Merino wol

Mede wereldfietsers, in de aanloop naar onze grote reis over een jaar, zijn we aardig aan het investeren in spullen. Een van de dingen waar we achter zijn gekomen is dat Marino wol wel bij uitstek geschikt is als materiaal voor je kleding. Nu hebben we inmiddels wat shirts en thermo ondergoed aan geschaft, onder andere van Kathmandu en Ice breaker. Tot onze grote verbazing echter, verschijnen er kleine gaatjes in de stof, en we weten echt zeker dat het geen motten zijn. Hebben jullie dit ook wel eens ervaren? Heeft het te maken met het percentage morino wol wat gebruikt is in het materiaal? Het is echt perfect materiaal, maar als de gaten er spontaan invallen....
Ben benieuwd naar jullie ervaringen.
Rob
Hallo Rob,

Exact dezelfde ervaring. Het is een bekend euvel van Merino wol. Op zich fijn spul, maar de gaten vallen er soms "spontaan" in. In mijn geval ging het om een Icebreaker 200 thermo shirt, gekocht bij Bever. Zij hebben deze toen wel vergoed. Dat zou Kathmandu ook moeten doen.

Ik denk niet dat ik nog aan merino begin. Veel te teer, veel te duur en voor de merino schaapjes zijn ze trouwens ook niet zo lief! 🐑
Ik draag heel vaak merino kleren. Zowel op reis als thuis. De meeste merino kledingstukken die ik heb houden jaren stand. Sporadisch komt er eens een gaatje in, vooral bij de shirts of buffs van heel licht materiaal en die intensief gebruikt worden of ergens tegen wrijven, bvb tegen de riem van een rugzak. Ik zou er niet aan denken die kleren daarvoor terug te sturen want ik ga ervan uit dat ook mooie zaken nu eenmaal verslijten. Het zijn overigens minuscule gaatjes die niet verder rafelen en geen afbreuk doen aan het comfort van het kledingstuk.
Hoe hoger het percentage merinowol hoe groter de kans op gaatjes. Ook is mijn ervaring dat Ice-breaker vrij snel slijt als ik dat vergelijk met andere merino truien en shirts waar soms tot 30% polyester in is verwerkt.

Nog even terugkomend op de arme schapen, dat zijn vooral de schapen uit Nieuw-Zeeland en Australië die daar het slachtoffer van zijn, de schapen die voor de wol in Zuid-Amerika gehouden worden schijnen het beter te hebben.
Wil je hier meer over weten zoek dan even op mulesing, En dat is als je dat zo leest geen fijne ontharingsmethode.

PS
Als het mogelijk is de titel van het bericht nog aan te passen in "Merino wol" dan maakt dat het zoeken er op ook weer wat makkelijker.
Titel is aangepast, bedankt _peter_ voor het attenderen.
_Peter_ schreef:
za 22 dec, 2018 22:18
Nog even terugkomend op de arme schapen, dat zijn vooral de schapen uit Nieuw-Zeeland en Australië die daar het slachtoffer van zijn, de schapen die voor de wol in Zuid-Amerika gehouden worden schijnen het beter te hebben.
Wil je hier meer over weten zoek dan even op mulesing, En dat is als je dat zo leest geen fijne ontharingsmethode.
Ik dacht dat muleshing in Nieuw-Zeeland verboden was. Maar 100% zeker weet ik dat niet en dan blijft het nog maar de vraag of er op gecontroleerd wordt.
Zelf draag ik ook vaak Merino spul vooral Icebreaker. Prima geschikt voor fietstochten, zeker bij veranderlijk weer.
Maar inderdaad, ook bij mij ontstaan er geregeld gaatjes. Dit gebeurt onderaan op de plek waar het ondershirt onder mijn broeksriem zit (wrijving). En bij de bovenarmen / oksels, wat misschien komt door te wild aan en uittrekken, en ik vraag mij af of deo - gebruik er ook wat mee te maken kan hebben. Weet iemand dit? Na een serie van die t shirts gehad te hebben lijkt het een kwestie van geluk of pech hoe snel de gaten ontstaan. Er zitten er ook bij waarin na al een heleboel jaar nog steeds geen nieuw gat is ontstaan.

Zijn er hier nog meer mensen die vaak lichte Icebreaker t shirts gebruiken, zonder dat er gaten in ontstaan? Hoe wassen jullie die kleding dan? Machine of met de hand? Hoeveel graden? Wel of niet centrifugeren? Wel of niet met ander soort kleding erbij? Met of zonder waszak?

En zijn er mensen die de gaatjes op een goed uitziende manier hebben gerepareerd of dit hebben laten doen?

De t shirts zijn met gaatje natuurlijk gewoon prima te gebruiken, maar in de praktijk draag ik ze dan toch minder graag.

Hans
Ik heb een T-shirt korte mouwen van 150, en een trui van 200. Gekocht in 2012. Beide van Icebreaker.

T-shirt gebruik ik als pyjama, alleen op de fietsvakanties. Nu zo rond de 200 nachten gebruikt.
Er zit één klein gaatje in dat ontstaan is toen ik het shirtje één keer overdag heb gedragen in 2015. Gaatje kwam volgens mij door wrijving over de broekriem. Gaatje is sindsdien (60 nachten) niet groter geworden.

De trui gebruik ik alleen bij het fietsen, vakanties en tochtjes in de buurt in koud weer. Ik ga er niet bepaald zachtzinnig mee om, gaat ook regelmatig onder het spannetje achter op de fiets.
Trui heeft geen enkel gaatje, alleen wat verkleuringen door de zon.

Wat wassen betreft: gewoon op 40 graden met de rest van de was, ook samen met outdoor afritsbroeken die nog de nodige harde onderdelen (ritsen, knopen) hebben. Niet in een waszak. Hoge centrifuge snelheid zodat het snel droog is.

O ja, ik gebruik geen deo.

-Jan
_Peter_ schreef:
za 22 dec, 2018 22:18
Wil je hier meer over weten zoek dan even op mulesing, En dat is als je dat zo leest geen fijne ontharingsmethode.
Op radar.avrotros.nl/...:

Wat is mulesing precies?
Mulesing is het wegsnijden, of eigenlijk knippen (met mulesing shears) van delen van de huid rond het achterste van een schaap. Dit wordt gedaan om een wolvrij gedeelte te creëren waar minder urine- en poepvlekken in komen. Dit verminderd het aanlokken van de blowfly die hier zijn eitjes gaat leggen en waarvan de larven bij uitkomst de schaap gaan aanvreten. Mulesing wordt alleen gedaan in Australië waar het probleem met de blowfly het grootste is in bepaalde klimaatgebieden.


Rest van de link, uit 2014:
https://radar.avrotros.nl/uitzendingen/ ... merinowol/
Mulesing is het wegsnijden, of eigenlijk knippen (met mulesing shears) van delen van de huid rond het achterste van een schaap.

Vaak onverdoofd en het dier ligt in een hele nare positie. Dit icm de algehele dieronvriendelijkheid in de wolindustrie heeft mij persoonlijk terughoudend gemaakt wat betreft het aanschaffen van (merino) wollen producten.
Mijn ervaringen met pure merino kleding tot dusver: een paar dunne longsleeve shirts van Icebreaker die het al een paar jaar volhouden ondanks regelmatig gebruik (ook buiten fietsvakanties om), een paar dikkere longsleeve shirts van 66 North die erg warm zijn maar wel gevoelig voor gaten, een paar onderbroeken (met en zonder zeem) van Alpkit die toch wel erg snel slijten. Zelf vind ik sportwol (een mix van merino en polyester) beter geschikt voor buitensport. Het iets gevoeliger voor geurtjes, maar het droogt sneller en gaat veel langer mee.
Op de site van Icebreaker staat het volgende over de herkomst van hun merinowol:

https://eu.icebreaker.com/nl/our-story/ ... erino.html
nicolevelo schreef:
zo 23 dec, 2018 10:32
Op de site van Icebreaker staat het volgende over de herkomsy van hun merinowol:
https://eu.icebreaker.com/nl/our-story/ ... erino.html
Ik haakte af bij "een oneindig betere keuze was voor het welzijn van de planeet".
Leon schreef:
zo 23 dec, 2018 11:01
nicolevelo schreef:
zo 23 dec, 2018 10:32
Op de site van Icebreaker staat het volgende over de herkomst van hun merinowol:
https://eu.icebreaker.com/nl/our-story/ ... erino.html
Ik haakte af bij "een oneindig betere keuze was voor het welzijn van de planeet".
Misschien werkt merino-wol zo goed verkoelend dat we de planeet een merino-hemdje moeten aantrekken tegen de klimaat-verandering :oops: :?:

BSM

PS   Oneindig = onbereikbaar.   Als je nu dat nu voor oneindig leest ?
PS2 Is dit nu een voorbeeld van wollig taalgebruik, merino-wollig ??
Bridgestone SM schreef:
zo 23 dec, 2018 11:17
Oneindig = onbereikbaar.   Als je nu dat nu voor oneindig leest ?
Zucht.
Leon schreef:
zo 23 dec, 2018 11:01
nicolevelo schreef:
zo 23 dec, 2018 10:32
Op de site van Icebreaker staat het volgende over de herkomsy van hun merinowol:
https://eu.icebreaker.com/nl/our-story/ ... erino.html
Ik haakte af bij "een oneindig betere keuze was voor het welzijn van de planeet".

Om in merino wollen termen te blijven: Praatjes vullen geen gaatjes zal ik maar zeggen.
Het textielprobleem, kort samengevat (en een beetje kort door de bocht) :

Wol: Zelden zonder dierenleed. En is het massaal overstappen op wol realistisch en ecologisch?

Katoen: Veel watergebruik en bij niet biologische katoen extreem veel pesticidengebruik. En niet het meest geschikt voor buitensportgebruik.

Allerlei kunststoffen: Bron van microplastics en nanoplastics. Soms beperkte recyclage mogelijk, maar vroeg of laat belandt dit product sowieso in de verbrandingsoven of op het stort (waar het eeuwen blijft liggen).

Gemengde stoffen (zowel gemengde kunststoffen als mengen van natuurlijk stoffen en kunststoffen): Combineren voor de gebruiker vaak positieve eigenschappen van meerder stoffen maar bijzonder moeilijk te recycleren en de kunststoffen maken het niet-biologisch afbreekbaar. Dus zelfde resultaat als andere kunsstofkleding.



Wat ik probeer te doen (en hoop op die manier het leed te minimaliseren, maar weet dat ik daar niet volledig in slaag):

Zoveel mogelijk tweedehands (zeker bij niet biokatoen en gemengde stoffen), consumptie beperken, zo lang mogelijk dragen en nooit textiel bij restafval (of het moet gebruikt zijn als lap voor het schoonmaken van de fiets).

Verder:

Katoenen: enkel ecologisch of tweedehands
Kunststof: Vermijden mengvormen of tweedehands
Wol: Kiezen voor producenten waar het aannemelijk van is dat ze zoveel mogelijk dierenleed proberen te vermijden of tweedehands


Wat Merinowol betreft, er ik heb vernomen (maar nog niet zelf ervaren) dat merken als Dilling minder last zouden hebben van gaatjesvorming.
Ik heb bij Icebreaker-shirts ook af en toe last van gaatjes, maar mijn kleermaker blijkt die voor 5 euro vrijwel onzichtbaar te kunnen herstellen. Dat vind ik het wel waard.
Revanho schreef:
zo 23 dec, 2018 13:57
Allerlei kunststoffen: Bron van microplastics en nanoplastics. Soms beperkte recyclage mogelijk, maar vroeg of laat belandt dit product sowieso in de verbrandingsoven of op het stort (waar het eeuwen blijft liggen).
Als ik er zo over denk: kunstof kleding is het beste (zowel om in te fietsen als qua duurzaamheid) en dan een afgeschreven shirtje gewoon in de verbrandingsoven. Genereer je ook zo min mogelijk microplastics. Alleen hoe garandeer ik dat het wordt verbrand? Restafval wordt ook gedumpt. Of moet ik het dan maar zelf in de kachel opstoken?

Volledig afgesleten niet-kunstof textiel gooi ik trouwens ook gewoon in het restafval. Daar kan niemand meer iets mee toch? Katoen is ook prima verbrandingsovenbrandstof.
Nog goede kleren verkoop ik 2e hands of breng ik naar de textielbak/recyclewinkel/weggeefwinkel. Waar ik ook regelmatig zelf weer kleding vandaan haal.

Verder helemaal eens met kleding zo lang mogelijk dragen en niet onnodig veel van kopen. Mijn vriendin en ik wisselen ook sportkleding uit zodat we het helemaal 'op' maken.

Ligfietsen in wol vind ik trouwens tegenvallen. In de zomer is het te warm, nu in de winter zuigt het toch net een tikkeltje teveel vocht op vgl een kunstof wieler/hardloopshirtje.
Wandelen in de regen en doorweekt raken met merinowollen shirt 'beviel' trouwens een stuk beter. Na een uur was ik weer droog genoeg en op temperatuur.
bast1aan schreef:
zo 23 dec, 2018 14:32
Volledig afgesleten niet-kunstof textiel gooi ik trouwens ook gewoon in het restafval. Daar kan niemand meer iets mee toch?
Nou, wel dus.
Helaas staat op inamelingscontainers niet vaak aangegeven wat er wel en wat niet er in mag.

Ook zeer laagwaardige kleding kan nog op een aantal manieren worden gerecycled zoals:
Garens voor de vervaardiging van vloerbedekking
Dekens
Vilt voor geluidsisolatie
Vulmateriaal voor b.v. dashboards, autostoelen, matrassen, meubilair
Papierproductie (katoen en linnen)

Bron: https://www.textielrecycling.nl/onze-br ... roces.html