Het moet niet gekker worden

willem.m schreef:
vr 26 jul, 2019 21:55
Goed plan, en al zo goed uitgedacht!

Bovendien kan een flinke vulkaanuitbarsting, net zoals destijds bij die van Laki (1783-84) of Krakatau (1883), zoveel troep in de atmosfeer brengen dat de temperatuur daalt. Hebben we ook gelijk het hitteprobleem opgelost...:wink:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Laki
https://isgeschiedenis.nl/nieuws/uitbar ... au-in-1883
Ik lees dat die Laki misschien tot de Franse Revolutie geleid heeft. Ik weet niet of dat zo'n goed idee is. De Fransen stonden een paar jaar later in Amsterdam. Sommigen beschouwen hen als de oorzaak van de taaltwisten die België sindsdien teisteren. Dank u, beste Laki!

Thuisblijven is ook een oplossing. Onlangs kwam ik tot het besef dat ik meer bezocht heb van de kunst- en cultuurschatten van Nice dan van Gent, hoewel Nice 1200 kilometer van mijn voordeur ligt en Gent met de fiets langs de kortste weg slechts 80 kilometer.
Ik heb ergens over gelezen, ik weet niet meer waar, maar er zou in Turkije een groot vakantieresort bestaan met nagebouwde Amsterdamse panden langs grachten.
Martin E. van Doornik schreef:
za 27 jul, 2019 00:06
ik weet niet meer waar
Google wist het wel.
https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/laatste ... prekend-op
willem.m schreef:
vr 26 jul, 2019 21:55

Bovendien kan een flinke vulkaanuitbarsting, net zoals destijds bij die van Laki (1783-84) of Krakatau (1883), zoveel troep in de atmosfeer brengen dat de temperatuur daalt. Hebben we ook gelijk het hitteprobleem opgelost...:wink:
Denk je een probleem op te lossen, dient zich het volgende alweer aan in de vorm van enorme bosbranden. Duizenden kilometers ver weg komt de uitstoot van CO2, as en roet terecht :wink:
https://nos.nl/artikel/2295248-de-poolc ... orgen.html
Geen idee meer wanneer precies, maar een Nederlandse molenmaker had een grote order in de wacht gesleept. Twee nieuwe molens in Japan, een in China en weer een in Australië gebouwd. De zoon van de molenmaker ging ook mee. Daar in Japan heeft hij z'n oog laten vallen op een Japanse. Later zijn zij in het huwelijk getreden. Jullie kennen hun zoon, de kleinzoon van de molenmaker, wel vaak van de televisie: de topschaatser Kaj Verbij.
Martin van jouw kennis en avonturen kunnen we onderhand toch wel een heel mooi boek samenstellen? Zou leuk zijn denk ik 8)
Shadow schreef:
zo 28 jul, 2019 19:01
Martin van jouw kennis en avonturen kunnen we onderhand toch wel een heel mooi boek samenstellen? Zou leuk zijn denk ik 8)
Nou, ehm.... ik voel me anders wel een kleine vis vergeleken bij Bert Sitters of Frank van Rijn e.a., de groten onder de WF'ers. Wel ben ik op 24 juli j.l. precies 50 jaar wereldfietser. Niet in de zin als vereniging maar grensoverschrijdende fietstochten.
Martin E. van Doornik schreef:
zo 28 jul, 2019 23:10
Shadow schreef:
zo 28 jul, 2019 19:01
Martin van jouw kennis en avonturen kunnen we onderhand toch wel een heel mooi boek samenstellen? Zou leuk zijn denk ik 8)
Nou, ehm.... ik voel me anders wel een kleine vis vergeleken bij Bert Sitters of Frank van Rijn e.a., de groten onder de WF'ers. Wel ben ik op 24 juli j.l. precies 50 jaar wereldfietser. Niet in de zin als vereniging maar grensoverschrijdende fietstochten.
Van harte gefeliciteerd Martin!
Jouw kennis vind ik dankzij je interesses, opmerkingsgeest, je langdurig chronische fotografeerdrang en vooral je schijnbaar absolute geheugen echt wel bijzonder.
50 jaar is inderdaad wel een felicitatie waard!
Dank jullie wel allemaal. Als gedeeltelijk dove (60% gehoorverlies) worden de andere zintuigen juist scherper, ook mijn geest.
Toch voel ik me als jeugdherberg-liefhebber een buitenbeentje vergeleken bij jullie als kampeerders.
Maar het gaat erom: mooie fietsreizen maken!
Ons toeristen wordt nu ook de ultieme hangplek in Rome afgenomen :shock:

Even uithijgen op de Spaanse Trappen kan niet meer, politie laat iedereen staan
https://nos.nl/l/2296687
willem.m schreef:
wo 07 aug, 2019 19:24
Ons toeristen wordt nu ook de ultieme hangplek in Rome afgenomen :shock:

Even uithijgen op de Spaanse Trappen kan niet meer, politie laat iedereen staan
https://nos.nl/l/2296687
Staand op de pedalen naar beneden dan maar? :twisted:
willem.m schreef:
wo 07 aug, 2019 19:24
Ons toeristen wordt nu ook de ultieme hangplek in Rome afgenomen :shock:

Even uithijgen op de Spaanse Trappen kan niet meer, politie laat iedereen staan
https://nos.nl/l/2296687
Ja, die uitzending heb ik ook gezien. Ben daar nog geweest, maar niet fotogeniek, want de beide torens van de kerk bovenaan de Spaanse trappen stonden in de steigers. Op de voorgrond de stenen boot die door de Feyenoord-supporters was vernield. Dat is nog veel erger.
Maar ook niet mooi vond ik kort na deze uitzending het volbouwen van Cadzand-Bad met luxe resorts. Daar hebben wij in 1986 nog op een bescheiden camping gekampeerd.
Filmpje bekeken. Een gênante vertoning vind ik het. Inderdaad te hopen dat ze dit weer afschaffen.
Ditmaal de uitwassen van massatoerisme op Santorini. Lastige afweging tussen enerzijds economie en welvaart en anderzijds behoud van rust en ruimte.
https://www.1843magazine.com/features/t ... ble-island
Er moest toch een onderwerp zijn waar de mensheid als eerste tegenaan zou lopen om zich te realiseren dat het economische model van eeuwige groei in werkelijkheid eeuwige flauwekul is.
TheoBarten schreef:
ma 11 nov, 2019 13:33
Ik ben wel een beetje klaar met Rohloff. In 10 jaar tijd vier keer lek (en dat is echt anders als 'zweten ). Het ging de laatste jaren goed, maar dit jaar na een vliegreis naar Maleisië en Indonesië weer een lekkende naaf. Ik heb er alle vertrouwen in dat je met een lekkende naaf kan blijven fietsen, het wordt alleen zo'n smeerboel (voor je kleren en zo)
En wat ga je dan nu doen? Alfine naaf? derailleurs? Pinion?
(even hier geplakt om het originele topic niet te vervuilen)
Ik ben momenteel juist bezig het getypte boek van mijn schoonvader op de computer over te zetten. 259 pagina's A4 dik. Hij is in Batavia in het voormalige Nederlands-Indië geboren uit een KNIL-familie. Overleden in 2000. De familie stelde Jakarta als geboorteplaats voor op zijn grafsteen, maar schoonvader kennende moest hij niets van die huidige naam weten en zodoende heb ik Batavia op de steen laten zetten. Mijn vrouw is ook in Nederlands-Indië geboren, het huidige Indonesië. Ik neem een citaat over uit zijn boek:

„Verder hebben wij ook een bezoek aan de Borobudur, een oude Boeddhistische tempel, die niet ver van Ambarawa lag. Deze tempel werd eeuwen geleden rondom een heuvel gebouwd, toen de Boeddhisme nog als godsdienst op Java bedreven werd. De terrassen werden met veel beeldhouwwerken versierd. Van 1817 tot 1845 werd de tempel helemaal uitgegraven en van 1907-1911 gerestaureerd in opdracht van de Nederlandse kapitein-majoor Van Erp, die in Magelang was gestationeerd. Een tweede restauratie volgde ruim tien jaar geleden, voordat ik dit boek in 1996 heb getypt, gefinancierd door de UNESCO en de hele zaak is weer helemaal recht gezet.
Toen wij er waren was dat zo’n 60 jaar geleden, in 1932 was het ongeveer, konden wij niet vermoeden, dat dit later allemaal plaats zou vinden. Toeristen kwamen er niet, alleen een enkeling die er belangstelling voor had. Als jongen vond ik er niet veel aan om steeds op de terrassen allemaal Boeddhabeelden te zien. Wat ik veel interessanter vond, waren die grote zwarte kraaien, die in grote zwermen rondom dit bouwwerk vlogen.
Even verderop stond nog een tempel, een echte tempel waar je naar binnen kunt gaan en daar bevond zich een groot Boeddhabeeld in, die met gekruiste benen op de vloer zat.
De rest van de dag hebben wij nog ergens bij een Chinees bami gegeten. Bij de inlandse restaurantjes werd door ons nooit gegeten vanwege de slechte hygiëne, dat was bij een Chinees altijd beter.
Toen met de taxi, die op ons stond te wachten, naar huis toe in Magelang. Zo’n wagen met van die treeplanken opzij en een claxon gelijkend op een trompetje met een rubberen knijpbal eraan, waar wij met z’n allen in konden. In drie rijen kon je zitten, zo groot was die auto.
Later zou ik nog kunnen zeggen, dat ik de Borobudur gezien heb, toen er eigenlijk nog niemand naar toe ging. Pas jaren na de oorlog werd het een groot toeristische trekpleister."


Borobudur omstreeks 1930.jpg
De Borobudur omstreeks 1930.
keesswart schreef:
vr 26 jul, 2019 11:53
willem.m schreef:
do 25 jul, 2019 10:28
Vijftien jaar geleden ben ik nog zonder problemen dwars door Giethoorn gefietst. Drie jaar geleden was het met de fiets aan de hand in colonne tussen de Chinezen lopen. Er is in de tussentijd veel veranderd. Spreiding van toerisme heet dat geloof ik.
De vermarkting van Giethoorn is een schoolvoorbeeld. Hoe door een ondoordachte actie van een horeca-ondernemer een heel dorp in een pretpark kan veranderen (zie hier).
Ook het Oostenrijkse Hallstatt dreigt te verzuipen in het massatoerisme (zie hier). Het begon allemaal met een UNESCO Werelderfgoedstatus. Ook werd hier een Zuid-Koreaanse soapserie opgenomen. Later werd het complete dorp nagebouwd in China. Sociale media en de Disneyfilm 'Frozen' (die overigens niets met dit dorp heeft te maken, maar dat zal de doorsnee Chinese of Koreaanse toerist worst wezen) en goedkope vliegtickets zorgden ervoor dat een dorp van 800 inwoners nu jaarlijks door meer dan een miljoen toeristen wordt geteisterd. Daarvan boeken er 140.000 een overnachting. De rest stapt hier alleen maar even uit een touringcar om een paar selfies te maken.

De bewoners hebben inmiddels een partij opgericht opgericht met als belangrijkste punt het indammen van deze toeristentsunami. Bij lokale verkiezingen haalden ze bijna 30 procent van de stemmen. De oprichters van deze partij wijzen elk interview categorisch af: "Slechte reclame is ook reclame".
Enkele van hun standpunten zijn het terugbrengen van het aantal touringcars naar het niveau van 2013, toen dat met aan aantal van 7500 per jaar nog 'erträglich' gevonden werd. Daarnaast een busparkeertarief van minstens € 150. Ook worden ontmoetingszones voor inheemsen bepleit. (Ik moet dan gelijk denken aan de legendarische 'Tegenpartij', de verre voorlopers van Richard de Mos ;-)).

Een verveelvoudiging van de vliegtarieven en het dorp alleen nog bereikbaar maken voor fietsende en wandelende toeristen lijkt me effectiever.
Tja, het wordt alleen maar gekker, oppervlakkigheid viert hoogtij en dus staat ieder toeristisch hoogtepunt op de bucket-list.
Die hoogtepunten staan ook op mijn bucket-list, maar dat is de bucket met bestemmingen die overboord geëmmerd worden.
Het best ga je naar tweede keus bestemmingen, soms kan je zelfs schampen aan die top-bestemmingen, want de bucket-list-toerist komt niet ver, hij/zij is meer van het hit-and-run toerisme (en dus vaak helemaal niet zo'n economische impuls als wel gedacht wordt)*.
De eerste-keus bestemmingen zijn soms echt een trieste deceptie ... we stopten ooit bij Chenonceau, we werden bijna onder de voet gelopen door de busladingen Japanners, en stapten dus weer op voordat we zelfs maar de tarievenlijst bij de kassa gezien hadden.

Het is overigens niks nieuws.  
Aldous Huxley beschrijft in "Along the Road" - een kleine eeuw geleden - het verschijnsel dat met de eerste (of tweede) toerist reeds de betovering z'n glans begint te verliezen en die betovering uiteindelijk verbroken wordt door die toerist ... en toentertijd was toerisme nog iets kleinschaligs en onschuldigs.   Aldous Huxley was overigens toentertijd zelf toch minstens die eerste toerist :shock:

* Ik klopte eens aan bij een boerderij met uitzicht op de Mont St.Michel (tot voor kort Frankrijks trekpleister nummer twee, na de Notre Dame te Parijs). Ik was de eerste "vreemdeling" sinds mensenheugenis aldaar en was van harte welkom in de schuur.