Brits- en Iers logboek, oftewel Opa vertelt

Voor al het offtopic geklets. Houd het netjes en binnen de perken!
Martin E. van Doornik
Forum Lid
Berichten: 2551
Lid geworden op: 08 augustus 2007
Locatie: Westernieland (Gr.)
Hallo Kees,
Zou je de jeugdherberg van Glencree (ik ben langs die kleine plaats gefietst, aan de splitsing van R115 en L1011 = de R staat voor regional road en de L voor local road) met Knockree mee bedoelen? Die bestaat al sinds 1938 en daar ben ik twee keer geweest: in 2002 (per auto, schande) en in 2014 (per fiets).
Twee jeugdherbergen op korte afstand van elkaar in een afgelegen gebied doen bij mij een belletje rinkelen....
Groeten van Martin

Afbeelding

Hier bij de bovengenoemde splitsing. De zon was al onder gegaan en ik deed mijn lamp voor aan. Het achterlicht zat nog ergens in de bagage, vanwege mijn befaamde NL-bordje.... Ik ben daar toch niemand tegengekomen, behalve een auto van Garda. Links op de achtergrond de top van Mount Djouce (725 m). Een zware fietstocht, want ik kwam straight vanaf Dublin International Airport en dan nog midden in het spitsuur van stoplicht tot stoplicht dwars door de Ierse hoofdstad gefietst. Uiteindelijk om half tien 's avonds op de JH. van Knockree aangekomen. De volgende ochtend had ik vanuit het slaapkamerraam een adembenemend uitzicht! Rechts dezelfde Mount Djouce.

Afbeelding
0 x

Marjan
Forum Lid
Berichten: 693
Lid geworden op: 08 januari 2005
Locatie: Veenhuizen
@Kees, ik geniet van je ' Opa vertelt'.
0 x

Gebruikersavatar
HansvanderVeeke
Forum Lid
Berichten: 3034
Lid geworden op: 28 oktober 2007
Locatie: Baflo (Groningen)
Contacteer:
keesswart schreef:... dat ik in mijn tent friet heb gebakken ...


Ik val van mijn stoel van verbazing. Kan dat ook in een tent?
Ik ben er nu van overtuigd: Vroeger was alles beter!
0 x
Hans - Mijn fietsreisverslagen vind je hier.

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1093
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
Contacteer:
Martin E. van Doornik schreef:Hallo Kees,
Zou je de jeugdherberg van Glencree (ik ben langs die kleine plaats gefietst, aan de splitsing van R115 en L1011 = de R staat voor regional road en de L voor local road) met Knockree mee bedoelen? Die bestaat al sinds 1938 en daar ben ik twee keer geweest: in 2002 (per auto, schande) en in 2014 (per fiets).
Twee jeugdherbergen op korte afstand van elkaar in een afgelegen gebied doen bij mij een belletje rinkelen....

Dat klopt Martin. Deze herbergen lagen vlak bij elkaar, zie het kaartfragment hieronder.

Afbeelding

Vanuit Dublin was ik via de R115 naar Glencree gefietst. De jeugdherberg die daar stond, is in 2006 verkocht (zie hier onderaan). Het enige dat ik me van die jeugdherberg nog kan herinneren, is dat ik er met twee jonge vrouwen heb gesproken, waarvan er eentje vertelde dat ze in de bibliotheek van Geldermalsen werkte. Tijdens ons gesprek bootste ze ook heel grappig het knauwerige Amerikaans na van een toerist die haar eerder op de dag had verteld: 'You speak with an accent'.

Martin E. van Doornik schreef:Engeland, prachtig fietsland! Ook het beste land om mooie meiden te ontmoeten. :lol:
Overigens had ik in jeugdherbergen niet zulke zwoele ontmoetingen als jij destijds. Misschien omdat ik als twintiger nogal verlegen was, maar waarschijnlijk ook omdat de Flower Power jaren toen voorbij waren en de tweede feministische golf was losgebarsten. Ook ik ben enkele prachtige Engelse vrouwen tegengekomen, zoals Vanda tijdens de Great British Bike Ride (1981) en Ann tijdens een vredesfietstocht van Londen naar Wenen (1982). Ze waren mooi, stoer, hielden van fietsen en bleken later op vrouwen te vallen. Echt wilde avonturen maakte ik eind jaren 80 mee in Lesotho (ook daar heb ik een logboek van ;-))
0 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1093
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
Contacteer:
HansvanderVeeke schreef:
keesswart schreef:... dat ik in mijn tent friet heb gebakken ...


Ik val van mijn stoel van verbazing. Kan dat ook in een tent?

Snij een paar piepers in dunne plakjes, gooi ze in een pannetje met een laagje hete olie erin, wat zout erbij en even nablussen met azijn: huppakee, frietjes op z'n Iers! Het zal in de tent wel flink gewalmd hebben :wink:
1 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Martin E. van Doornik
Forum Lid
Berichten: 2551
Lid geworden op: 08 augustus 2007
Locatie: Westernieland (Gr.)
keesswart schreef:
Martin E. van Doornik schreef:Hallo Kees,
Zou je de jeugdherberg van Glencree (ik ben langs die kleine plaats gefietst, aan de splitsing van R115 en L1011 = de R staat voor regional road en de L voor local road) met Knockree mee bedoelen? Die bestaat al sinds 1938 en daar ben ik twee keer geweest: in 2002 (per auto, schande) en in 2014 (per fiets).
Twee jeugdherbergen op korte afstand van elkaar in een afgelegen gebied doen bij mij een belletje rinkelen....

Dat klopt Martin. Deze herbergen lagen vlak bij elkaar, zie het kaartfragment hieronder.

Afbeelding

Vanuit Dublin was ik via de R115 naar Glencree gefietst. De jeugdherberg die daar stond, is in 2006 verkocht (zie hier onderaan). Het enige dat ik me van die jeugdherberg nog kan herinneren, is dat ik er met twee jonge vrouwen heb gesproken, waarvan er eentje vertelde dat ze in de bibliotheek van Geldermalsen werkte. Tijdens ons gesprek bootste ze ook heel grappig het knauwerige Amerikaans na van een toerist die haar eerder op de dag had verteld: 'You speak with an accent'.

Martin E. van Doornik schreef:Engeland, prachtig fietsland! Ook het beste land om mooie meiden te ontmoeten. :lol:
Overigens had ik in jeugdherbergen niet zulke zwoele ontmoetingen als jij destijds. Misschien omdat ik als twintiger nogal verlegen was, maar waarschijnlijk ook omdat de Flower Power jaren toen voorbij waren en de tweede feministische golf was losgebarsten. Ook ik ben enkele prachtige Engelse vrouwen tegengekomen, zoals Vanda tijdens de Great British Bike Ride (1981) en Ann tijdens een vredesfietstocht van Londen naar Wenen (1982). Ze waren mooi, stoer, hielden van fietsen en bleken later op vrouwen te vallen. Echt wilde avonturen maakte ik eind jaren 80 mee in Lesotho (ook daar heb ik een logboek van ;-))

Dus toch.... ik zal mijn oude IYHF-Handbooks Europe eens op naslaan! Ik ben door mijn moeder in november 1968 als lid van de NJHC (nu Stayokay) aangemeld en dat ben ik nog steeds.
0 x

senior
Forum Lid
Berichten: 99
Lid geworden op: 10 januari 2007
Prachtig verslag.
Heel herkenbaar!
In 1965 fietste ik (21) met m'n broertje van 15 (om de bagage mee te dragen!) ook door Engeland. Van Dover naar Bath en terug naar en dwars door Londen!
Op zo'n fiets met trommelremmen en 3 Sturmey Archer versnellingen. En steigerend want minstens 40 kg achterop! Tent, Primus met Petrolie, dat was trouwens moeilijk te krijgen, + de rest.
Ik heb geen verslag, stuurde elke dag 1 ansichtkaart naar huis, die heb ik allemaal nog.
In een weiland bij de boer, slapen, dof gestamp om de tent heen, wat kan dat toch zijn? Kijken, dikke mist, en ja hoor: koeien!
Doodsbang dat ze dwars door m'n tentje (van Neef!) heen zouden ploeteren, maar t viel mee.
Ik stop, teveel aan herinneringen, en hoop op je vervolg!
0 x
SENIOR

Martin E. van Doornik
Forum Lid
Berichten: 2551
Lid geworden op: 08 augustus 2007
Locatie: Westernieland (Gr.)
Hallo Kees,
Ik heb vanmorgen op zolder oude IYHF-Handbooks opgezocht, ik pakte er een uit van 1980. Glencree staat er inderdaad in vermeld. Voor wie nooit in jeugdherbergen (hebben) overnacht: naast de plaatsnamen zie je drie soorten symbolen: huisje met boompje, huisje zonder boompje en een driehoek met halve maan. Die staan respectievelijk voor comfortabele inrichting; standaard inrichting en zeer eenvoudig.

Afbeelding

Hieronder de zelf getekende logo's van zowel de Ierse als de Noord-Ierse jeugdherbergen. In Noord-Ierland heb ik in Newcastle overnacht, een mooi Victoriaans huis met uitzicht over de zee. Met Newcastle bedoel ik niet die aan de Engelse oostkust.

Afbeelding

Over anderhalve week ga ik in Wallonië en Zuid-Limburg fietsen! Heel misschien neem ik nog een stukje Frankrijk mee. :wink:
Laatst gewijzigd door Martin E. van Doornik op di 21 mar, 2017 11:25, 1 keer totaal gewijzigd.
0 x

Travelmaster
Forum Lid
Berichten: 3977
Lid geworden op: 06 augustus 2012
HansvanderVeeke schreef:
keesswart schreef:... dat ik in mijn tent friet heb gebakken ...


Ik val van mijn stoel van verbazing. Kan dat ook in een tent?
Ik ben er nu van overtuigd: Vroeger was alles beter!


Waarom noemen we een snackbar in de volksmond "friettent"? Nu weet je waarom!
0 x

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1093
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
Contacteer:
Dag 12, 22 juli 1979

Afbeelding

Ten westen van Cork wordt het landschap bergachtiger, ruiger en eenzamer. Bijzonder mooi was de weg van Carriganimmy naar Ballymakeery. Min of meer toevallig was ik hier beland. Ik trof het die dag, want op een gegeven moment zag ik zes Ierse ponden op de weg liggen. Ik kon toen vier dingen doen:
- het geld gewoon laten liggen, maar dan zou de volgende mazzelaar het meenemen;
- kijken of er iemand in de buurt was die een zoekende indruk maakte, wat niet het geval was;
- het geld naar het politieburo brengen. Ik zou dan eerst 10 km terug moeten fietsen en dan nog maar hopen dat de agenten niet zo korrupt waren dat ze het geld in hun eigen zak zouden steken of zo religieus dat ze het in de missiepot zouden storten om zich van blijvende hemelse bijstand te verzekeren;
- het geld zelf houden, wat ik dus ook deed.


Ik herinner me nog goed dat ik toen vond dat ik best veel geld had gevonden. Volgens de Irish Inflation Calculator zou 6 Ierse pond nu 32 euro waard zijn. Eerder schreef ik in dit logboek dat een diafilmpje in Dublin omgerekend 20 gulden kostte. Volgens deze koopkrachtvergelijker had 20 gulden in 1979 dezelfde koopkracht als 20,66 euro in 1015. Dus kon ik met de zes Ierse ponden die ik had gevonden, in Ierland toen anderhalf diafilmpje kopen.

Als kind van de jaren 70 had ik mijn eigen spellingsregels. Ik vond het onzin dat 'vacant' met een c en 'vakantie' met een k geschreven moest worden. Dus schreef ik hier 'korrupt' met een k. Ook Franse woorden, waarvan niemand meer besefte dat ze uit het Frans kwamen, had ik versimpeld: vandaar 'politieburo'. Ik ging echter niet zover als andere taalvernieuwers en bleef 'politie' schrijven i.p.v. van 'polietsie', 'antikommercieel' i.p.v. 'antiekommersjeel', 'imperialistisch' i.p.v. 'imperialisties', 'kerncentrale' i.p.v. 'kersentrale' (ik heb trouwens het stripboek 'Asterix en de Kernsentrale' nog in de boekenkast staan).

Afbeelding

Nog dezelfde dag reed ik via een pas in de Derrynasaggart Mountains het graafschap Kerry binnen, waar ik 's avonds in de jeugdherberg van Bonane, even voorbij Kenmare, overnacht heb.

wordt vervolgd
0 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1093
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
Contacteer:
Dag 13, 23 juli 1979

's Nachts heeft het geregend. Wolkenflarden hangen nog laag bij de grond en verbergen de bergtoppen in dikke nevels. Eigenlijk is het schitterend weer: de wegen zijn nog nat, terwijl de zon af en toe wazig door de wolken gluurt. Deze nevelige sfeer maakt Ierland nog geheimzinniger. Het is zo net een landschap uit de Bommelverhalen van Marten Toonder, die trouwens zelf in Ierland woont.
Vol goede moed begin ik de pas over de Caha Mountains te beklimmen, een bergrug die de ruggegraat van een schiereiland vormt - in dit geval het middelste van de vijf schiereilanden die de zuidwestkust van Ierland zo op een enorme heksenklauw doen lijken. Deze pas is niet zo steil. Af en toe kom je door een tunnel. De langste tunnel ligt op het hoogste punt van circa 400 m, wat wel niet zo veel lijkt, maar toch echt wel flink hoog is op slechts 5 km afstand van de kust.


Afbeelding

In de Bantry Bay is een olieopslagplaats gebouwd waar de afgelopen winter een ramp mee gebeurd is. Ook in Ierland woedt de terreur van oliemaatschappijen, E.E.G., kernenergielobby etc. In het uiterste zuidoosten van Ierland wil men een kerncentrale bouwen. Of dat gaat gebeuren, is nog de vraag. Onderweg heb ik verschillende leuzen, stickers e.d. gezien die erop wijzen dat er ook in Ierland een anti-atoombeweging is.
Hoewel de grote aanhang van de katholieke kerk in Ierland een grote gezagsgetrouwheid doet vermoeden, is niets minder waar. De Ieren hebben een lange historie van verzet tegen hun onderdrukkers. In het zuidwesten van Ierland had de (Engelse) regering het een eeuw geleden nog zwaar te verduren door rondzwervende rovers en politieke vluchtelingen die daar toen in de bergen vertoefden. Verder hadden ook de vissers en boeren lak aan Londen, net als in de rest van Ierland trouwens. Het huidige katholicisme is dan ook meer een vorm van nationalisme, om zich duidelijk te onderscheiden van de Engelsen. Het is te vergelijken met de populariteit van de kerk in Polen, wat een anti-Russische houding is. Al lijkt het me wel dat de huidige invloed van de kerk in Ierland sterk belemmerend is voor een verdere demokratisering en emancipatie.


Tot zover mijn betoog over 'De toestand in Ierland'. Ik weet nu niet meer wat mijn informatiebronnen zijn geweest. Het was de tijd van de landencomité's, van de wereldwinkels en van Mr. G.B.J. Hiltermann. Wat het katholieke Polen betreft: daar zou ik vijf jaar later gaan fietsen.

Toen ik boven op de pas aangekomen was, kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn was bij de jeugdherberg had laten hangen. Omdat ik weinig zin had om dezelfde weg die ik met zoveel zwoegen achter me had liggen, nu alweer terug te rijden, en omdat ik enkele meisjes uit de jeugdherberg, die ik tijdens de klim voorbijgereden was, het leedvermaak dat ze zouden hebben als ze me weer terug zouden zien komen, niet gunde, ging ik aan de andere kant naar beneden, waar je een schitterend uitzicht hebt op de Bantry Bay en het volgende, in wolken gehulde, schiereiland.

Afbeelding

Via een andere pas reed ik weer terug, maar halverwege de klim bleek de asfaltweg op te houden en begon er een grindweg die zo slecht was dat ik moest lopen. Naar beneden wilde ik echter fietsen. Daarbij moest ik verschrikkelijk hard remmen om te voorkomen dat ik over losse stenen zou vallen of schapen van de sokken zou rijden. Toen ik beneden was, had ik een lekke band en een gebroken spaak. Bovendien had ik het gevoel of mijn ingewanden door elkaar gehutst waren.
De binnenband bleek op de naad te zijn gescheurd en verder erg slap te voelen. Door het hevige remmen was de velg gloeiend heet geworden, waardoor de band te zwak was geworden om de druk van de lucht erin nog te kunnen weerstaan. Gelukkig had ik een reservebinnenband en een paar reservespaken, zodat het euvel vrij vlug verholpen was. Uiteindelijk bereikte ik de jeugdherberg waar mijn was nog hing en reed ik verder naar Kenmare en daarna linksaf, een stukje langs de 'Ring of Kerry'.
Hier werd het toerisme me toch te bar: geen enkel huis zonder 'Bed & Breakfast' bordje ervoor en meer autoverkeer dan me lief was. Bij Lackeen Point sloeg ik rechtsaf. Na eerst nog vergeefs in een bos naar een goede plek voor mijn tent gezocht te hebben, vond ik na enkele kilometers een idyllisch plekje aan een beek.

wordt vervolgd
1 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

Marc v G
Forum Lid
Berichten: 423
Lid geworden op: 24 april 2005
Locatie: Vianen
Contacteer:
Wat is dit een enorm leuk topic. En het is nog eens extra leuk omdat ik dit jaar zelf in Ierland ga fietsen, dus ik kan straks ook zien wat er hetzelfde is gebleven. Die Ierse ponden ga ik in ieder geval niet meer gebruiken :)
0 x
Lees ook eens mijn reisverslagen

SanderZ
Forum Lid
Berichten: 135
Lid geworden op: 17 april 2014
Locatie: de jongste stad van Nederland
Echt een prachtig topic dit, zoveel herkenbare dingen van "vroegâh".
Lichtgewicht spullen bestonden met mondjesmaat en dan schreeuwend duur, dus je gebruikte
gewoon wat je had of kon bemachtigen.
Fietskleding was een lange gymbroek en een korte sportbroek.

En inderdaad die girobetaalkaarten waarvoor je naar het postkantoor moest om ze te innen, en in het buitenland moest je dan ook nog een extra handtekening achterop zetten, nooit begrepen waarom... :roll:
0 x

Gebruikersavatar
keesswart
Forum Lid
Berichten: 1093
Lid geworden op: 24 juli 2005
Locatie: Leiden
Contacteer:
Dag 14, 24 juli 1979

24 juli, 5 uur 's ochtends. Overal jeuk en in mijn tent: mugjes, duizenden! Zo klein dat ze door het antimuggengaas van mijn tent binnen zijn gekomen. Slaapzak uit, gezicht wassen, krabben, wrijven, boeltje inpakken, vloeken, een diersoort de totale uiroeiïng toewensen, niet zo snel kunnen opbreken als je wilt omdat je steeds weer moet wrijven tegen de jeuk. Zo begon een van de weinige mooie zomerdagen in Ierland. Toen ik alles ingepakt had, reed ik in de richting van de bergen waar ik op een mugvrije plek heb ontbeten. Toen ik in een spiegeltje keek, leek het alsof ik de mazelen had. Als ik er weer aan denk, krijg ik al jeuk. Die jeuk verdween overigens na een uurtje en de bulten waren na een paar dagen verdwenen.

Ik had duidelijk nog nooit van midges gehoord ;-)

Ik reed verder dwars over het grootste schiereiland van Kerry tussen de hoogste bergen van Ierland. De hoogste top is de Carrauntoohill in de Macgillicuddy's Reeks met een hoogte van 1024 meter, die echter helemaal in de wolken zat. Zo druk als de Ring of Kerry was, zo rustig was het in de 'binnenlanden'.

Afbeelding

Deze dag liet de derailleur weer van zich horen. De vorige dag wilde hij al niet meer in de hoogste versnelling schakelen, nu was ook de op een na zwaarste erbij gekomen. Na grondige inspectie bleek de veer niet meer vast te zitten. De schroef die de veer op z'n plaats moest houden, had ik namelijk de eerste dag in Engeland losgedraaid, in de hoop dat ik daarmee een mankement zou verhelpen; toen de schroef eenmaal loszat, was die niet meer vast te krijgen, waardoor de veer na verloop van tijd steeds meer uit zijn positie was komen te liggen.
In Killorglin ging ik naar een fietsenmaker om de schroef weer vast te laten zetten, wat hem na bijna anderhalf uur prutsen lukte. De derailleur wilde echter nog niet goed werken.
"It's gone", mopperde de fietsenmaker.
Dit was een nogal lullige situatie. De fietsenmaker was kwaad omdat hij voor niks zijn tijd had zitten verdoen, zelf was ik teleurgesteld omdat ik nog steeds niet van het gedonder af was. Ik voelde me ook niet prettig omdat ik die man lastig gevallen had, hoewel ik ook niet had kunnen voorzien dat het vastzetten van zo'n miezerig schroefje zo'n heidense klus zou worden, zonder dat het veel uithaalde.


Afbeelding

Ik reed maar gauw verder en zag tot mijn vreugde al snel een camping. Daar heb ik weer aan de derailleur geprutst, en ja hoor: na een tijdje buigen, timmeren en forceren deed hij het met horten en stoten weer in alle verzetten!
Eigenlijk had ik niets anders gedaan dan de derailleur zo verbuigen dat hij het kleinste tandwiel weer kon pakken. Een lapmiddel dus, maar dat kon me niets meer schelen. Het voornaamste was dat ie weer funktioneerde, en dat is min of meer zo gebleven tot in Schotland. Wat niet wil zeggen dat het gedonder hiermee afgelopen was, o nee, maar dat komt later nog...


Ik fietste nog maar sinds een jaar op een 'racefiets' (dat was toen de benaming voor alles wat een derailleur en een racestuur had). Fietsreparatiecursussen had je toen nog niet. Wel had ik een jaar eerder het Prisma Fietsboek van Rob van der Plas aangeschaft, waarvan een latere versie kort en bondig op dit forum gerecenseerd is:
m-gineering schreef:vd Plas is knudde
Gelukkig kon ik op deze reis steeds vaker een nieuwe fietsreparatie-ervaring opdoen, waarbij ik experimenten niet schuwde ;-).
Ook met mijn bepakking was ik nog lang niet uitgeëxperimenteerd.

Ondertussen had ik mijn slaapzak zo klein weten op te rollen, dat ie in het bovenvak van de achtertas paste. Mijn wandelschoenen (1), die daar eerst in zaten, rolde ik van nu af aan in het matrasje (2), dat ik met de tent achterop vastbond, waar eerst de slaapzak had gezeten (3).

(1) Fietsschoenen ging ik pas in 2004 op de ligfiets gebruiken. Voor die tijd nam ik altijd een paar sandalen en en paar wandelschoenen mee.

(2) Tot het eind van de vorige eeuw sliep ik op een flinterdun karrimatje.

(3) De slaapzak vervoerde ik in een vuilniszak.

Dit scheelde aardig wat ruimte op mijn fiets, want op de voorbagagedrager hing nu alleen nog de voortas (4) en het reparatietasje, waar de stuurtas weer tegenaan steunde.

(4) Zowel voor als achter had ik tweedelige fietstassen ('made in China': dat stond in die tijd garant voor heel goedkoop en slecht afgewerkt), vergelijkbaar met krantentassen, maar wel een stuk kleiner, lichter en rafeliger. Goede fietstassen werden toen door Karrimor gemaakt: die waren wel sterk, maar niet waterdicht. Karrimors waren losse tassen die met ijzeren haken aan de drager hingen. Een voordeel van goedkope tweedelige tassen was dat ze niet van de drager konden vallen, zeker niet als er nog een tent op het verbindingsstuk tussen de tashelften lag. Pas in 1995 zou ik gaan investeren in Karrimors, waar ik 12 jaar mee gefietst heb.

De voorbagagedrager had ik nu met touw aan het frame bevestigd omdat de aluminium bevestigingsklem gebroken was.

Pas tien jaar later zou ik de tuinslangklem ontdekken (dat was in Zuid Afrika, waar ik toen nog geen tie wraps en ducttape kon vinden).

wordt vervolgd
1 x
Kees Swart is fietsend en schrijvend fotograaf: www.keesswart.nl

ReinierLamers
Forum Lid
Berichten: 196
Lid geworden op: 27 september 2011
Leuk, dank voor het delen! Mooiste zou natuurlijk zijn als je nu een 21-jarige zoon/dochter had die het na kon gaan proberen te fietsen en z'n eigen indrukken ernaast kan zetten...
0 x


Terug naar “Kletspraat”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten