Artikel over duurzaam fietsen

Weer een nieuwe insteek over het fenomeen "duurzaam fietsen":

https://www.nu.nl/klimaat/6073534/fiets ... sport.html

OK gaat vooral over wielrennen maar... hoeveel spullen en fietsen hebben jullie nog thuis of in de schuur liggen? ;)
Ben eigenlijk meestal op zoek naar onderdelen waarvan ik weet dát ze ergens bij die mensen ongebruikt in de schuur moeten liggen :roll:
Grandonneur schreef:
wo 02 sep, 2020 10:33
Ben eigenlijk meestal op zoek naar onderdelen waarvan ik weet dát ze ergens bij die mensen ongebruikt in de schuur moeten liggen :roll:
Daar gaat het verhaal toch ook over.
Een alu frame zou 2000kWh (helft van een jaar gezinsverbruik) aan energie kosten bij productie...

Feit is dat ALU enorm veel gerecycleerd wordt, en dan veel minder energie kost.

Carbon frame recycleren... laat ons de kerk in het midden houden. Een frame weegt nog geen 2kg, je moet dus al 500 frames gaan inzamelen om een ton aan materiaal te hebben. Dat is gewoon niks.
Het klopt in elk geval dat je uit een bestaand frame geen zuiver carbon kan terugwinnen.
De productie van aluminium kost 155MJ/kg (bron Wikipedia). Omgerekend is dat 43 kwh. Een fietsframe zal toch maximaal 3 kilo wegen en er is dus maar 129 kwh nodig. Ik vraag me af hoe Specialized aan hun conclusie komt.
FransD schreef:
wo 02 sep, 2020 16:54
De productie van aluminium kost 155MJ/kg (bron Wikipedia). Omgerekend is dat 43 kwh. Een fietsframe zal toch maximaal 3 kilo wegen en er is dus maar 129 kwh nodig. Ik vraag me af hoe Specialized aan hun conclusie komt.
3kg voor een racefiets kan kloppen, maar stel dat het iets meer is, dan kom je rond de 200kWh (inclusief lakken, afwerken,...).
En dan heeft die journalist zich een nulletje mislezen....

Wel is het zo dat de productie van nieuw ALU uit Bauxiet ca 155 MJ/kg kost, dat is een héél pak minder als het gaat om gerecycleerd ALU, en ALU wordt behoorlijk goed gerecycleerd omdat het iets waard is.
Het belandt zelden in landfill, en roest amper weg.
Blackbelt schreef:
wo 02 sep, 2020 17:04
3kg voor een racefiets kan kloppen, maar stel dat het iets meer is, dan kom je rond de 200kWh (inclusief lakken, afwerken,...).
En dan heeft die journalist zich een nulletje mislezen....
En als het om het verbruik van een gemiddeld Amerikaans gezin gaat, komt er misschien nóg een nulletje bij ;)
Blackbelt schreef:
wo 02 sep, 2020 16:20
?...Het klopt in elk geval dat je uit een bestaand frame geen zuiver carbon kan terugwinnen.
In 2011 schreef Specialized Amerika al dat ze via hun dealernetwerk carbon frames gingen inzamelen voor hergebruik.
Maar Specialized Amerika is nog geen Specialized Europa.
https://www.tweewieler.nl/fietsen/nieuw ... 1599063857

Op Discovery Channel zag ik eens een programma ( how do they make it ) waarin werd uitgelegd dat gerecyclede carbon fietsframes bij uitstek geschikt waren om er een motorkap voor snelle autos (Maserati ed) van te maken.
Hoe duurzaam wil je het hebben?


https://cyclingindustry.news/where-can- ... bon-waste/
Niet nagroeibare materialen daar moeten we zuinig op zijn. Carbon is volgens mij nagroeibaar. Ik weet niet wat er vrijkomt als je het verbrand. Wellicht brand het schoon levert het nog energie op.
liefhebber schreef:
wo 02 sep, 2020 18:35
Blackbelt schreef:
wo 02 sep, 2020 16:20
?...Het klopt in elk geval dat je uit een bestaand frame geen zuiver carbon kan terugwinnen.
In 2011 schreef Specialized Amerika al dat ze via hun dealernetwerk carbon frames gingen inzamelen voor hergebruik.
Maar Specialized Amerika is nog geen Specialized Europa.
https://www.tweewieler.nl/fietsen/nieuw ... 1599063857

Op Discovery Channel zag ik eens een programma waarin werd uitgelegd dat gerecyclede carbon fietsframes bij uitstek geschikt waren om er een motorkap voor snelle autos (Maserati ed) van te maken.
Hoe duurzaam wil je het hebben?


https://cyclingindustry.news/where-can- ... bon-waste/
Mooi in theorie, maar blijft gerommel in de marge.
Het pure carbon is koolstof, dat brandt proper, maar de hars... geen idee.
het eerste woord bevat veel meer betekenis dan waar het artikel (een segment van 'fietsen') op ingaat...

het woord duurzaam heeft meerdere betekenissen. tegenwoordig is het al snel een economisch begrip. ook hier gaat het over weer een nieuw product (en wat doen we met het oude? daar hoor je in de ontwerpfase over na te denken en het te regelen, vind ik)

ik vraag me af wat het voordeel is van omschakelen naar 'duurzame' fietsen en dan alleen de racefietsegment.

misschien is het heel duurzaam om eerst eens te kijken naar de technische levensduur van je sportfiets (en je auto, je kleding, enzovoort) en niet om de twee jaar van een nog goede fiets over te stappen naar (weer) een nieuwe fiets want... tja, waarom eigenlijk?

eigenlijk denk ik dat de motieven leuk zijn, maar dat er qua 'duurzaam' veel andere manieren zijn om echt duurzaam met je sportfietshobby om te gaan.
'duurzaam' zit niet in weer iets 'nieuws' bedenken (en dat dan ook te vermarkten).
echt duurzaam zit in gedrag(sveranderingen) en die zijn heel erg moeilijk te bereiken. probeer het eens via het gevoeligste lichaamsdeel: de portemonnee :)

((sorry voor de stellige stijl. ik had meer ' in vind' moeten gebruiken want het is vooral een mening)
hoogframe schreef:
wo 02 sep, 2020 21:14
en wat doen we met het oude? daar hoor je in de ontwerpfase over na te denken en het te regelen
Dat is de kern van de zaak.
Gedragsverandering is belangrijk, maar ik ben een beetje bekend met de bouwsector en daarin groeit het besef dat bij het ontwikkelen van producten en technieken optimale herbruikbaarheid en de "end of life cycle" moet meegenomen worden. In het ideale geval mikken producenten van in het begin op hoogwaardig hergebruik en recyclage tot hoogwaardige grondstoffen.

Maar dat is een complex probleem, want hergebruik en recyclage gaan doorgaans ook gepaard met het verbruik van energie en/of grondstoffen. Om de twee jaar zonder schuldgevoel een nieuwe racefiets kopen - "de boel wordt toch gerecycleerd, ja toch?" - is niet noodzakelijk een goed idee. Dingen zo lang mogelijk gebruiken is soms beter (en daar komen we weer bij de gedragsverandering).

Lang geleden was ik op een congres over duurzaamheid in de bouw, en daar merkte iemand op dat een constructie die je honderd jaar kunt bewonen vaak milieuvriendelijker is dan een constructie die je in dezelfde periode twee keer stript, hergebruikt, recycleert etc. - want al die handelingen komen ook met milieukosten.
Het is een dilemma. Ergens moeten we ook met z'n alle aan het werk blijven. Maken we iets wat niet te verslijten is dat zou dan duurzaam zijn of koop je iets nieuws waar een aantal mensen aan hebben gewerkt en er heeft geld gerold.
Als ik het begrip duurzaam goed begrijp maakt het niet uit of een fiets bij de eerste eigenaar is of bij de tweede. M.a.w. als jij na 2 of 3 jaar een nieuwe fiets koopt, maar je zorgt ervoor dat de oude fiets gebruikt wordt en niet op de schroothoop gaat, wat is daar verkeerd aan?

Je zou je, idealiter, wel de vraag kunnen stellen of het duurzaam is om meerdere fietsen te hebben in plaats van alles op 1 hybride fiets te doen. Ik spreek hier niet anderen op aan, want ik heb/had zelf ook meerdere fietsen.
WimB schreef:
wo 02 sep, 2020 23:39
Het is een dilemma. Ergens moeten we ook met z'n alle aan het werk blijven. Maken we iets wat niet te verslijten is dat zou dan duurzaam zijn of koop je iets nieuws waar een aantal mensen aan hebben gewerkt en er heeft geld gerold.
Dat is wellicht waar vanuit het perspectief van een bedrijf geredeneerd, maar in algemene zin gaat het niet op. Als we producten zouden produceren die niet verslijten, dan houden we geld en productiecapaciteit over om andere producten of diensten te kopen en maken. Wel is het zo dat producten niet alleen verslijten maar ook technisch verouderen. Een telefoon van 10 jaar oud kan zoveel minder dan een nieuwe, dat deze door de meesten als versleten zal worden beschouwd, ook al doet hij het nog net zo goed als toen hij uit de verpakking kwam. De duurzaamheid van een product moet je daarom meer zien in termen als repareerbaarheid (kun je na twee jaar de accu vervangen) en herwinbaarheid van de grondstoffen.
FransD schreef:
do 03 sep, 2020 09:13
[. ?..Wel is het zo dat producten niet alleen verslijten maar ook technisch verouderen. Een telefoon van 10 jaar oud ....
Dat is waar. Maar op dit forum zijn we gericht op fietsen.
Een fiets is nog steeds twee wielen die door spierkracht in beweging worden gebracht. Daar zal de komende jaren weinig aan veranderen.

Maar ik zal me de psychologische beloning van een nieuwe fiets nooit door geen enkele duurzaamheidsprofeet laten afpakken.
liefhebber schreef:
do 03 sep, 2020 11:18
...
Een fiets is nog steeds twee wielen die door spierkracht in beweging worden gebracht. Daar zal de komende jaren weinig aan veranderen.
...
Eens met de eerste zin. Helaas vermoed ik dat de tweede zin achterhaald is. Kijk maar eens naar enkele andere draadjes op dit forum.
FransD schreef:
do 03 sep, 2020 09:13
WimB schreef:
wo 02 sep, 2020 23:39
Het is een dilemma. Ergens moeten we ook met z'n alle aan het werk blijven. Maken we iets wat niet te verslijten is dat zou dan duurzaam zijn of koop je iets nieuws waar een aantal mensen aan hebben gewerkt en er heeft geld gerold.
Dat is wellicht waar vanuit het perspectief van een bedrijf geredeneerd, maar in algemene zin gaat het niet op. Als we producten zouden produceren die niet verslijten, dan houden we geld en productiecapaciteit over om andere producten of diensten te kopen en maken. Wel is het zo dat producten niet alleen verslijten maar ook technisch verouderen. Een telefoon van 10 jaar oud kan zoveel minder dan een nieuwe, dat deze door de meesten als versleten zal worden beschouwd, ook al doet hij het nog net zo goed als toen hij uit de verpakking kwam. De duurzaamheid van een product moet je daarom meer zien in termen als repareerbaarheid (kun je na twee jaar de accu vervangen) en herwinbaarheid van de grondstoffen.
Beetje dubbel:
Repareerbaarheid vind ik super belangrijk. Iets moeten weg gooien/vernietigen na een korte levensduur voor een defect onderdeel dat normaal weinig kost is vanuit milieuoogpunt niet wenselijk.

Een frame heeft in theorie een heel lange levensduur. Je zou het kunnen herlakken en hergebruiken als het niet echt kapot is door bv een ongeval.
Dat kan de moeite zijn voor een dure trekkingfiets van een goed merk, maar wees eerlijk, wordt zelden gedaan met een doordeweekse batavus omafiets.
Maar neem nu een naaf. In prinicpe een slijtageonderdeel dat je zou kunnen vervangen. Op een doorsnee fiets zit een naaf die je als consument pakweg 100-200€ betaalt. Maar als je op een 10 jaar oude fiets de naaf door een fietsenmaker moet laten vervangen ben je zo 3-400€ kwijt. Die fiets heeft meestal nog een paar dingen die te repareren zijn, en voor je het weet is de rekening makkelijk 5-600€.
Tja... in de toonzaal heb je daar waarschijnlijk een nieuwe fiets voor.
Blackbelt schreef:
do 03 sep, 2020 13:00


Beetje dubbel:
Repareerbaarheid vind ik super belangrijk. Iets moeten weg gooien/vernietigen na een korte levensduur voor een defect onderdeel dat normaal weinig kost is vanuit milieuoogpunt niet wenselijk.

Een frame heeft in theorie een heel lange levensduur. Je zou het kunnen herlakken en hergebruiken als het niet echt kapot is door bv een ongeval.
Dat kan de moeite zijn voor een dure trekkingfiets van een goed merk, maar wees eerlijk, wordt zelden gedaan met een doordeweekse batavus omafiets.
Maar neem nu een naaf. In prinicpe een slijtageonderdeel dat je zou kunnen vervangen. Op een doorsnee fiets zit een naaf die je als consument pakweg 100-200€ betaalt. Maar als je op een 10 jaar oude fiets de naaf door een fietsenmaker moet laten vervangen ben je zo 3-400€ kwijt. Die fiets heeft meestal nog een paar dingen die te repareren zijn, en voor je het weet is de rekening makkelijk 5-600€.
Tja... in de toonzaal heb je daar waarschijnlijk een nieuwe fiets voor.
Waaruit je dus kunt afleiden dat de duurzaamheid van de dure trekkingfiets beter is dan van de omafiets. In het algemeen is de repareerbaarheid van fietsen behoorlijk goed en blijft repareren toch vrij lang economisch rendabel. Ik maak me over e-bikes veel minder illusies, want die heeft twee hele dure slijtageonderdelen: de accu en de motor. Als je dan na 7 jaar voor de beslissing staat om de kapotte accu te vervangen, dan zul je je altijd afvragen of de motor het niet een jaar later gaat begeven. Dikke kans dat dan wordt besloten om toch maar de hele fiets te vervangen. Een e-bike zal dan ook een veel kortere economische levensduur dan een gewone fiets hebben.
Ja en nee...

Je zal nooit de helft van de bevolking of meer kunnen overtuigen om 2000€ - 6000€ uit te geven aan een fiets.
En wees eerlijk, als je enkel een fiets koopt om dagelijk 8km naar je werk te fietsen en die aan het station moet laten staan.... daar ga ik geen Santos voor kopen en neer zetten.

De oorzaak van dit alles is de totale onbalans tussen de kost van werkuren en onderdelen.
Neem nu een doorsnee goede ketting. Die kost je 20€, of minder dan een half uur werk bij een Europese fietsenmaker, en dat kan alleen omdat die ketting waarschijnlijk in China of Vietnam gemaakt wordt.

Een standaard voorwiel (naaf, spaken, velg) koop je voor 50€, en dat is dan nog de prijs voor particulieren...
Als je op zo'n wiel 3 spaken breekt, dan kost je dat bij de fietsenmaker willicht meer om die spaken te laten uithalen, vervangen, wiel richten en spaken spannen dan gewoon een nieuw wiel kopen.

De grote oorzaak van "niet duurzaam" gedrag is de onbalans tussen goedkoop geïmporteerde onderdelen en de zwaar overgetaxeerde werkuren hier. Als dat voorwiel 100€ zou kosten, en een werkuur hier 20€, dan wordt er ineens wel veel meer hersteld.
Gevolg is wel dat de goedkoopste Oma fiets niet meer voor 350€ te vinden is, maar makkelijk naar 1000€ gaat.

Wat je vrees is voor electrische fietsen... N=2
- Onze oude Giant van 10 jaar oud werkt nog prima, maar eerlijk die is niet heel intensief gebruikt. Batterij is nog in prima conditie, met 240 Wh halen we nog 50 km.
- Mijn tante heeft een Kalkhoff van 7 jaar oud. Is nog niks aan geweest buiten remblokken, en heeft ca 10.000km op de teller.

Dus, ik denk dat het allemaal nogal mee valt.