Mensen,wat een mooie mensen op de wereld

Mensen,wat een mooie mensen op de wereld

Iedereen heeft allerlei redenen waarom de fiets wordt gepakt en al zwetend een tocht wordt ondernomen. Uitdaging, natuurt, cultuur, eten, techniek van het fietsen, buiten zijn, tot jezelf komen, enz, enz.
Veelal is het een combinatie van al die dingen.
We merken het aan onszelf. Het ene jaar prevaleert de lichamelijke uitdaging, het andere jaar de schoonheid van het landschap, enz.
Maar in alle fietsjaren hebben we gemerkt dat de mensen het land maken.
Of zoals Lisette het altijd zegt wanneer we weer in een nieuw land zijn: weer een boompje, heuveltje, bosje, bergje....ah: mensen!
Of je nu wel of niet houdt van mensen, er is geen wereldfietser die zonder kan.
Als is het maar om de weg te vragen, eten te krijgen, onderdak te vinden.
Of om je ergens in de bush uit de penarie te helpen om je naar het ziekenhuis te brengen.
Contact met mensen bepaalt de sfeer.
Hulp van je omgeving is volgens ons essentieel om te overleven en ook een mooi leven te hebben.

We zijn vaak bij mensen op bezoek. Lekker bijkletsen. Samen eten, drinken.
En tijdens die bezoeken komt er af en toe een foto. Dus niet eerst de foto, eerst het contact. Dat vinden we belangrijk. Komt er geen foto dan is dat ook goed. Ooit een keer een horde toeristen (op de fiets!) gezien die in India een lokale man belaagde met een camera......oef, dat voelde even ongemakkelijk.
Een foto maken is een wederzijds contactmoment. Het contact is voor ons het belangrijkste, een mooie foto een cadeautje.

Op mijn websiteje heb ik een paar mooie mensen op een rijtje gezet. Niet alle foto's zijn even goed maar de momenten waren dat wel. Ben heel benieuwd hoe jullie je ontmoetingen met mensen onderweg ervaren. Of hebben jullie liever geen mensen om je heen.
En heeft het jullie ook geholpen om de wereld breder te bekijken?
PS: ik zie dat ik maar 3 foto's mag plaatsen. De rest kun je op de site bekijken.

https://www.people-of-the-world.marcomeijerink.com

201310 IndiaKerala 287.jpg
2007 Exp3-Kirgizstan 478.jpg
200507 IndiaHimalaya 946.jpg
Mooie glimlachende mensen die welwillend in de camera kijken!
Een groot aantal mensen van wie ik me de ontmoeting herinner keken op het essentiële moment wel anders, zoals de boer op het platteland die ons zag en midden op de onverharde weg zijn kruiwagen spontaan neer moest zetten omdat hij stomverbaasd aan de grond genageld leek door de aanblik van twee mensen met fietsen met tassen. Hoe graag had ik daar een foto van gewild.

Of de andere man (ander jaar, andere omgeving) aan wie wij de weg vroegen naar een bepaalde plaats. Het antwoord dat daar helemaal niets te zien was klonk ons als muziek in de oren, maar zijn blik was anders.

De hartelijkheid van velen vind ik inderdaad essentieel, maar zie dat maar eens in beeld te krijgen op het moment dat het gebeurt.
Ik had wat last van een Blue Tuesday, maar dat is nu helemaal voorbij. De zon breekt zelfs even door hier. Bedankt! :D
Hi Leon, klopt. Herkenbaar.
Dat zou ook een mooie andere serie kunnen zijn. Dan zou je zoiets krijgen vanuit Guatemala.
Maar ik vind het ook niet altijd erg om niet alles op de foto te hebben.
201502 Guatemala 017.jpg
hahaha Erik....heb zelf nog wel wat last van aan Blue Tuesday. 'Moet' zo naar buiten om te hardlopen....brrrrrr.... :lol: . Fijn dat het zonnetje toch even door kon breken voor je.
Mooie beelden van mooie mensen, Marco.

Ik kan genieten van de eenzaamheid onderweg, maar zeker ook van de mensen, van de enorme verscheidenheid die er over de wereld bestaat. Ik kan me nog herinneren dat ik op mijn eerste lange reis door Latijns-Amerika, vaak heb gedacht hoe mooi het zou geweest als ik achter mijn ogen een videocameratje had kunnen verstoppen...
Leuk Eric! Hoe was het contact? Mooie ontmoetingen gehad?
Marco Meijerink schreef:
vr 19 jan, 2018 16:36
Leuk Eric! Hoe was het contact? Mooie ontmoetingen gehad?
Ik stuur je een pbtje