts.
Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1602
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
x 264
Contacteer:
Vanochtend om 11 uur was het precies een eeuw geleden dat bij Compiègne de wapenstilstand werd gesloten. Om precies te zijn, in het Forêt de Laigue, waar de frontlijn niet langer van noord naar zuid, maar van west naar oost loopt. Voor fietsers die dagenlang tegen een straffe zuidwestenwind hebben gezwoegd tussen koolzaad, suikerbieten en graanvelden, is dit uitgestrekte bos een welkome verandering van koers en landschap.

Voor de officiële ondertekening was daar een luxe treinwagon geparkeerd. Op 22 juni 1940 waren de rollen omgekeerd en moest Frankrijk zich in dezelfde wagon overgeven aan Duitsland. Twee dagen later liet Hitler de wagon overbrengen naar Berlijn, waar deze voor de Brandenburger Poort tentoongesteld werd. Hitler gunde de geallieerden geen nieuwe wagonsessie meer. Kort voordat hij een eind aan zijn leven maakte, beval hij de SS het rijtuig in brand te steken.

Nu staat er een replica in het museum van de Clairière de l’Armistice. Gisteren waren Macron en Merkel hier en ook vandaag zal het er druk zijn. Net als in Ieper, Diksmuide, Verdun, Arras, de Chemin des Dames en een heleboel andere plekken. De komende weken zullen de vele kransen van nepklaprozen er nog wel liggen, maar tegen de tijd dat de campings weer opengaan, valt er weer prima te fietsen. Wellicht heb je dan zelfs op de camping van Ieper alle ruimte.
0 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
Kees,

Op wat ik aan beelden van de wapenstilstand zag was er sprake van een hele trein aan luxe rijtuigen.

De wapenstilstand werd getekend in een daartoe ingericht Wagons Lits (CIWL = Compagnie Internationale des Wagons Lits) restauratie-rijtuig -- goed beschouwd een redelijk normaal restauratie-rijtuig, gewoon eentje uit een van de vele series van ± gestandaardiseerde rijtuigen die in heel Europa dienst deden.

De "replica" is dus ook niet echt een "replica" maar een gelijksoortige vervanger met een ± replica inrichting.

Groeten MarcS

PS Ik zie deze berichtenreeks nu pas, erg leuk, wellicht heb ik nog een paar aanvullingen
0 x

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1602
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
x 264
Contacteer:
Bridgestone SM schreef:
zo 11 nov, 2018 12:31
Kees,

Op wat ik aan beelden van de wapenstilstand zag was er sprake van een hele trein aan luxe rijtuigen.
Die ene wagon zou ook wel wat klein zijn geweest. Zeker als het zou gaan regenen, want dan waren er vast een paar hotemetoten niet op komen dagen, zoals Donald Trump gisteren geen zin had in een herdenking op een natte begraafplaats :oops: .
Laatst gewijzigd door keesswart op zo 11 nov, 2018 12:55, 1 keer totaal gewijzigd.
0 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1602
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
x 264
Contacteer:
En vanavond is de solo presentatie 'Buiten Schot' van Diederik van Vleuten op TV te zien: NPO 2 om 19:55 uur.
0 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
keesswart schreef:
zo 11 nov, 2018 12:53
Bridgestone SM schreef:
zo 11 nov, 2018 12:31
Kees,

Op wat ik aan beelden van de wapenstilstand zag was er sprake van een hele trein aan luxe rijtuigen.
Die ene wagon zou ook wel wat klein zijn geweest. Zeker als het zou gaan regenen, want dan waren er vast een paar hotemetoten niet op komen dagen, zoals Donald Trump gisteren geen zin had in een herdenking op een natte begraafplaats :oops: .
Ik had het goed gezien, en Wikipedia is onze vriend (of in dit geval notre ami want ik had wel de Franse pagina nodig).

- composition du train Français :
fourgon nord 585, fourgon est 6120, voiture nord By 16, voiture nord Ay 6, wagon restaurant 2418, wagon lits 1888, wagon lits 1889, wagon salon bureau 2419, wagon salon lits 2443, fourgon est 6096

- Composition du train Allemand:
fourgon nord 5227, wagon restaurant 1733, wagon lits 2193, wagon lits 1884, voiture ALS 11, voiture ALS 8, voiture Ay 127, voiture By 141, fourgon nord 726, fourgon nord 652


Het rijtuig waarin de daadwerkelijke ondertekening plaatsvond was toentertijd naar "wagon salon bureau" omgebouwd - een broertje van de 2419, nl de 2418 zat ook in deze trein, en dit was nog wel een restauratie-rijtuig. Verder valt me nu pas op dat ondanks dat het normale correcte Franse woord voor een reizigers-rijtuig "voiture" is de slaap en restauratie-rijtuigen allemaal "wagon" heten ... grappig dat je jaren over zoiets heen leest.

BSM
0 x

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
keesswart schreef:
za 24 feb, 2018 18:23
....

's Ochtends vroeg stap ik in de trein naar Straatsburg. Daar neem ik een boemeltje dat slechts enkele keren per dag naar Saint-Dié-des-Vosges rijdt (volgens deze bron zouden er vanaf 2021 meer treinen kunnen gaan rijden), waar ik overstap op een trein naar Saint-Léonard. Daar begint een voie verte naar Fraize. Het eerste deel is pas aangelegd. Als de spoorlijn waar ik zojuist nog gebruik van heb gemaakt in december 2018 wordt stilgelegd (zie hier voor een overzicht van bedreigde Franse spoorlijnen), dan wordt dit fietspad misschien nog wel eens doorgetrokken.

....
Een wat verlate reactie:

De trein van St.Dié naar Vanémont-Corcieux (of Bruyères) kan voor vermoeide Vogezen-fietsers (en ook bij slecht - incl overdreven heet - weer) zeer aangenaam zijn. De Voie-Verte die nu dus in St.Leonard stopt heeft een verborgen witte en gele weggetjes aanvliegroute: Van Ste.Marguerite via Saulcy (gele weggetjes) en daarna binnendoor via allerlei obscure (witte) weggetjes tot desnoods Anould.

Hieronder een kiekje + detail van een wit weggetje dat via een obscure col naar Vanémont gaat.
 
St. Leonard - Route de Saurupt - 2014-06-24 P1120046.JPG.jpg
St.Léonard
St. Leonard - Route de Saurupt - 2014-06-24 P1120046.JPG kopie kopie.jpg
Risque de verglas / Equipements hivernales obligatoires
Overigens gebruik ik naast GoogleMaps en de OSM-kaarten ook Geoportail (met IGN-stafkaarten en luchtfoto's).
Op de fiets gebruik ik nog gewoon kaarten, de oude IGN 1:100.000 (inmiddels dus verouderd, maar wel beter/informatiever als de nieuwe tegenhanger).

BSM
0 x

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
keesswart schreef:
za 10 feb, 2018 15:05
....

Toen ik twintig was, was er weinig keus in fietsen en fietsspullen. Mountainbikes bestonden nog niet en de term vakantiefiets moest nog bedacht worden. Alle fietsen zwabberden als er bagage aan hing. Dat wende snel; het hoorde nu eenmaal bij een bepakte fiets. Op mijn 18e had ik al in Engeland gefietst met drie versnellingen, dus wilde ik op mijn 20e een fiets met tien versnellingen. Al kwam je ook daarmee nog niet zonder af te stappen door de Ardennen. Om me te oriënteren, had ik het Prisma Fietsboek van Rob van der Plas gelezen. Een van de fietsen op de coverfoto was een bruine Gazelle Tour de France. Dus kocht ik na zes weken vakantiewerk in een papierfabriek een bruine Gazelle Tour de France, al had het ook een Batavus Champion kunnen worden. Meer smaken had je toen niet bij de fietsenmakers in IJmuiden. (Hoe die Gazelle mij later is bevallen, heb ik in dit draadje beschreven.) Nu moet het een eindeloze zoektocht zijn voor een twintiger met weinig geld. In plaats van het Prisma Fietsboek is er het wereldwijde web en liggen er overal commerciële mijnenvelden. Daarom is het misschien juist nu ook wel handig als je een klein budget hebt: veel opties vallen dan bij voorbaat af.
Mijn Gazelle Tour de France kostte in 1978 500 gulden. Dat is volgens deze koopkrachtvergelijker nu ruim 540 euro. Kun je daarvoor nu een nieuwe fiets kopen die niet slechter is dan een Gazelle Tour de France in 1978 was?

....
Alweer een verlate reactie, en nu ook nog eentje met een betweterig hind-sight kantje.

Ik ben als ik de jaartallen etc goed verreken iets ouder. Toen ik twintig was was er nog minder te koop op het gebied van vakantie-fietsen (en ik reed naar Bretagne op de oude zware Gazelle waarmee ik al jaren naar school reed). In 1978-79 kon je - als je 'm tegenkwam - evenwel al wel de (misschien wel eerste) randonneur avant-la-lettre kopen, de Bidgestone Submariner. Zelf kocht ik in 1980 een overjarig model - met een schijfrem - voor ƒ 600,--. Er was best wat aan te merken op de Bridgestone maar de "vakantiefiets" was toch eigenlijk al bedacht ... en het frame of de bagagedragers zwabberden niet (en ze zwabberen nog steeds niet).

Maar goed, je moest er maar tegenaan lopen. Ik kwam op het spoor van de Bridgestone dankzij een vriendin die ongelukkig werd van een zwabberende Koga-Miyata. Zij had als afdoende antwoord op al mijn bezwaren tegen de als vakantiefiets vermomde tour-race-fiets dat er een fiets was die aan al mijn bezwaren tegemoet kwam en al mijn wensen zou vervullen. Zulke vriendinnen zijn overigens nog zeldzamer als Bridgestone's.

Dus toch ook een uiterst herkenbaar verhaal. En ook heel herkenbaar: tegen het oude geld koop je nog steeds geen goede vakantiefiets, zelfs als je naast de "koers" ook de koopkracht en toegenomen welstand door-indexeert dan blijft het moeilijk ... maar er is natuurlijk wel heel veel meer goed tweede-hands spul te koop.
Maar ook het spul dat je aan de fiets hangt is tegenwoordig te kust en te keur te koop ... vroegehhh was lichtgewicht niet gewoon, en vaak ook lang niet zo licht als nu.

BSM
0 x

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
keesswart schreef:
di 20 feb, 2018 16:37
Dag 31, 22 september 2017. Van Blâmont naar Gemaingoutte, 67 km
 
Dag Kees,

Het is heel makkelijk, achteraf, en vanuit de zijlijn de frontlijn te "beschieten".

Daarom hier slechts een paar losse flodders.

De frontlijn en deze hoek biedt ruimte aan wat uitstapjes.
Fiets je even door achter het Duitse front dan kom je over de Col d'Engin, langs de Kleine en de Grote Donon, en zo op de Col du Donon (grappig genoeg daal je van deze kant naar de col). Het is wat hoger, maar het was en is nog steeds voor ons goed te doen (dwz de route langs de Rode Saar schijnt nog makkelijker te zijn als die langs de Witte, wij zijn - uit nostalgische redenen - steeds langs de Witte omhoog gefietst).
Als je (te voet) de Kleine Donon beklimt dan zie je in het klein, maar tegelijk immens groot uitvergroot, de gekte: langs het pad stenen met het aantal Fransen, steeds weer een hand vol, en opweg naar de top zie je hoe klein die top is ... en dan bovenaan een glanzende plakette waarop de "overwinningsgewijze gevallenen" worden herdacht.
Langs de weg onderlangs die twee Donon's liggen nog steeds kleine bunkers/abri's, ook al is er verder niet veel slag geleverd was het Donon-massief goed versterkt, het werd bevoorraad met bos-spoorlijntjes en zelfs een funiculaire.

Langs de zeer steile afdaling naar de vallei van de Plaine kom je langs een van de vele monumenten die de "passeurs" herdenken - in de Tweede Wereldoorlog was het oude Elzas-Lorraine Rijks-Duitsland, passeerde je de "grens" dan was je in bezet Frankrijk, dat lijkt een klein verschil, maar was voor velen een groot verschil.
In de vallei van de Plaine lag een tramlijn, en nu is die tramlijn opgenomen in een fietspad (dat soms ook eigenaardige uitstapjes maakt).

Blijf je evenwel nog even boven, dan kan je door naar de Col de Prayé en afdalen naar Moussey, en Senones .... of als je de slechtere boswegen kan en wilt befietsen dan kan je nog even boven blijven en met weinig hoogteverschillen doorrijden naar de Tête du Coquin, een bontzandsteen topje dat aan de zuidzijde boven het dal van de Plaine uittorent .... en dit topje was, en is nog steeds een versterkt uitzichtpunt voor de Duitsers.
De afdaling naar Moussey is makkelijker, want asfalt, maar niet echt comfortabel want zo steil dat je vaak graag harder fietst als het hobbelig asfalt toelaat (vanuit het zuiden omhoog is zwaar, bijna continu stijgend en voor ons gauw net te steil ... misschien moet het heel koel weer zijn ?
Col de Prayé - P1090289.jpg
Col de Prayé
interdit si route enniegée
réservé aux skieurs

BSM
0 x

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1602
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
x 264
Contacteer:
Bridgestone SM schreef:
wo 28 nov, 2018 00:14
Het is heel makkelijk, achteraf, en vanuit de zijlijn de frontlijn te "beschieten".
Ook late bijdragen zijn welkom. Bovendien kan de frontlijn wel tegen een stootje :wink: .
Ik heb enkele jaren terug al eens overwogen om nog wat meer zijpaden in de Vogezen te onderzoeken, maar het up-to-date maken van de bestaande route had voor mij meer prioriteit. (Al werd ik er wel bijna toe gedwongen om alternatieven te onderzoeken, toen de route door een autorally geblokkeerd dreigde te worden.)
De Col du Donon heb ik in de jaren 80 een paar keer gefietst, maar toen had ik nog weinig benul van de frontlijn.
0 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
keesswart schreef:
wo 28 nov, 2018 17:48
Bridgestone SM schreef:
wo 28 nov, 2018 00:14
Het is heel makkelijk, achteraf, en vanuit de zijlijn de frontlijn te "beschieten".
Ook late bijdragen zijn welkom. Bovendien kan de frontlijn wel tegen een stootje :wink: .
Ik heb enkele jaren terug al eens overwogen om nog wat meer zijpaden in de Vogezen te onderzoeken, maar het up-to-date maken van de bestaande route had voor mij meer prioriteit. (Al werd ik er wel bijna toe gedwongen om alternatieven te onderzoeken, toen de route door een autorally geblokkeerd dreigde te worden.)
De Col du Donon heb ik in de jaren 80 een paar keer gefietst, maar toen had ik nog weinig benul van de frontlijn.
Wij zijn de Donon vaker via de Witte Saar (Sarre Blanche ook wel Blanc Rupt ... en dat laatste betekent Witte Vallei) opgefietst. Een keertje vanuit Schrimeck/La Broque (in een hittegolf, dus bijna de volle 10 kilometer gelopen), een paar maal vanuit Moussey en ook al een keertje vanuit de vallei van de Plaine (daar kan je afsteken naar de Witte Saar, dat scheelt een affreuze klim). Nog nooit zijn we langs de Rode Saar omhoog gereden, wel een keertje omlaag en dat vond ik geen succes: je kan lang niet altijd voluit profiteren van de helling: teveel bochten, te hobbelig, en dan moet je tussentijds toch weer bijtrappen -- langs de Witte Saar kan je een heel eind voluit, en je hebt mooi glad asfalt. O ja, de route langs de Rode Saar is wel weer interessant vanwege de rustiger klim, er liep ooit ook een bosspoorlijntje langs de Rode Saar omhoog, en langs deze kant kom je langs het vroegste front rond de Donon.

Nooit reden we langs Blâmont (ondanks de supermarkt daar), we houden niet zo van het bultige Lotharingse land, het Marne-Rijn-kanaal en/of het Canal des Houillères zijn heel vriendelijke aanvliegroutes ... en de laatste jaren worden deze kanalen meer en meer ingericht voor de fietser. Langs Blâmont komt een voormalig spoorlijntje van de ABC (Avricourt-Blâmont-Cirey/s/Vezouze) ... ik hoop dat dat traject ooit nog eens als fietspad wordt ingericht (ik doe mijn best !).

Anyway, wil je de frontlijn in dit gresngebied van Lotharingen-Vogezen met alle ins en outs volgen dan heb je een zware tocht voor de boeg. In dit gedeelte van het "Vogezen-front" zaten de Fransen aan de lage kant in de valleien en gebruikten de Duitsers de voordelen van het terrein, de tentakels van het Donon-massief maakte het mogelijk om de valleien vanuit de hoogte te terroriseren. De spoorlijnen in de vallei van de Rabodeau en de Plaine kwamen de strijd eigenlijk nooit te boven, ze leven nu min of meer als fietspad verder.

En nog een leuk klein stukje couleur locale: De drie Elzas-Lotringen departementen zijn ondanks de laatste 100 jaar nog steeds geen 100% Frankrijk. Er gelden nog steeds een aantal speciale statuten met wortels in de 1870-1918 tijden. Voor de gemiddelde toerist is nog het opvallenst dat verschillende Katholieke feestdagen gevierd worden en ook vrije dagen zijn. Op bijvoorbeeld Goede Vrijdag moet je de grens over, naar Meurthe-et-Moselle, om boodschappen te doen.

BSM

PS   Eigenlijk zou je in deze fronten-hoek een net-werk-route willen. Zo'n netwerk-route kan mooi aansluiten op verschillende aanvlieg-routes, bijvoorbeeld die langs de verschillende kanalen.
0 x

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
keesswart schreef:
wo 21 feb, 2018 17:39
Dag 32, 23 september 2017. Van Gemaingoutte naar Turckheim, 69 km
 
Ziehier, zoals eerder: Wederom achteraf, en vanuit de zijlijn een beschieting van de frontlijn.
 
Uit het dal van de Morthe begin ik aan de niet zo zware klim naar de 694 m hoge Col de Mandray. Al snel halen de eerste wielrenners mij in, zonder de rust op deze mooie ochtend in september te verstoren.
 
Een mijns inziens leuk alternatief is op de Col de Mandray (en dan via de Col des Joureaux en de Col de la Séboué -- via de kam), of al iets vóór de Col de Mandray, iets boven Chipal, op de Col des Chaufours af te slaan richting Col du Pré de Raves. Het is even "doortrappen", je stijgt van die kleine 700 m naar de 1009 m van de Col du Pré de Raves, maar daarna is het prettig glooiend naar de Col du Bonhomme -- Dit is het noordelijke, en rustigste deel van de Route des Crêtes.
Je mist natuurlijk de taartjes in Fraize, maar ... ze hebben ook taartjes op de Col du Bonhomme, en op hoogte smaken die lekkerder (geheel subjectief).
Misschien is de Chipal - Col du Pré de Raves klim nog rustiger als de Rudlin - Col de Louschbach klim. Als je zoals wij de eerste keer deden vanuit één vallei verder (de Meurthe-vallei dus) en dus langs Mandray omhoog komt dan is het een verrassend parcours, vanuit de warme drukkere en vooral drukkende vallei ben je heel snel in een andere wereld.
 
In Fraize haal ik koffie en een taartje. Vaak zit je dan tussen andere fietsers op een terras. .... .
Op de weg langs Habeaurupt en Le Rudin is de rust weer terug. Dan verschijnt het Etang des Dames. Acht jaar terug maakte ik hier half oktober de foto hieronder. De picknickbank die hier toen stond, is verdwenen; dus die haal ik ook weg uit de navigatietekst.
 
De klim van Rudlin (met een "l") naar de Col de Louschbach ken ik ook, vergelijkbaar qua rust met de hiervoor genoemde klim naar de Col du Pré de Raves (we hebben op deze klim al wel eens geholpen een auto uit de greppel te duwen).
Overigens denk ik dat er best nog picknick-banken te vinden zijn daar bij het Etang des Dames.
 
G - 87 … Est - 20 t  - 2016-06-02 Le Rudlin (F-88) MCS_4875.jpg
 
Dan volgt de ruim 4 km lange klim naar de 280 m hoger gelegen Col de Louschbach. Het begin is het steilst, rond de 10%, maar na 2 km zakt het stijgingspercentage naar 6%. Een groot pluspunt van deze smalle, maar wel geasfalteerde bosweg is dat er vrijwel geen auto’s langskomen. Dit is een van de weinige autoluwe, maar wel geasfalteerde Vogezencols in de wijde omtrek.
 
Zie hiervoor. Als je ook grindwegen wilt meenemen dan kan je misschien wel een hele vakantie lang langs verschillende routes op en neer naar de Crête ... het wordt dan wen een vermoeiende vakantie.
 
Vanaf de Col de Louschbach volgt nog een klim van bijna 170 m naar de Col du Calvaire, langs de Route des Crêtes. Deze weg over de kam van de Vogezen werd in 1915 door de Fransen aangelegd tussen de Col de Bonhomme in het noorden en de Hartmannswillerkopf in het zuiden. De tussenliggende cols en bergtoppen waren ingenomen door Franse troepen en de Route des Crêtes moest deze met elkaar verbinden.

Met een hoogte van 1144 m is de Col du Calvaire het hoogste punt van de Frontlijnroute. 's Winters kun je hier soms skieën, maar ik denk dat de stoeltjeslift vaker door mountainbikers wordt gebruikt. Voor frontlijnfietsers gaat deze lift echter de verkeerde kant op.
 
De klim van de Col de Louschbach naar de Col du Calvaire herinnerde ik me als een echt "Calvaire" ... en dat maakte dat ie de laatste keer dat we 'm opfietsten alleen maar meeviel. Wel geldt dat de Route des Crêtes juist hier weer wat drukker is (door alle toeristische poespas wellicht).
Hoe het zit met de frontlijn en de Route des Crêtes ten noorden van de Col du Bonhomme .... volgens een eenvoudige 14-18 kaart ligt hier ook nog een stukje succesvol Frans front.
 
Vanaf de Col du Calvaire maakt de Frontlijnroute een bocht door de Elzas om na 70 km, bij de Col Amic, weer terug te komen op de Route des Crêtes. Wie de hoofdroute links laat liggen en de Route des Crêtes blijft volgen, bereikt al na 48 km de Col Amic. Dit is beslist een spectaculaire route, die ook nog eens 500 m klimmen uitspaart. Wel kan het op de Route des Crêtes erg druk zijn; deze graatweg is geliefd bij motorfietsers. Soms kunnen ook de weersomstandigheden op 1000 m hoogte het fietsen flink bemoeilijken. Zo heb ik hier in oktober 2009 gefietst met een snijdende noordoostenwind en een temperatuur rond het vriespunt. Met mist of regen is het hier ook geen feest.
 
Tja, wij reden steeds de Route des Crêtes door ... dwz: ben je eenmaal boven dan is het toch een prettige beloning om even wat langer boven te kunnen blijven. Soms wil je dat zelfs extra graag, als er beneden een hittegolf heerst. Maar het klopt, als het een beetje mistig is dan kan het zelfs hartje zomer erg kil zijn, als je pech hebt is er een circulatie met iedere middag onweer (en dat is op hoogte in het plaatselijk zeer open terrein bepaald niet ongevaarlijk), en dan zijn er nog de "motards". Die motorrijders zijn met name een plaag in het weekend, het zijn ook niet zelden trosjes Duitsers: in het Zwarte Woud schijnen verschillende wegen in het weekend "Sperrgebiet" te zijn, dus komen ze in Frankrijk waar het rustiger is en waar bijna alles kan.
 
Route des Crêtes - 2014-06-26 P1120064.jpg
 
Één zomer deden we een deel van de route op een zondag, en we waren beslist niet blij met het broem-broem-broem ... broem-broem-broem. Je hebt altijd in je achterhoofd dat er maar zo een kan "ontsporen", we zagen er al eens eentje zielig zijn inmiddels net iets minder gepoetst broem-ding uit de berm oprapen.
We kampeerden boven ... en we werden in een heel andere wereld wakker: een Route des Crêtes zonder verkeer !!
Het verschil was net zo groot als die keer eerder waarbij we de ene dag in de mist boven fietsten en de andere dag met een blauwe hemel en een zonnetje verrast werden.
 
De hoofdroute gaat nu meer dalend dan klimmend ..... .

Het is geen toeval dat juist van de Duitse linies nog zoveel resten te zien zijn. Voor de Duitsers was de frontlijn een verdedigingslinie voor onbepaalde tijd geworden, die zo sterk mogelijk gemaakt werd. De Franse legerleiders bleven hardnekkig vasthouden aan hun filosofie van ‘attaque à outrange’ (aanval tot het uiterste) en bleven ondanks alle mislukkingen hopen op een succesvolle doorbraak. Het versterken van de frontlijn was in strijd met deze offensieve strategie.
Tja, je kan ook zeggen dat het front bij de Route des Crêtes het enige min of meer succesvolle front was: De Duitsers zaten beneden en ze kregen steeds weer letterlijk en figuurlijk op hun kop.

En dan even een anekdotisch uitstapje: De Franse frontsoldaten hier behoorden grotendeels (vooral of uitsluitend?) tot de Chasseurs Alpins, de alpenjagers dus (niet te verwarren met het alpejagerlied https://paulvanostaijen-nl.webnode.nl/fotogalerij/).
De Chasseurs Alpins hebben een fameuze, grote baret, een baret die ook wel "tarte" of "tourte" genoemd wordt. De Chasseurs die voor de strijd een statie-portret lieten maken dragen die baret "zoals het hoort, scheef getrokken, op één oor.
 
Chasseur Alpin - 2 ans au front.png
Chasseur Alpin - 2 ans au front.png (378.08 KiB) 726 keer bekeken
Chasseur Alpin - caporal.png
Chasseur Alpin - caporal.png (333.46 KiB) 726 keer bekeken
Foto's tijdens de actieve inzet aan of achter het front tonen een praktischer gebruik, gewoon horizontaal, als parapluie of parasol. En op foto's van krijgsgevangenen zie je die baret treurig tot bijna over de oren hangen.   Eén toepassing zie je niet op de foto's, maar iedereen die er ook maar iets van lijkt te weten vertelt het graag: De "tourte" was misschien wel het nuttigste uniformstuk, 's nachts ... de beste remedie tegen koude voeten !!

Groeten BSM
0 x

joop.r
Forum Lid
Berichten: 40
Lid geworden op: 17 april 2014
x 4
Bridgestone SM schreef:
vr 30 nov, 2018 20:15
keesswart schreef:
wo 21 feb, 2018 17:39
Dag 32, 23 september 2017. Van Gemaingoutte naar Turckheim, 69 km
 
Ziehier, zoals eerder: Wederom achteraf, en vanuit de zijlijn een beschieting van de frontlijn.
 
en !!

Groeten BSM
Ben ik nou de enige die het jammer vind dat zo'n mooie draad bevuilt wordt door, in mijn ogen, betweterig geneuzel?

Joop
3 x

Tom vds
Forum Lid
Berichten: 280
Lid geworden op: 06 april 2017
x 44
Nee Joop, je bent niet de enige.

Groet,
Tom.
1 x

Marjan
Forum Lid
Berichten: 820
Lid geworden op: 08 januari 2005
Locatie: Veenhuizen
x 62
Tom vds schreef:
za 01 dec, 2018 00:39
Nee Joop, je bent niet de enige.

Groet,
Tom.
+ 1
0 x

Bridgestone SM
Forum Lid
Berichten: 486
Lid geworden op: 02 november 2018
x 22
Marjan schreef:
za 01 dec, 2018 06:49
Tom vds schreef:
za 01 dec, 2018 00:39
Nee Joop, je bent niet de enige.
+ 1
Dat is nu jammer.   Maar je hoeft het niet te lezen.
Lees in ieder geval even Kees Swarts eigen reactie:
keesswart schreef:
wo 28 nov, 2018 17:48
Bridgestone SM schreef:
wo 28 nov, 2018 00:14
Het is heel makkelijk, achteraf, en vanuit de zijlijn de frontlijn te "beschieten".
Ook late bijdragen zijn welkom. Bovendien kan de frontlijn wel tegen een stootje :wink: .
Ik heb enkele jaren terug al eens overwogen om nog wat meer zijpaden in de Vogezen te onderzoeken, maar het up-to-date maken van de bestaande route had voor mij meer prioriteit. (Al werd ik er wel bijna toe gedwongen om alternatieven te onderzoeken, toen de route door een autorally geblokkeerd dreigde te worden.)
De Col du Donon heb ik in de jaren 80 een paar keer gefietst, maar toen had ik nog weinig benul van de frontlijn
 
Die frontlijn lag gedurende zo'n 4 jaar bijna stabiel op één plek, met zo hier en daar een "front-correctie". Toch kan je het front van allerlei kanten bekijken.
Uiteindelijk was er eigenlijk maar één oorzaak voor deze 4 jaar "Groote Oorlog":
Verschillende partijen die stuk voor stuk maar één waarheid kenden, de waarheid van een enkele "wereld-leider".
Ik heb hier een paar minder bekende later uitgegeven oorlogsdagboeken. Uit het perspectief van nu is het onbegrijpelijk dat een in Nederland wonende en werkende Duitser zich aanmeldt om zij Vaterland te verdedigen. Idem voor een Lotharinger die meent dat het zijn plicht is om "zijn" land te verdedigen (terwijl Elzas-Lotringen nog maar sinds de oorlog van 1870-71 "Duits" is), je leest dan dat de "echte" Duitsers de Lotringer wantrouwen, heel leerzaam is het te lezen over de oorlogsontreddeling ver achter het front en de Spaanse griep - de oorlog was niet alleen het front zelf - en in dit boekje is misschien wel het "sterkst" dat er een "naschrift" in opgenomen is, een terugblik van de inmiddels weer Franse Lorrain op de afloop. Het echte dagboek in in het "plat" geschreven (met een Franse vertaling ernaast), in het echte dagboek zie je al een zeker afbrokkelen van het heldhaftige patriotisme, in het naschrift lees je een nieuw enigszins relativerend patriotisme en dit deel is dan ook direct in het Frans geschreven.

Of te wel: Ook 100 jaar later heeft de Groote Oorlog heel veel kanten.

BSM
0 x

Gebruikersavatar
arnob
Forum Lid
Berichten: 1407
Lid geworden op: 29 juni 2006
Locatie: Rosmalen
x 34
Contacteer:
Natuurlijk is het interessant wat je schrijft, ik lees je teksten met veel plezier. Maar misschien is het handig jouw teksten in een losstaand topic onder te brengen (bijvoorbeeld: aanvullingen op Zes weken ...) zodat mensen die uitsluitend gericht zijn op de persoonlijke ervaringen van Kees alleen zijn reisverslag lezen?
2 x
Ave, Arno (Bekers)


Terug naar “Commercieel Nieuws”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten