ik weet niet of ik als rookie een dergelijke stelling mag doen, maar ben wel benieuwd naar de reacties en ervaringen.....

Een zorgvuldige routeplanning of fietsen met gps verlaagt de avontuurwaarde van de reis of fietstocht !


door alle middelen als gps en telefoonapps e.d. ben je als fietser meer bezig met je route of je kaartje op je stuur dan echt te fietsen door de wereld...
Haal ik mijn doel, gaat alles volgens plan.
Een fietsavontuur zou juist loslaten moeten zijn !
Gewoon gaan met die banaan en kijken waar je uitkomt !


p.s. mijn eigen mening is hierin eigenlijk in dubio, vandaar dat ik de stelling stel, het is een "dilemma" wat mij zelf bezig houdt; "ga ik mijn reisje zorgvuldig plannen of ga ik gewoon de fiets op".


Waar is de grens ? is er een grens ?

Lijkt mij ook ja

Voor mij persoonlijk ligt de waarheid ergens in het midden. Er is denk ik niets op tegen om een reis te plannen. Het gaat volgens mij meer om de flexibiliteit om van een planning af te wijken als dat zo uitkomt. Neem dan de dingen zoals ze op je pad komen.

Ook het gebruik van een GPS is voor mij slechts een (heel fijn) middel om het fietsen wat leuker te maken. Overigens voordat ik een GPS ging gebruiken heb ik nooit zo avontuurlijke paden gereden als met dat apparaat. Een GPS is voor mij juist een middel om een bepaald punt aan te houden als richting, maar wel door regelmatig van de route af te wijken en gewoon mooie paadjes in te slaan.

Ik vind het een erg leuke stelling . Zelf sta ik hier ook een beetje dubbel tegenover:

1. Allereest klinkt het heel mooi over het loslaten, tegelijkertijd ben ik zelf een vakantiefietser en als ik alles los zou laten, fiets ik dan nog wel over de mooiste paden etc? Daar is een route immers erg handig voor.

2. tegelijkertijd plan ik iedere vakantie minder en minder, de ronde van Nederland als eerste vakantie had ik veel meer uitgepland dan het fietsen door Duitsland heen of nu dit jaar even richting Zuid Nederland. Dat vond ik ook fijn.

Voordeel van een GPS als HULPmiddel vind ik dat je tenminste weet waar je bent. na een paar bochten in een bos weet ik dat zelf niet meer en dan wordt het navigeren voor mooie wegen een doel op zich en dan geniet ik niet meer van het fietsen.

Hmm als ik het zo lees neig ik toch wel een beetje naar een reis met GPS. Tegelijkertijd denk ik dat avontuur meer afhangt dan enkel van het gebruik van een GPS, als een GPS over een zwaar traject leidt, is het dan minder avontuurlijk dan wanneer je 'gewoon zou gaan' over de normale wegen?

Paul

Elke fietsreis begint, volgens mij, met een vetrekpunt een een aankomst. De route bekijk je van te voren een beetje op de kaart of, en dat is je papieren GPS, een route boekje.
Het verschil tussen de GPS en een route boekje is dat de kaart op het scherme van je GPS beweegt en jij, als alles goed is, precies weet waar je bent.
Een route boekje valt dan ook onder de stelling dat het afleid van de weg die je gaat en dat je dezelfde doelen stelt als eerder genoemd met GPS,

De stelling is dus meer stap je op de fiets zonder route en zie je of je er nog komt (los laten) zonder dat je een doel hebt (geen planning of kaart of GPS) of is het beter om iets/goed voor te bereiden om veel moois te zien.

Ik gebruik een GPS, zodat ik tijdens nijn tocht kan genieten van het landschap, omdat ik een track volg en niet steeds op het kaartje hoef te kijken en maar gissen of ik wel op het juiste pad ben.

Ik zie de voordelen van een GPS zeker, want ik ben tijdens het fietsen regelmatig op de kaart aan het kijken waar het naar toe moet, en dat is soms gecompliceerd in drukke gebieden.
Anderzijds heb ik echt geen zin om mijn reis te plannen. Ik bekijk liever elke dag opnieuw waar het de volgende dag naar toe gaat. Dat de reis moet eindigen op een bepaald punt en meestal een bepaalde datum is mij al onhandig genoeg.
Het liefst zou ik fietsen met een GPS met heel goed zichtbare kaart en (recente) google earth-foto''s, zodat ik ook kan zien of dat paadje dat ik wil fietsen ook echt bestaat, want in sommige landen (Spanje, Portugal, Italie) zijn kaarten in mijn ervaring regelmatig gebaseerd op de fantasie van de maker die zijn siesta te kort vond of een militair complex maskeert door zomaar wat wegen te tekenen.
Leon

Deze zomer ben ik voor het eerst met een gps op fietsvakantie gegaan. We zijn dwars door Spanje gefietst.

De route heb ik gepland door het begin- en eindpunt in een routeplanner te zetten en dan die route in de gps te laden, dus niet echt gekeken wat voor wegen het waren. Op die manier weet je nog steeds niet waar je precies bent, en blijft het avontuurlijk.

Door de gps was het zeker avontuurlijker. We zijn midden door een paar sierra's gefietst, waar inderdaar op sommige plaatsen "weg" geen goede beschrijving was voor waar we over fietsten. Met kaarten hadden we zeker meer grote wegen aangehouden.

Met de gps vind ik dat je juist meer los kunt laten dan met de kaart. Vooral omdat je zeker weet dat je op de goede weg zit geeft het meer rust en daardoor kun je meer van de omgeving genieten.

hier ook een voorstander van de "gps met vooraf uitgetekende track":

- het geeft je een extra veiligheidsgevoel dat je zeker niet zomaar hopeloos verloren kunt rijden; in noodsituaties kan je je exacte gps-coördinaten doorgeven ipv "ik sta ergens in een bos met veel bomen ..."
- je kan genieten van de omgeving en andere dingen en moet je geen kopzorgen maken over de juiste afslag bij het volgende kruispunt (of steeds piekeren of je nu wel de juiste keuze gemaakt hebt in het laatste dorpje)
- ik bouw mijn route op voorhand op de computer en zorg voor meerdere alternatieve routes (varianten, shortcuts, enz) en ook meerdere overnachtingsplaatsen per dag; ik ga op fietsvakantie nooit mijn gps de route laten berekenen want de gekozen route zal nooit maximaal fietsvriendelijk zijn (misschien wel de kortste weg maar bijna zeker niet de mooiste) tenzij je over gpsfietskaarten beschikt (zoals hier bij ons in België wel beschikbaar is)
- een gps is ook zeer nuttig om in onverwachte situaties een overnachtingsplaats (points of interests) te zoeken; bv materiaalpech of onweer dan zie je direct de kortst bijzijnde campings/stations ed
- kleine rustige wegen, verborgen fietspaden, oude spoorwegen, bospaadjes die na 500m in een mooi rustig baantje veranderen, ... kan je op voorhand uitzoeken en uittekenen, iets wat je zonder gps of zeer duidelijke routeboekjes nooit zult vinden en steeds op de grotere (meestal drukkere) banen zult blijven
- met vele online routeplanners kan je ook een hoogteprofiel bekijken zodat je op voorhand kan inschatten hoe zwaar de rit zal worden

Maar inderdaad met een gps en alles wat erbij hoort wordt de fietsvakantie allemaal veel meer uitgestippeld en op voorhand gepland/berekend en dus minder een avontuur. Maar in hedendaagse tijden waar alles een deadline heeft (en dus ook een fietsvakantie) is dit de normale vooruitgang denk ik.

Vorige maand zo nog een Spanjaard bezig gezien die vanuit Barcelona naar Frankfurt fietste en dit obv grote landskaarten deed en daar met een fluostift zijn route op uitgetekend had. Zelf zou ik op die manier weinig plezier beleven want je weet met zekerheid dat je veel op grote banen met druk verkeer zult fietsen. Mijn echt doel is niet om een bepaald eindpunt te behalen maar wel om aangenaam te fietsen onderweg en maximaal te genieten van de omgeving.

Lekker dwalen door een stad, best avontuurlijk
Mbv de GPS fiets ik er nu dwars doorheen en heb zo veel meer tijd over om van die avontuurlijke weggetjes daarbuiten te genieten. Bovendien, niet alle landweggetjes staan ingetekend op die GPS dus kan je nog steeds zo'n weggetje inslaan om te kijken waarheen dat leidt.

Vorig jaar zo nog meerdere Italiaanse steden (Como, Verona, ...) doorkruist op gps en dat was ideaal, de kortste doorsteekmogelijkheid die langs alle bezienswaardigheden passeert. Op pakweg 15 minuten ben je door een volledige stad gefietst langs rustige wegen, heb je alles gezien wat je wilt zien, en geen enkele keer moeten nadenken of zoeken.

Om dit te doen met kaart en kompas heb je minimaal een uur nodig denk ik. En dan moet je nog van elke stad die je passeert zeker een detailkaart mee hebben.

Dus als ik al een voorzichtige conclusie mag trekken;

GPS leidt tot meer mogelijkheden en zelfs tot meer avontuurlijke fietstochtjes ?

het is in ieder geval praktischer ?

even een tegenargument:
- het pure man en fiets tegen de wereld ?
Niet overgecontroleerd, overgenavigeerd met alle high-tech hulpjes en al...
nee gewoon............... man met fiets met wielen ?
Je mist misschien af en toe een mooier paadje of rijdt wat om, maar is de beleving dan ook niet anders en echter, puur ?

het gevoel het zelf te moeten redden, het soms niet weten hoe of wat of waar je bent, het lijden.... is dat niet het echt avontuurgevoel ?

je kan de vraag ook anders stellen: wat past het beste bij je:
1) is een fietsvakantie voor jou een avonturentocht/overlevingstocht waar het doel is om je eindbestemming te halen en alle hindernissen onderweg te trotseren
2) is een fietsvakantie een pleziertocht waar je maximaal wenst te genieten van je vrije tijd en de omgeving/streek
3) is een fietsvakantie een sportief doel waar je je fysieke grenzen probeert te verleggen

voor mijzelf is een fietsvakantie 1 en 2 tesamen; een tocht door de woestijn met kaart en kompas ga ik dus nooit doen, maar anderen zouden niets liever doen puur voor de kick

Naar mijn mening heeft een wereldfietser altijd enige orientatie nodig, of het nou GPS of de zon is, omdat je anders in een vreemd gebied hallucinerend tegen jezelf zegt, deze locatie komt me bekend voor, was ik hier een kwartier geleden ook al niet. Ik duid hier bij nadruk op mensen die een matig ontwikkelde topografische voelspriet hebben.
Immers als je wel topografisch onderlegd bent dan fiets je al niet meer op de bonnefooi omdat je weet waar je naartoe gaat.
Ik zweer bij GPS, die ik inmiddels een 5-tal jaren bezit, terwijl ik ook neig naar bonnefooifietsen. Heerlijk ontspannend en de wereld voor je, prachtig.
Helaas bestudeer ik de willekeurige routes die ik beoog te rijden volkomen en daarom is het ongecontroleerde er al vanaf. Veel van de hoofdroutes in dit land, Duitsland en België zijn al een déjá-vu en daarom gaat onbekendheid met e.d. niet meer op. Trouwens tijdens het fietsen houden de GPS-gegevens mij ook bezig; ik ben voortdurend bezig met het verwerken van die gegevens, het landschap observeren en het verkeer in de gaten houden. Dit vergt zoveel inspanningen dat van het onbekommerende lustrijden geen sprake meer is. Of geeft GPS etc. mij nou juist die ontspanning.........

inmiddels net rondje Nederland achter de rug;
330 km over 3 dagen van noord naar zuidwest; met zuidwestewind
alleen maar tegenwind en hoosbuien

ik heb gefietst ahv een overzichtskaart van Nederland.

mijn ervaring is dan Nederland zo goed bewegwijzerd is dat je bijna niet echt veel om kan fietsen, het zoeken en stoppen om op een kaartje te kijken
via de de rode wegwijzers is het goed fietsen alleen soms wat veel snelweg

ik heb de laatste dag ook wat routenummers gevolgd en lf-routes
mooi, dat zeker, goed te volgen, maar als je echt ergens naartoe wilt wel om en niet altijd geschikt voor mijn dunne bandjes.....

door de chaamse bossen = zandpad + regen = modder..... max 15 km/h gereden, banden slipte weg....
wel avontuurlijk

vooraf had ik wel een gps gewild.... nu.....nee ik denk het niet, is wel handig ook voor buiten Nederland, maar in Nederland geen noodzaak.

bordjes volgen als je door wilt stampen, routebordjes als je mooi wilt fietsen met minder goed wegdek en meer KM.

de ontspanning en het leuke van zo'n ding, trekt mij daarbij ook wel, maar heb voorlopig voldoende aan mijn cateye (fietscomp)

ik heb overigens wel elke dag een routetje gepland ahv mijn overzichtskaart

- ooit schaf ik me wel zo'n dingetje aan.....

Het voordeel van GPS en natuurlijk ook een overzichtskaart is dat je goed kunt zien welke weg of route je 10km verderop kunt gaan volgen. Het voordeel van GPS is dat die op een plaats zit aan het stuur of elders, die je tijdens het fietsen altijd goed in beeld hebt. Je kunt je route, met overzicht op het beeldscherm, ook snel wijzigen, als er een calamiteit is(weg afgezet, druk verkeer). Tijdens het fietsen 'speel' ik met de GPS om voortdurend actueel te zijn met de omgeving binnen bereik van 10 tot 20km bereik vanaf m'n rijplek.

Helaas zit op een GPS nog geen buienradar, zodat je tussen de regendruppels door kan mano(e)uvreren, maar dat is een kwestie van tijd.

Je zou de GPS al kunnen simuleren op je pc met Garmin Basecamp in combinatie met m'n Openfietsmap Benelux, beide zijn gratis te downloaden. Je moet alleen rekening houden dat het schermpje van de gps vele malen kleiner is

goeie tip ga' k doen zodra ik weer op m'n eigen laptop zit

WARNING! CRITICAL FONT-ERROR: Font “Comic Sans MS” detected (A)bort (R)try (F)ail? _

Zonder gekheid; ik denk dat het best zonder kan; maar een GPS is wel de meest elegante manier van navigeren (vind ik); mits het werkt natuurlijk! Met name in stedelijke gebieden vind ik het erg handig. Het heeft zeker ook nadelen: extra gewicht, opladen/lader (naafdynamo?) etc. Voor het avontuurlijke gevoel kun je hem altijd nog uitzetten (of van je fiets afslopen en weggooien )

nee, volgens mij heeft de mooiste fietsreis alleen een vertrekpunt.