Welk stuur geniet jullie voorkeur ?

Op mijn sportieve toerfiets zit nu een plat stuur met grote bar-ends.
Toch heb ik na enige tijd slapende handen.

Op mijn volgende fiets twijfel ik tussen hetzelfde concept, of een racestuur.

Met wat voor stuur rijden jullie, en wat zijn jullie bevindingen ?
"Recht" stuur met Ergon-5 handvatten/bar-ends. Handklachten blijven op lange trips altijd iets om alert op te zijn, ik probeer het te voorkomen met goede handschoenen en dit stuur, maar met name met heel goed letten op regelmatig van handpositie wisselen, en proberen niet te lui op het stuur te hangen. Harder trappen betekent minder handklachten.
"Recht" stuur met buiging (sweepback) van minstens 12º. En bar ends. Handvatten is persoonlijk.
Racestuur is mijn eerste liefde maar ik heb een stuur met 12" op mijn Idworx crossfietsie. Met ergon/kurk handgrepen. Hoe krommer het stuur hoe beter voor mijn handen, polsen en schouders. Dat is bij iedereen anders!
Al sinds jaar en dag een racestuur. Voldoende zitmogelijkheden, in de beugels of twee verschillende posities met de handen op het stuur.

Maar ja, zoals al gezegd, wat de een prettig vindt, hoeft nog niet voor een ander te gelden.

Uitproberen met een paar lange ritten lijkt me.

Jan
Lichte voorkeur voor racestuur. Maar het ligt ook aan de omstandigheden natuurlijk: over de onverharde wegen in IJsland is een midge bar fantastisch, maar als je er rustig mee over glad asfalt rijdt is de breedte oncomfortabel voor je armen.

Ligt pijn in je handen of polsen niet ook aan je houding? Het lijkt me dat als ze te veel gewicht moeten dragen, ze pijn gaan doen. En dat het daarbij niet uitmaakt of je stuur recht of krom is. Heb je al geprobeerd dingen te veranderen in stuurhoogte, zadelpositie etc?
Recht stuur met een sweep van +/- 20%

Ik hou van Ergon Handvatten, maar de standaard rubberen versie gaat (bij mij) vaak kleven, dus nu heb ik de dure Bioleder versie, ik ben benieuwd om de hoeveel jaar ik die moet vervangen :x
Als iemand bij ons komt, dan heeft hij/zij de keuze uit pakweg 15 sturen.
Ik kijk dan goed naar de spanning en de hoek van de polsen. Ik kijk naar de knik in de ellebogen en de buiging van de schouders. Aan de hand daarvan kan ik vaak een goede keuze maken voor het juiste stuur.
(die goede keuze mag ook wel na het opmeten van die paar duizend fietsers in de afgelopen 13 jaar :)

Vaak komt een stuur met een hoek van 10 tot 16 graden overeen met de natuurlijke stand van de polsen. Maar ja, naast deze maat zijn er nog zeven maten die belangrijk zijn voor een ergonomische houding.
Voor mij nu de salsa cowbell - racestuur model war ik comfortabe; onderin de beugel kan rijden.

Van de website:
The design differences it offers do bring substantial benefits however. The 12° flare at the drops offers increased leverage and stability when things get loose, while still preserving aerodynamics and a typical drop bar brake/shifter feel.
En mocht ik ooit een andere fiets laten bouwen dan denk ik nu aan een Jones loop bar - vind het stuur er tof uitzien (is natuurlijk geen goede reden :wink: ) - maar waar ik hem dan voor wil gebruiken denk ik het meest geschikte stuur. Wel met Ergon grips. Vind de grote backsweep ook erg prettig - heb dat nu op de MTB met een Og One stuur.
Jones loop h-bar met ergon biokurk handvatten.
Geeft veel mogelijke handposities.

Regelmatig andere positie blijft een noodzaak op lange ritten.
Yep dat is dan ook precies de andere reden waarom op een andere fiets de Jones gaat komen.
Na jaren met een recht(mtb)stuur met ergon bar ends(GP5) gereden te hebben, fiets ik nu met een vlinderstuur. Het vlinderstuur zat al op mijn huidige fiets en heb inmiddels besloten het zo te laten. Voor mij is het kunnen variëren van belang. Verder is natuurlijk een goede instelling van hoogtes van stuur en zadel de basis.
Ik heb op mijn vakantiefietsen bijna altijd met een racestuur gereden, en dat bevalt me nog steeds prima. Het geeft de meest natuurlijke handposities, is aerodynamisch, en geeft een efficiënte zit. Ik denk dat het geen toeval is dat vrijwel alle brevetrijders ook met een racestuur rijden. Op mijn fiets zit nu nog een vrij breed (46 cm) racestuur, maar op mijn snelle fiets zit 44 cm, en dat vind ik inmiddels toch wat fijner. Een breed stuur geeft wat meer controle op slecht wegdek, maar ik krijg er eerder last van mij nek en schouders mee dan wanneer ik mijn schouders wat meer kan laten afhangen.
Op onze tandem heb ik wel met een breed licht gebogen stuur gereden. Dan heb je de hefboom van een breed stuur nodig om de boel in bedwang te houden. Hetzelfde geldt denk ik als je echt stevig onverhard wilt rijden. Op WF trektochten heb ik gemerkt dat als we als groep echt de weg afgaan en het flink ruw wordt ik het wat rustiger aan moet doen dan de mensen met bezemstelen omdat ik anders de controle verlies.
Snelheid en bepakking lijken me ook relevant. Wie met weinig bagage probeert wat tempo te maken zal eerder een racestuur kiezen dan wie met voor en achter tassen en een zware rackpack dwars op de achterdrager voortploegt.
Tot slot is het natuurlijk ook een culturele traditie. In Nederland en Duitsland wordt er vooral met rechte sturen gereden. In Engeland en de VS zijn het toch vooral racesturen.
Wim schreef:racestuur ... Het geeft de meest natuurlijke handposities,
Vind jij. Ik vind het vreselijk. Ik heb een recht stuur met bar-ends.
Afbeelding
Op mijn race-, randonneur- en tourfietsen zitten Nitto B135 Randonneursbochten, variërend in breedte van 42cm tot 48cm. Een klassieke racebocht is mij te "vierkant", dat rijdt niet lekker in de beugels of op de remgrepen.

Op de MTB en de trimfiets een riser bar met een lichte backsweep. Een brede (66cm) op de MTB, een smalle (48cm) op de trimmer.

Op mijn vaders fiets heb ik op zijn verzoek onlangs een trekkingstuur ("krakeling") gemonteerd. Bevalt hem prima, en ik moet zeggen dat ik er zelf ook wel van gecharmeerd ben (tegen mijn verwachting in). Ik denk dat ik er op één van mijn tourfietsen ook één ga monteren. Met een lederen stuurlint.
Wim schreef:Ik heb op mijn vakantiefietsen bijna altijd met een racestuur gereden, en dat bevalt me nog steeds prima. Het geeft de meest natuurlijke handposities, is aerodynamisch, en geeft een efficiënte zit.
Als ik het me goed herinner van de foto uit het 'M-Gineering'-topic staat het stuur wel vrij hoog, en dat is weer minder aerodynamisch dan een lager geplaatst recht stuur.
Het voordeel van een racestuur is dan wel weer de 'drops', qua aerodynamiek, maar ook hier wint een recht stuur met een liggedeelte/ligstuur. (dat ik overigens niet heb)
Maar dat is alleen als je lange stukken rechtdoor rijd - bij veel bochtenwerk is dat mijn inziens niet handig.
Mijn racestuur staat inderdaad vrij hoog voor een racestuur (op een vakantiefiets wil je dat ook, zeker als je al wat ouder bent). Toch denk ik dat het aerodynamischer is dan de meeste rechte sturen. Als ik mezelf met anderen vergelijk bij WF tochtjes zit ik toch wat gestrekter denk ik. Ook maak je jezelf wat smaller. Of het allemaal zoveel uitmaakt wet ik niet. Ik vind het gewoon veel fijner fietsen.
Rij nu met een mtb riser stuur met iets backsweep. Ergon GP5 erop en een ligstuur.

Wil nog eens een keer een racestuur proberen, nog nooit mee gereden eigenlijk.
Inge1 schreef:Maar dat is alleen als je lange stukken rechtdoor rijd - bij veel bochtenwerk is dat mijn inziens niet handig.
Dat is waar.

En zithouding is natuurlijk heel persoonlijk, voor een reisfiets blijft het toch een compromis tussen de snelheid/voortgang van een sportieve zit en het comfort/zicht rondom van wat rechter op. Mijn stuur (A-head) kan gewoon niet hoger, dus de diepte van de zit wordt bepaald door mijn zadelhoogte. (hoewel, eigenlijk is mijn stuur wel degelijk in hoogte verstelbaar met een inbusboutje/scharnier, maar door de staaldraad-bevestiging van de Ortlieb stuurtas kan ik daar niks mee, want dan zou ik die Ortlieb-toestand eraf moeten halen, en daar is het helaas niet voor ontworpen. (als iemand mij kan volgen)
Karren dus maar.