een paar diverse vragen over een langere tocht in Europa

Hallo,

Wij zijn weer aan het oriënteren op fietsmogelijheden, een 'reis' voor een periode van drie maanden. Hiervoor hebben we een paar vragen. Misschien dat jullie er wat over kunnen vertellen.

Zijn er ook gezinnen die ring 3 hebben gefietst? Ik ben vooral benieuwd naar het stukje Zwitserland en zuid Duitsland (ons startpunt zou Insbruck of Wenen kunnen zijn bijvoorbeeld). Ik lees dat het pittig is en er staat dat het afgeraden wordt voor kinderen. Dat heb ik vaker gelezen en tot nu toe is ons het telkens gelukt. Het is dus voor een deel persoonlijk en daarom ben ik benieuwd of er gezinnen zijn die deze ervaring hebben en daar iets over willen vertellen?

Op Archies zie ik de campings in zuid Duitsland en Zwitserland dunner bezaaid zijn. Met een radius van max 50 km per dag is de ervaring dat dit soms wel lastig kan zijn. Zijn er mensen die deze gebieden kennen en er iets meer detail over kunnen delen. Zwitserland was overigens ook erg duur (soms ook wel te duur) dat is wel een puntje.

Frankrijk, en dan met name zuid Frankrijk trekt ons erg. Dat zou een prachtige start zijn van waaruit je na een tijdje rustig omhoog kunt fietsen. Heerlijk met al die campings!! Oost Frankrijk en de Provence hebben we voorheen gefietst dus mogelijk is de Katharen Basken route leuk en dan via de oude wegen of Jacobsroute weer terug. Wederom lees ik dat de Katharen wel zwaar zijn.. ja, dat lezen we altijd. Zijn er gezinnen die dit gefietst hebben en hun ervaring willen delen?

In Frankrijk aankomen middels trein is behoorlijk omslachtig (vinden wij), helaas nog steeds geen directe verbinden. Vliegen... hmmm

Nou we hebben heel wat uit te zoeken en daar zijn we mee bezig. Hopelijk zijn er mensen die hun ervaringen en kennis willen delen. bij voorbaat dank!
We hebben vorig jaar in Zwitserland gefietst en van Lausanne tot in Brig gereden, een deel dat ook voorkomt in de Ring 3 zie ik. De klim/afdaling enkel aan de Furkapas, de rest is relatief vlak en allemaal over rustige fietspaden. Campings liggen inderdaad wat verder uit elkaar maar elke avond keken we even welke opties er waren voor de volgende dag en dat was eigenlijk nooit een probleem. Het is enkel van tel dat je niet de laatste voorbij rijdt.

Verder is het inderdaad erg prijzig en onze (negatieve) ervaring was dan ook nog dat ze vaak teveel aanrekenen: we moesten specifiek zeggen dat we geen auto hadden en slechts een kleine trekking tent. Veel interesse of interactie met de locals moet je ook niet verwachten, Frankrijk is op dat vlak veel leuker vonden we. Voor de kinderen is het wel leuk dat je veel zwemlocaties tegenkomt, we zwommen vaak meerdere keren per dag.

(Ik weet niet wat jullie setup is: wij reden met een Hase pino en een fiets met fietskar. Daarmee bleek alles wat steiler was dan 10% lastig (normaal kunnen we meer aan, dus dat viel wat tegen), desondanks hebben we weinig problemen gehad, maar een pas zoals de Furka zat er niet in.)
luchtfietser schreef:
di 07 jan, 2020 09:55
...
In Frankrijk aankomen middels trein is behoorlijk omslachtig (vinden wij), helaas nog steeds geen directe verbinden. Vliegen... hmmm

...
Internationaal met fiets en trein is voor heel veel bestemmingen bedenkelijk, en hoe meer snelle treinen er rijden hoe trager het gaat (althans op allerlei voorheen nog interessante verbindingen).

Met een bescheiden aantal overstappen kan je evenwel nog steeds naar bijv Basel of Saarbrücken, en daarna Frankrijk infietsen. Binnen Frankrijk heb je, weliswaar soms dun gezaaid, de TER die (bijna) altijd fietsen meeneemt, en een TER rijdt lang niet alleen boemeltrajectjes (afgelopen zomer namen we nog een TER die uit Parijs bleek te komen en die doorreed naar Straatsburg ... wel een trein zonder fietsvoorzieningen, maar dat mocht de pret niet drukken, de fietsen gingen gewoon mee).

Anyway, als het rustig, kleinschalig, en "goedkoop" moet (of mag), dan zou ik bijv naar Saarbrücken reizen (dat kan voor weinig met een Quer-Durch-Land-Ticket). Daarna rustig aan eerst langs de kanalen en rivieren naar het zuiden ... als de weerscirculatie niet teveel tegenzit kan je vanaf half april in het "laagland" rekenen op beter weer als thuis. En zit het wel tegen dan maak je toch een "sprong" met zo'n TER.
Tegen de tijd dat je wat zuidelijker bent weet je direct wat je wel en niet kan (je kan bovendien steeds meer) dus daarna is bijna alles mogelijk. O ja, ik ben niet van de voorgeprogrammeerde routes, ik maak mijn eigen routes (en ik ben van het wild-kamperen). Voor wie plezier, en ook handigheid in kaarten heeft, is een wereld zonder routes juist een wereld met eindeloos veel routes.

Houdt er wel rekening mee dat veel campings in Frankrijk pas tegen de zomer open gaan ... maar als je een wild-kampeer-traditie achter je hebt dan is wild of semi-wild of gewoon bij iemand in de tuin altijd een terugval-optie (da's gemiddeld nog goedkoper ook).

Ik lees dat je in (delen) van Zwitserland als fietser niet echt "meetelt". Mijn ervaring in Frankrijk is juist dat men het feit dat je ervoor moet "werken" zeer hoog waardeert. Een fietser is een "werker" (en een fietser is soms zelfs een meelij wekkende armoedige medemens), en je kan dus veelal rekenen op sympathie. Overigens is mijn ervaring dat Franstalig West-Zwitserland ruimdenkender is waar het de fietser betreft, of misschien beter gezegd: de Franstalige Jura is sowieso ook wat Franser qua mentaliteit.

Of te wel: Ik zou het wel weten, je bent voor een paar tientjes (en vanuit Arnhem met twee overstappen) in Saarbrücken, en dezelfde dag ben je al in Frankrijk (waar je dan waarschijnlijk direct nacht één langs het kanaal moet wild-kamperen wegens geen camping).
Maar goed, mijn ouders legden mij met 4 jaar en een paar maanden al in een eigen tentje, en dat semi-wild kamperend in de Zwitserse Jura ... dus bij mij is het een gevalletje paplepel (en het ging erin als pap).
luchtfietser schreef:
di 07 jan, 2020 09:55

Frankrijk, en dan met name zuid Frankrijk trekt ons erg. Dat zou een prachtige start zijn van waaruit je na een tijdje rustig omhoog kunt fietsen. Heerlijk met al die campings!! Oost Frankrijk en de Provence hebben we voorheen gefietst dus mogelijk is de Katharen Basken route leuk en dan via de oude wegen of Jacobsroute weer terug.
Die Oude Wegen ken ik intussen een beetje, vanuit het noorden tot Pau toch.
Naar het noorden, van Pau tot pakweg Saint-Amand-Montrond, gaat het op en neer. En op en neer. En op en neer. De hellingen kunnen redelijk lang zijn, maar op enkele korte stukken na zijn ze niet erg steil. Als je ermee kunt leven dat het niet snel hoeft te gaan, dan kom je altijd wel boven. Dat heeft gevolgen voor de dag-afstand, dus checken waar je kunt overnachten.
Heel mooie route, trouwens.
Het lijkt me eerlijk gezegd niet per se noodzakelijk om met treinen of vliegtuigen te reizen als jullie drie maanden hebben. Waarom niet een mooie lus doen die goed te doen is en ook leuk voor kinderen? Bijvoorbeeld middels de groene weg naar de middellandse zee of onbegrensd fietsen naar Barcelona. Vervolgens de Velodyssee en LF1 terug langs de Atlantische en Noordzee kusten; beide zijn zeer goed te doen en de routes ultiem met kinderen. Veel overnachting plekken, afwisselend, veel zwem mogelijkheden. Overigens kun je gezien de drie maanden ook redelijk rustig aandoen, wat met een gezin wel zo fijn is is mijn ervaring. Maar mocht je onverwacht wat extra tijd overhebben dan kunnen jullie eventueel nog een lusje door Spanje mee pakken (als het niet hartje zomer is) door bij Barcelona de Andelusie route van Benjaminse een stuk te volgen (waanzinnig mooie route door het ruige Spanje) en vervolgens de doorsteek te maken met El Camino de Cid en terug aansluiten op de Velodysee door een stukje st Jacobsroute. Zelf vind ik Spanje mischien wel het mooiste fietsland van Europa, maar dan niet in Juli en Augustus. Heel mooi plan overigens en veel voorpret.
Beagle Bikes Utrecht schreef:
di 07 jan, 2020 17:24
Het lijkt me eerlijk gezegd niet per se noodzakelijk om met treinen of vliegtuigen te reizen als jullie drie maanden hebben. Waarom niet een mooie lus doen die goed te doen is en ook leuk voor kinderen? .... . Heel mooi plan overigens en veel voorpret.
Precies.
Qua voorpret lijkt mij ook het rustig vooraf uitzoeken veel bijdragen.
Zoals ik al schreef: ik ben niet van de vaste routes, maar dan nog (of juist) moet je een aantal alternatieven vooraf, op z'n minst globaal, uitwerken. Een vaste beschreven route heeft mijns inziens allerlei nadelen, en vooral het nadeel van weinig flexibel ... je zal maar eens dagenlang tegenwind hebben, of een weerscirculatie die juist op jouw helling steeds weer uitregent.

Maar goed, even een schetsje voor een mijns inziens leuke lus (met als voordeel dat je naar bevind van zaken de lus kan uitbreiden of inkorten.
Saarbrücken - Saar/Kolenkanaal - Marne-Rijnkanaal => Elzas - Mulhouse - Rijn-Rhone-kanaal - Saone (tot nu toe is het overwegend vlak en laaggelegen en dus in het voorjaar relatief warm).
Daarna het Beaujolais-gebergte - Le Puy-en-Velay - Plateau de Margéride en eventueel richting Causses en Middellandse Zee.

Voor de terug-reis kan je dan een weinig westelijke boog om Auvergne maken via het Plateau de Millevaches (dus langs La Courtine) en dan via het lege centrum van Frankrijk naar Bourges, een randje Sologne, en dan het Kanaal van Briare richting Parijs.
Ben je inmiddels genoeg geoefend dan is recht omhoog langs Clermont-Ferrand en Vichy ook heel mooi, daarna kan je een stuk Loire nemen en vervolgens het Canal du Nivernais (of wat luier het Canal du Centre waarna je kan kiezen tussen eenvoudig terug langs het Rijn-Rhône kanaal of recht naar het noorden langs het Saône-Marne kanaal of binnendoor richting Epinal).
Kan je nog meer aan, dan steek je eerder door naar de Saône om daarna hoger door de Jura te gaan eventueel gevolgd door de Vogezen.

En ben je eenmaal ter hoogte van of voorbij Parijs dan heb je zoveel oefening dat je gewoon even doortrapt naar een station in België .... (of je hebt er zo genoeg van dat je heel tevreden wacht op die TER die je dicht bij de Belgische grens brengt).

Of te wel: lussen en krakelingen genoeg, en dus ook meer dan genoeg voorpret.

O ja, de rustigste - vaak 2º keus - streken zijn vaak de mooiste en aangenaamste ... alleen zal je daar lang niet steeds een camping naar keuze op de goede plek vinden. Gewoon vragen, eventueel via Mr of Mme le Maire (of de 1º Adjoint), en er is altijd wel een aangename oplossing. Ik heb er kennelijk een neus voor, nooit specifiek naar zo'n volksvertegenwoordiger gevraagd en toch meermaals juist bij hem of haar gekampeerd (op het platteland zijn het vaak de iets grotere boeren, maar dan ook juist die boeren waar je direct al ziet dat er oog is voor meer dan alleen het maximaliseren van de oogst).

En ... het kan mijn mind-set zijn, maar ik vind het prettig om een paar facultatieve "must-see" punten in portefeuille te hebben. Gewoon "doelloos" een lus of krakeling rijden geeft mij een zekere onvoltooidheid/rusteloosheid ... dan heb je op een gegeven moment het point of return achter je gelaten zonder daar aandacht aan gegeven te hebben ... zoiets als "o ja een week geleden was het nieuwjaar ... als ik me niet vergis ... laat ik dat nieuwjaar nu gemist hebben"

PS In mijn ervaring zijn hellingen tot daar aan toe, wat mij het meest vermoeid zijn steeds weer hellingen zonder ooit hoger te komen, of te wel een bultig heuvelend parcours. En verder kan ik slecht tegen langdurig tegenwind: van een helling kan je winnen, van tegenwind niet.
vanalles is mogelijk maar het moet wel haalbaar zijn. We fietsen waarschijnlijk met een 2 persoons fietskar en een bagagekar met stoel op de fiets. We kijken naar de mogelijkheid om met een weehoo te gaan en dan met een 1 persoonsfietskar en eventueel een stoeltje. We moeten alle bagage wel kunnen vervoeren en proberen de kinderen ook fatsoenlijke zitervaring te bieden. De te fietsen afstand is max 40 km als het zwaar klimmen is (dat deden we op Corsica) tot 70 als het vlakker is, soms knalde we er wel 100 door. Maar nu met twee kinderen wordt het vast nog lastiger. Dus iets van max 4000 km.

Vanalles is mogelijk maar dat het pittig wordt is wel duidelijk. De klimmen mogen niet hoger dan 7% worden. Dat kan een keertje voor korte stukjes. maar 1 km van 8% wordt lopen... en duwen. We hebben voorheen nog wel de albula pass gedaan (steile kant), maar dat was na 3,5 maand fietsen en met één kind. En dat was mega heftig, maar wel gered. Ik verwacht niet dat dit nu gaat lukken.

We kijken nu naar startmogelikheden vanuit Basel. Daar gaat een directe trein heen wat ons veel gedoe gaat besparen. Met de kinderen en zoveel bagage willen we niet overstappen, hooguit 1 keer als het loont en praktisch ook haalbaar is.

opties tot nu toe:
1: Vanuit Basel naar Geneve en dan de midden Frankrijkroute tot aan? En daarna weer omhoog. Maar dat hebben we laatst deels al gedaan Geneve tot aan Lyon en dan zuidwaarts de lus van de fietsen naar Barcelona route. Erg mooi maar dus wel herhaling. Vraag: ring 3 en de midden Frankrijkroute zijn toch hetzelfde? Dat lees ik althans. Omdat de lijn op Europafietsers wel duidelijk verschilt vraag ik het voor de zekerheid toch even.

2: Basel naar de Riviera en dan de provence in naar zuid Frankrijk. Wellicht de Kataren route een stukje en dan omhoog. Vraag: mij staat bij dat er veel kritiek was op het deel door Italie, zeker richting Frankrijk. dit ivm de drukte, de veiligheid en veel langs grote wegen.

3: Basel en dan kijken of we een rondje door de Jura kunnen creëren. In mei kan dat net met de temperatueren. Tenzij het erg tegenzit. Daarna? Frankrijk in.

4. Insbruck en dan door zuid Duitsland, noord Zwitersland richting Frankrijk.
luchtfietser schreef:
zo 12 jan, 2020 17:43
....

3: Basel en dan kijken of we een rondje door de Jura kunnen creëren. In mei kan dat net met de temperatueren. Tenzij het erg tegenzit. Daarna? Frankrijk in.
....
Let wel op:
In de hogere middelgebergtes zoals je Jura heb je geen voorjaar. Het is winter, en nog meer winter en dan ineens zomer.
In mei kan het op 1000 m hoogte nog verduiveld koud zijn.

Overigens is de Jura wel prachtig fietsen, met name als je gebruik maakt van de "rimpeling".
Parallel aan de Frans-Zwitserse grens kan je het gebergte beschrijven als een soort opgestroopt tapijt, gerimpeld en bij ieder rimpel hoger. En het mooie is dat de rivieren zo hier en daar door zo'n rimpel heen gebroken zijn ... en zo kan je stapsgewijze steeds hoger komen.
Vanuit Basel kan je heel mooi langs de Birs omhoog naar Delemont (Delsberg) heb je er dan genoeg van dan steek je door naar de Doubs in Frankrijk, zo niet dan ga je nog een paar treden hoger (eventueel met een stukje Chemins de Fer du Jura) en dan door naar La Chaux-de-Fonds en dan naar Frankrijk, of nog weer verder door naar Vallorbe .... als je een beetje strak doortrapt ben je in 4-5 dagen al in Geneve als je dat zou willen.
Alleen zoals ik al schreef: In mei is het misschien nog een beetje winters als je boven komt (ik herinner me dat het zelfs 's zomers 's nachts best fris kon zijn (andere jaren was het 's zomers weer best warm).

Vanuit Basel eerst rust een stukje "terug" naar het NoordWesten en dan vanaf Mulhouse langs het Rijn-Rhône Kanaal richting Saône is misschien een veiliger optie ... 't is ook handig om met een wat gemakkelijker aanloopje de routine er goed in te krijgen.
Vind je alleen het kanaal wat "rechtlijnig" dan er er een leuk ommetje: Bij Dannemarie start een fietspad (een oude spoorlijn) naar Zwitserland, je komt dan in Porrentruy uit van waaruit je een ruime keuze heb om verderop het kanaal weer terug op te pikken.
jij kent de weg daar aardig goed ;-) Ik zal je opties gaan bestuderen, hartelijk dank! Ja wat ik vergeten was te vermelden is dat wij (ik iets meer dan mijn vriendin) willen proberen wel de hoogte in te gaan. Hoogte betekent vergezichten, en dat is zo mooi. Dus dan moeten wij telkens afwegen of het wel kan of niet.